«Մեդ Պրակտիկ»-ի զրուցակիցն է «Գեդեոն Ռիխտեր» դեղագործական ընկերության հայաստանյան ներկայացուցչության տնօրեն Արտաշես Բլուրցյանը

Որոշում կայացվեց, «Բժիշկ մասնագետի տեսակը» շարքից, հանդիպում կազմակերպել դեղագործական ոլորտում նշանակալից փորձ և երկար տարիներ բժիշկների հետ մասնագիտական շփում ունեցող դեղագետ, «Գեդեոն Ռիխտեր»  դեղագործական ընկերության հայաստանյան ներկայացուցչության տնօրեն Արտաշես Բլուրցյանի հետ:

–   Դուք այս ոլորտում  երկար տարիների փորձ ունեք: Ինչո՞վ է ոլորտը հետաքրքիր Ձեզ համար, նրա ամենաբնորոշ կողմերը:

–   Սա առողջապահության այն ոլորտն է, որը մարդու առողջության համար պատասախանատվություն է ստանձնել. ավելի մեծ պատասխանատվություն ես չգիտեմ, չեմ պատկերացնում: Սկսենք նրանից, որ ամեն մարդ չի կարող աշխատել բժիշկ: Մենք ունեցել ենք և ունենք շատ լավ մասնագետներ, մեծություններ: Եթե կարողանանք պահել այդ «մեծություն» հասկացությունը, ունենալ արժանի հետևորդներ, դա երջանկություն է հասարակության համար:

–   Ինչպե՞ս եղավ, որ ընտրեցիք առողջապահության ոլորտը:

–   Այս ոլորտում եմ արդեն քառասունից ավելի տարիներ, և ինձ չեմ էլ պատկերացնում նրանից դուրս: Դեղագետի մասնագիտությունն ընտրել եմ շատ պատահականորեն: Ես բոլորովին այլ մասնագիտություն էի ընտրել, որն ընդունվել առաջին տարում չստացվեց: Խորհուրդ տվեցին դիմել Պյատիգորսկի Դեղագործական ինստիտուտ: Այդպես էլ արեցի. ընդունվեցի նախապատրաստական կուրս, որին զուգահեռ նաև աշխատում էի: Դարձա դեղագետ, ինչի համար երբևէ չեմ զղջացել: Մեծ պատասխանատվություն պահանջող աշխատանք է: Երբ կարողանում ես մի «ճար» անել հիվանդի համար, գոնե մի խոսքով օգնել, դա մեծ երջանկություն է: Անպայման չէ մարդուն դեղ տալ. անհրաժեշտ դեղը չունես՝ գոնե մի բարի խոսք ասա…

–   Անկեղծորեն խոստովանեմ, որ առաջին հայացքից շատ խիստ մարդու տպավորություն եք գործում…

–   Ես համաձայն եմ քեզ հետ (ծիծաղում է-խմբ.): Նման տպավորություն կարող է լինել առաջին հայացքից, բայց բավականին բարի եմ… Աշխատում եմ բոլորին մի բանով օգնել, հոգսը թեթևացնել: Ու եթե դա ինձ հաջողվում է, մեծ բավականություն եմ ստանում:

–   Ի՞նչ առաջնային սկզբունքներ ունեք, որոնք բնորոշում են Ձեզ:

–   Լինել պարկեշտ, արժանապատիվ…Լինել պրոֆեսիոնալ, հարգել և հասկանալ մարդկանց, անել այն գործը, որը հաճույք է պատճառում, որպեսզի ամեն առավոտ սիրով գնաս աշխատանքի: Վերջին տարիներին շատ մեծ ցանկություն ունեմ երիտասարդների հետ շփվելու: Նախկինում երբեմն բարկացնում էին պրակտիկանտների այցերը, հիմա միշտ հրավիրում եմ ինձ մոտ, զրուցում, հետաքրքրվում, առաջադրանքներ տալիս, հետո ստուգում…

Կարծում եմ՝ կրթության հարցն այսօր միայն ինձ չէ, որ մտահոգում է: Մենք շատ բացթողումներ ունենք այս հարցում. ես ուզում եմ օգնել երիտասարդներին, ինչքան կարող եմ: Նրանք մեր ապագան են, իսկ ապագայի համար պետք է հոգալ, ճիշտ դաստիարակել:

–   Ձեր փորձից ելնելով՝ ի՞նչ հատկանիշներ են բնորոշում լավ բժիշկներին:

–   Գիտելիքները՝ առաջին հերթին: Հիվանդի հանդեպ մոտեցումը, հարգանքը: Հիվանդը պետք է հավատա բժշկին. դա ապահովում է բուժման նշականալի բաժինը:

–   Ձեր գործը տարիներ շարունակ շատ անմիջականորեն կապված է եղել բժիշկների հետ: Այս ընթացքում ինչ-որ բան փոխվե՞լ է նրանց հետ աշխատանքում…

–   Արդեն քսան տարի է, ինչ ներկայացնում եմ Գեդեոն Ռիխտեր ընկերության դեղագործական արտադրանքը, որը Հայաստանի բժշկական ոլորտում առկա է ավելի քան 60 տարի, և այս բոլոր տարիների ընթացքում ամենատարբեր հիվանդությունների բուժման գործընթացում իր արդյունավետությամբ միշտ եղել է մեր մասնագետների կողմից նախընտրած դեղերի ցանկում:

Մենք պարբերաբար տարբեր հավաքույթներ, հանդիպումներ ենք կազմակերպում բժիշկների մասնակցությամբ՝ ներկայացնելով նրանց դեղորայք: Նախկինում չկար այն հետաքրքրվածությունը, ինչ այսօր, շատերն անգամ գրառումներ են կատարում նման հանդիպումների ժամանակ: Այստեղ, իհարկե, դեր ունի նաև մասնագիտական մրցակցությունը. բժիշկները հետաքրքրված են իրենց գիտելիքների հարստացմամբ, մասնագիտական ասպարեզում՝ մրցունակությամբ:  Դա ինձ շատ է ուրախացնում: Ամենամեծ հաճույքն այս գործում այն է, երբ տեսնում ես, որ քո աշխատանքն օգնեց բժշկին՝ ճիշտ ու ժամանակին օգտակար լինել պացիենտին: Բայց ասեմ, որ պացիենտին օգնելը միշտ չէ, որ դեղերով ես անում: Ա՛յ օրինակ, լինում է, որ հիվանդը ջղայնացած գալիս է, և դեղը չկա, հո այդպես չե՞ս ճանապարհելու… Հրավիրում ես, ջուր, սուրճ ես հյուրասիրում, մի երկու լավ խոսք ես ասում, մարդու սիրտը թեթևանում է...

–   Ձեր սեղանին տեսնում եմ շատ ու խառը գրառումներով օրացույց, Ձեր օրը հենց այդպե՞ս է անցնում:

–   Այո՛, հենց այդպես… Եթե աշխատում ես, ուրեմն պիտի… աշխատե՛ս: Ես ամբողջ կյանքում սիրել եմ աշխատել: Պե՛տք է աշխատել, և քո աշխատանքը պետք է նպաստի հասարակությանը՝ օգնելու ունենալ ավելի լավ ապագա:

–   Որևէ ցանկությո՞ւն, մաղթա՞նք…

–   Ցանկությունս է, որ բոլորն առողջ լինեն, բարձր տրամադրությամբ, և որ ընտանիքներում ամեն ինչ լավ լինի:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ