Դեռահասները հատկապես ծնողի ուշադիր վերաբերմունքի կարիք ունեն. սեքսապաթոլոգ

Դեռահասային տարիքը նախևառաջ որոշ չափով ճգնաժամային տարիք է, քանի որ դեռահասները գտնվում են անցումային տարիքում՝ թե՛ հոգեբանական, թե՛ սեռական առումով և հատկապես ծնողների ուշադիր վերաբերմունքի, նրանց հոգատարության կարիք ունեն: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում ասաց բժիշկ-սեքսապաթոլոգ, ԵՊԲՀ սեքսոլոգիայի ամբիոնի դասախոս Վրեժ Շահրամանյանը:

«Փոխվում է մարդու ներաշխարհը՝ անցում կատարելով մեկ աստիճան բարձր՝ ավելի հասուն աստիճանի, անձի ներաշխարհն արդեն փոխվում է՝ հատկապես այն առումով, որ սկսում է աշխարհին նայել այլ աչքով: Նրանց առաջին հերթին պետք է քաջալերում, ուղղորդում՝ թե՛ ընտանիքի անդամների կողմից, թե՛ հասարակության: Մենք նկատում ենք, որ դեռահասներն այդ տարիքում՝ մասնավորապես մինչև 16 տարեկան հասակը, դառնում են ԶԼՄ-ների գերին: 

Գաղտնիք չէ, որ այդ տարիքին բնորոշ է հետաքրքրասիրությունը, մասնավորապես սեռական կյանքի վերաբերյալ, և ձգտումը այդ ամենը ձեռք բերել ու իմանալ` հանգեցնում է նրան, որ ունենում ենք մի քիչ ծայրահեղացված վիճակ՝ դեռահասի դեռևս չձևավորված հոգեբանական մտածելակերպ, անկայուն ներաշխարհ: Շատ դեպքերում ինֆորմացիայի կույտը հանգեցնում է նրանց մոտ որոշակի ներքին կոնֆլիկտների: Երբեմն նրանք ունենում են ոչ միայն դեպրեսիա, այլ նաև ագրեսիվ վարքագծի ձևավորում: Մեր դեռահասների զգալի մասի մոտ նկատվում է ոչ ադեկվատ վարքագիծ, որը շատ հաճախ դրսևորվում է ագրեսիվ պահվածքով»,- ասաց սեքսապաթոլոգը:

Ասուլիսի մյուս բանախոսը` հոգեբան Շուշան Անդրեասյանը, անդրադառնալով դեռահասների խնդիրներին, խոսեց դրանց առաջացման պատճառների մասին. «Իսկապես դեռահասների հոգեկանը կրում է մեծ փոփոխություն: Անձը ունի իրեն նոր կերպարի մեջ տեսնելու, գտնելու, հասկանալու խնդիր: Նա պետք է հասկանա` ինչ է կատարվում մեծ աշխարհում:

Զգայուն լինելով նրանք կարիք ունեն հասկանալու` ով են իրենք և ԶԼՄ-ների օգնությամբ հասկանալու ճանապարհով կարող են փորձել նույնականացնել իրենց որոշ կերպարների հետ: Իրենց նմանեցնում են աստղերի, բայց չնմանվելու դեպքում դա բերում է լարվածության, դեպրեսիվ վիճակի: Նման դեպքերում նրանց մոտ առաջանում է անլիարժեքության բարդույթ: Այս տարիքում դեռահասները կարող են դրսևորել կամ շատ վառ արտահայտված սեռականություն կամ ընդհակառակը` նման դրսևորումներ ընդհանրապես չլինեն: Բայց երկու դեպքերն էլ խոսում են այն մասին, որ ինքն իրեն չի կարողանում ընկալել այնպիսին, ինչպիսին որ կա»:

Վրեժ Շահրամանյանը նշեց նաև, որ շատ հաճախ ծնողներն իրենց դիմում են այն հարցերով, որ երեխայի մոտ սկսել է սեռական զարգացումը, նկատում են սեռական վարքագծի դրսևորումներ. «Դիմում են պահանջով, որպեսզի մենք սաստենք այդ ամենը՝ համարելով, որ սեռականության դրսևորումները հիվանդագին են: Թյուրիմացաբար դիմում են մեզ՝ մտածելով, որ մենք էլ պետք է այդ ամենին դեմ գնանք: Դեռահասի մոտ նման փոփոխությունները պահանջում են ծնողի ադեկվատ մոտեցում: Ոչ թե ծնողը պետք է սաստի սեռականության բոլոր դրսևորումները դեռահասի մոտ, այլ ըմբռնումով մոտենա, որ իր երեխան աճում է և զարգանում: Այդօրինակ բոլոր դրսևորումները, որ ծնողը նկատում է՝ օրինաչափ են և տարիքին համահունչ»:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ