Սրտամկանի սուր ինֆարկտով հիվանդների ստենտավորման արդյունքների ռետրոսպեկտիվ անալիզը՝ կատարված 2005-2006թ-ին

Ներածություն. Սրտամկանի սուր ինֆարկտը համարվելով ժամանակակից սրտաբանության և սրտային վիրաբուժության կարևոր պրոբլեմներից մեկը՝ ունի բուժման 3 ուղղություններ. դեղորայքային բուժում, ԱԿՇ-վիրահատություն և կորոնար անգիո­պլաս­տիկա: Կորոնար անգիոպլաստիկայի հիմքում ընկած է կորոնար ստենտավորումը, որը իր էֆեկտիվությամբ դոմինանտւմ է սրտամկանի սուր ինֆարկտի բուժման բնագավառում՝ հանդիսանալով համեմատաբար անվտանգ և արագ իրականանալի պրոցեդուրա:

Սույն հետազոտությունը գնահատում է սրտամ­կանի սուր ինֆարկտով հիվանդների ստենտավորման և հետագա հսկեղության արդյունքները ՆՄԲԿ-ում՝ 2005-2006թ.-ին:

Մեթոդներ Հետազոտության մեջ ընդգրկվել են 107 սրտամկանի սուր ինֆարկտով հիվանդներ, որոնց կատարվել է կորոնար ստենտավորում ՆՄԲԿ-ում՝ 2005-2006թ-ին: Կատարվել է հիվանդների ամբուլա­տոր քարտերից վերցված տվյալների ռետրոսպեկտիվ անալիզ:

Արդյունք:

Սրտամկանի սուր ինֆարկտի սկսման պահից մինչև ռեպերֆուզիա ապահովող գործո­ղության շտապ իրականացումից է կախված հիվան­դության բուժման արդյունավետությունը: Վաղ ռեպերֆուզիա ապահովելու ամենաարդյունավետ մեթոդը խցանված զարկերակի բալոնային դիլա­տա­ցիան և հաջորդական ստենտավորումն է:

14 հիվանդների (13.1%) մոտ վաղ ռեպերֆուզիա ապահովվել է սրտամկանի սուր ինֆարկտի սկսման պահից մինչև 3 ժամվա ընթացքում, 36 հիվանդների (33.6%) մոտ՝ 3-6 ժամվա ընթացքում, 11 հիվանդների (10.3%) մոտ՝ 6-12 ժամվա ընթացքում, 8 հիվանդների (7.5%) մոտ՝ 12-24 ժամվա ընթացքում, 3 հիվանդների (2.8%) մոտ՝ 24 և ավել ժամ անց: Մնացած 35 հիվանդների (32.7%) մոտ թիրախ զարկերակի սպոն­տան կամ դեղորայքային ռեպերֆուզիա առաջացել է մինչ պրոցեդուրան/:

Միջամտությունից հետո ձախ փորոքի արտա­մղման ֆրակցիան 50%-ից ցածր է մնացել 68 հիվանդների (63.5%) մոտ, որոնցից 39–ը (57%) կազմել են 12 ժամից ուշ ստենտավորված, իսկ 29–ը՝ (43%) մինչև 12 ժամում ստենտավորված հիվանդներ:

Առաջնային ստենտավորման են ենթարկվել 98 հիվանդներ (91.6%), փրկող ստենտավորման (տրոմ­բոլիզից հետո) են ենթարկվել 2 հիվանդներ (1.8%), հետաձգված ստենտավորման են ենթարկվել 7 հիվանդներ (6.5%): Տրոմբոլիզ ՆՄԲԿ-ում չի կա­տարվել, ուստի այս խմբի հիվանդները տեղախոխվել են այլ կլինիկաներից:

Հիվանդներից 25-ը (23.4%) ունեցել են միանոթային ախտահարում, իսկ 82-ը (76.6%) ունեցել են բազմա­անոթային ախտահարում:

Միանոթային ախտահարումով հիվանդների ստենտավորման կլինիկական էֆեկտիվությունը կազմել է 100%:

Ինֆարկտ-կախյալ թիրախ զարկերակի ինվազիվ ճանապարհով վերաանոթավորումից հետո բազմա­անոթային ախտահարումով հիվանդների հետագա բուժումը իրականացվել է 3 ուղղություններով. 19 հիվանդներ (17.8%) հետագայում ենթարկվել են պլանային կարգով ԱԿՇ-վիրահատության, 10 հի­վանդներ (9.3%) ենթարկվել են էտապային կորոնար ստենտավորման, 8 հիվանդների (7.5%) առաջարկվել է ԱԿՇ-վիրահատություն, որից հրաժարվել են, իսկ 45 հիվանդներ (42%) շարունակել են հսկողության տակ մնալ՝ ստանալով դեղորայքային բուժում:

Ստենտավորման կլինիկական էֆեկտիվությունը կազ­մել է 100%: Հոսպիտալային մահացությունը կազմել է 0%: Հիվանդների հսկողության միջին ժամ­կետը կազմել է 15(9.8 .ամիս: 15 ամսվա մահացությունից զերծ երկարակեցությունը կազմել է 100%, սուր ինֆարկտից զերծ երկարակեցությունը կազմել է 97.2%, կրկնակի վերաանոթավորումից զերծ երկարակեցությունը կազմել է 72%, հիմնական սրտա­յին պատահարներից (մահ, ոչմահացու սրտամկանի ինֆարկտ, կրկնակի վերաանոթավորում) զերծ երկարակեցությունը կազմել է 69.2%: Եթե էտապային ստե­ն­տա­վորումից հետո կատարված վիրա­հա­տու­թյունը չհամարենք որպես կրկնակի վերաանոթա­վորում, ապա կրկնակի վերաանոթավորումից զերծ երկարակեցությունը կկազմի 86.9%, իսկ հիմնական սրտային պատահարներից զերծ երկարակեցությունը կկազմի 84,1%:

Եզրահանգում 2005-2006թ.-ին ՆՄԲԿ-ում սրտա­մկանի սուր ինֆարկտով հիվանդների էնդովասկուլյար միջամտությունների ժամանակ սուր բարդություններ և մահացություն չի գրացվել: Կրկնակի վերաանոթա­վորման ցուցանիշը եղել է բարձր, քանի որ որոշ հի­վանդ­ներ ԱԿՇ-վիրահատությունից առաջ ենթարկվել են միջանկյալ ստենտավորման, որի նպատակը եղել է վիրահատական ռիսկերի նվազեցումը:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ