Մոլագարների դասակարգումը. harmonia.am

Գոյություն ունեն մոլագարների երկու տիպ` կազմակերպված ոչ սոցիալ և անկազմակերպ ասոցիալ:

Կազմակերպված ոչ սոցիալ մոլագար. այսպիսի մարդկանց բնորոշ է «Նորմալության դիմակը»: Շրջապատողների աչքերում այսպիսի հանցագործը նորմալ և նույնիսկ հաճելի մարդ է: Նա գրավում է դիմացինի ուշադրությունը, բավականին կրթված է, նրա ինտելեկտի ցուցանիշը սովորաբար բարձր է լինում (90-110 և նույնիսկ ավելին): Այսպիսի մարդիկ կարող են հասարակական գործունեության ակտիվ անդամ լինել, հետաքրքրվել քաղաքականությամբ կամ արվեստով: Վայելում են շրջապատողների հարգանքը, և երբ բացահայտվում է նրա հանցավոր կյանքը, շրջապատողները դժվարանում են հավատալ, որ խոսքը վերաբերում է հենց այդ մարդուն: Նա հոգեկան խանգարումներ չունի կամ էլ կարողանում է փայլուն ձևով թաքցնել դրանք: Իր հանցավոր գործունեության մեջ նա կատարյալ է, մանրակրկիտ ձևով պլանավորում է հանցագործության ընթացքը, ուշադիր նախօրոք ընտրում է զոհին և հանցագործության միջոցները: Երբեք սպոնտան չի գործում, նրա մոտ ամեն ինչ նախապես ծրագրավորված է: Սովարաբար հետևում է քննիչների աշխատանքին, իր հանցագործությունների թողած հետևանքներին և քննության ընթացքին` օգտագործելով այդ տեղեկատվությունը հետագա քայլերում ավելի զգուշավոր ու ճշգրիտ լինելու համար: Հետևողականորեն վերացնում է հանցագործության հետևանքներն ու զոհին: Կարող է խաղալ ոստիկանության հետ` նամակագրական կապի միջոցով կամ էլ խաբուսիկ հետքեր թողնելով:

Ոչ կազմակերպված ասոցիալ մոլագար. կազմակերպված հանցագործի ճիշտ հակապատկերն է: Նա բավականին թափթփված է, չի  խնամում ինքն իրեն, չի ձգտում շփման, մարդիկ էլ իրենց հերթին խուսափում են նրանից, հիմնականում` նրա տարօրինակության պատճառով: 

Ոչ կազմակերպված ասոցիալ մոլագարները հաճախ շիզոֆրենիա, պարանոյա (հետևելու մանիա) հոգեկան հիվանդություններով են տառապում: Նրանց IQ-ն բավականին ցածր է (90 և պակաս): Նրանք չեն հետաքրքրվում առանձնապես ոչնչով: Հանցագործության մեջ էլ սպոնտան են, սպանում են ոչ թե նրան` ում կցանկանային սպանել, այլ նրան, ով հասանելի է, ուստի կատարում են շատ պատահական սպանություններ, չեն պլանավորում հանցավոր գործունեության ընթացքը. ամեն ինչ կախված է իրավիճակից: Սպանությունից առաջ սովորաբար չեն տանջում զոհին, սակայն սպանելուց հետո կարող են աննորմալ վարք ցուցաբերել` նեկրոֆիլիա, նեկրոֆագիա (ատամներով զոհի մասնատում), վամպիրիզմ, ֆետիշիզմ: Առանձնապես չեն ձգտում թաքցնել սպանության հետևանքները, այդ պատճառով էլ ավելի մեծ հավանականություն ունեն բացահայտվելու, քան կազմակերպված հանցագործները:

Հանցագործի տեսակը պարզելու համար անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել նրա վարքին սպանության ժամանակ: Եթե առօրյա կյանքում ու սպանության ժամանակ նրա վարքը տարբեր տիպերի է բնորոշ, ապա նա հանցագործի այն տիպին է պատկանում, ինչպիսին է նա հենց սպանության ընթացքում:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ