Սիրային հարաբերություններին խանգարում են վախն ու դիմակները. 1in.am

Իսպանացի հոգեբան Խորխե Բուկայը հանգել է այն եզրակացության, որ սերը մարդուն դարձնում է համարձակ և, միաժամանակ՝ խոցելի, այն իսկապես զգալ հնարավոր է միայն որոշ վախեր հաղթահարելով։

Հակառակ դեպքում մարդը կարող է միայնակ մնալ։ Մասնագետը նաև ասում է, որ վախի զգացումն ի հայտ է գալիս բավական վաղ հասակում. մանկիկը որոշակի խոցելիություն և կախում է զգում շրջապատողներից դեռ ծնվելու պահին։

Վախի պատճառները կարող են տարբեր լինել, սակայն ամենահիմնականը կյանքի համար սպառնալիք զգալն է։ Մարդն արագորեն սկսում է հասկանալ, որ սերն ու հոգածությունը կարող են իրեն փրկել, այդ պատճառով դրանց բացակայությունը վախեցնում է նրան, այդ առումով բոլոր հասուն մարդիկ շարունակում են երեխա մնալ։

Կախվածությունն ուրիշներից նույնպես վախ է, սակայն շատ ավելի բարդ և կարևոր, քան նախորդը։ Ամբողջ կյանքի ընթացքում մարդը ջանում է միշտ և անվերապահորեն դուր գալ շրջապատին։ Եթե սերը ժամանակին չի այցելում մարդուն, նա սկսում է վախենալ, որ չի կարող սիրելի, վստահ և ցանկալի լինել։

Ժամանակի ընթացքում, եթե մարդն իր մեջ փակվում է, երևան են գալիս դիմակները։ Նա ստիպված կրկնում է վարքի այն տեսակները, որոնք երբևէ արդյունավետ է համարել։ Ստեղծում է ռազմավարություն՝ անվտանգության հասնելու համար, որին, իր կարծիքով, արժանի չէ։ Երբեմն մարդն իր շրջապատում փնտրում է այն բանի հավաստումը, որ կարող է սիրված լինել, կամ բողոքում է, որպեսզի ուշադրություն գրավի։

Արդյունքում մարդը ստեղծում է իր անհատականությունը՝ նրան հագցնելով դիմակ, որը կոչված է պաշտպանել նրան, ինչը միաժամանակ նաև մեկուսացնում է։ Մարդու ներսում հակամարտություն է առաջանում՝ մեկն ուզում է թաքնվել, մյուսը դիմակ է դառնում, որի հետևում ինքն իրեն հանգիստ ու վստահ է զգում։

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ