Ս.Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնում բացառիկ հիվանդություն է ախտորոշվել. 5-ամյա Հակոբիկը աշխարհում 4-րդն է այս հիվանդությամբ

Ս.Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնում բացառիկ դեպք է գրանցվել: Ախտորոշվել է աչքի փայտանման կոնյուկտիվիտ: Շիրակի մարզի Մարալիկ քաղաքից 5-ամյա Հակոբ Ավդալյանը աշխարհում 4-րդ մարդն է՝ այս հիվանդությամբ:

Ինչպես Հակոբիկի պապն է պատմում, երեխան դեռ 6 ամսական էր, երբ հարբուխի ընթացքում պապիկը նկատել է, որ երեխայի աչքերն անառողջ տեսք ունեն: Տեղի բժշկուհին անհանգստանալու առիթ չի տեսել, բայց որոշ ժամանակ անց, երբ ավելի ակնառու է եղել աչքերի բորբոքվածությունը, ընտանիքը դիմել է Ս.Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոն: «Երեխայի մոտ առկա էր լորձաթաղանթի խիստ բորբոքում՝ կոնյուկտիվիտ: Այդ ժամանակ հանրապետությունում ադենովիրուսային կոնյուկտիվիտի համաճարակ էր. յուրաքանյուր օր գրեթե 10-20 հիվանդ էր դիմում: Հակոբի մոտ առկա էր լորձաթաղանթի բորբոքում, կոպերի այտուց, կարմրություն, ակնաճեղքից լորձաթարախային արտադրություն: Առաջին կասկածս ադենովիրուսային կոնյոկտիվիտն էր: Դա կոնյուկտիվիտի մի տեսակ է, երբ առաջանում են մեմբրաններ՝ թիթեղիկներ: Սովորաբար, առավել արագ ապաքինման համար հեռացնում ենք այդ թիթեղիկները: Սակայն Հակոբիկի դեպքում, մի քանի շաբաթ անց այդ մեմբրանները կրկին հայտնվեցին: Մասնագետներին, ըստ կոնյուկտիվիտների դասակարգման, հայտնի է, որ քրոնիկական մեմբրանով կոնյուկտիվիտի մեկ տեսակ գոյություն ունի՝ փայտանման կոնյուկտիվիտ»,- ասում է Մալայան ակնաբուժական կենտրոնի բորբոքային հիվանդությունների բաժանմունքի ղեկավար, բ.գ.դ, դոցենտ Աննա Հովակիմյանը:

Բժշկուհու ուղեգրով երեխայի արյունը նախ հետազոտվում է Հայաստանի արյունաբանական կենտրոնում, այնուհետև՝ Մոսկվայում: Ախտորոշումը հաստատվում է՝ փայտանման կոնյուկտիվիտ: Արյան մեջ պլազմինոգենի խիստ պակաս են ախտորոշում: «Երեխայի աչքերի մեջ մեծ ու կոշտ գոյացություններ էին հայտնվում: Մի անգամ այնքան մեծ էր, որ Հակոբիկը խաղալով պոկել էր՝ ասես փայտի կտոր էր հանել աչքից»,- պատմում է Հակոբիկի պապը՝ Հակոբ Ավդալյանը:

Երեխային տեղափոխում են Մոսկվայի «Մորոզով» բժշկական կենտրոն, որտեղ Հակոբին 3 անգամ վիրահատում են, բայց վերջնական արդյունքի չեն հասնում: Երեխայի աչքերում նորից հայտնվում են փայտանման կոշտուկները:

«Այս հիվանդության ժամանակ գենետիկական խնդիր կա՝ պլազմինոգենի սակավություն արյան մեջ: Փայտանման կոնյուկտիվիտի միակ բուժումը պարբերաբար պլազմինոգենի ստացումն է: Երբեք պրակտիկայում չեմ առնչվել նման հիվանդության հետ: Այս դեպքը, պարզվում է, աշխարհում 4-րդն է այդ հիվանդությամբ»,- ասում է բ.գ.դ. Աննա Հովակիմյանը:

«Մոսկվայում խորհուրդ տվեցին Իտալիայում բուժում փնտրել...»,- պատմում է Հակոբ Ավդալյանը:

 
Որոշ ժամանակ անց Հակոբին տեղափոխում են Իտալիա՝ «Մայեր» բժշկական կենտրոն: «Ե՛վ Մոսկվայում, և՛ Իտալիայում, բոլորը զարմանքով հարցնում էին, թե ո՞վ է այն մասնագետը, որ կարողացել է երեխայի մոտ ճշգրիտ ախտորոշել այդքան հազվադեպ հանդիպող հիվանդությունը: Զրույցի ընթացքում պարզ դարձավ, որ Ռոբերտո Կապուտոն ծանոթ է մեր ակնաբանական կենտրոնին և ճանաչում է բժիշկ Ալեքսանդր Մալայանին»: 

7 ամիս շարունակ Ֆլորենցիա քաղաքի «Մայեր» հոսպիտալում երեխան ստացիոնար բուժում ստացավ՝ հատուկ դեղամիջոցներով, որոնք դեռ հետազոտման փուլում են: 7 ամիսների վերջին տասնօրյակում վիրահատեցին Հակոբիկին: «Կոշտուկներն արդեն այնքան էին փոքրացել, որ լանցետով պարզապես հեռացրին: Օրական 8 անգամ դեղ էին կաթեցնում աչքերի մեջ»,- պատմում է փոքրիկի պապիկը:

Հայաստան վերադառնալուց հետո հարկ էր շարունակել բուժումը: Աչքերում կոշտուկներ այլևս չկային, բայց մշտական արդյունքի համար բուժումը պետք էր շարունակել: Յուրաքանչյուր 40 օրը մեկ երեխայի համար պարտադիր պետք է ուղարկվեր համապատասխան դեղերը, ինչի կազմակերպումը թվում էր անհնար:

Բուժման գործընթացում խնդիր ծագեց, քանի որ դեղերն անգամ Իտալիայում դեռևս լիցենզավորված չեն` փորձաքննության փուլում են: Դրանից զատ, Հայաստանը պետք է համաձայնություն տար՝ դեղերը ներկրելու: Իսկ դեղերի ընդունումն ընդհատել մեկ օր անգամ, անընդունելի էր: Առողջապահության նախարարության և Ս.Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնի ջանքերով հնարավոր դարձավ դեղերի ներկրումը Հայաստան: Դա անհնարինն ակնհայտ դարձնելու փաստի նմանվեց: Յուրաքանչյուր ներկրումը ժամանակին ապահովելու կենտրոնի համառության արդյունքում հնարավոր դարձավ ապահովել փոքրիկի բարեգործական հիմունքներով դեղերի ժամանակին ընդունումը:

«Փաստաթղթային բոլոր հարցերով Ս.Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնն է զբաղվում: Հակոբիկիս համար աստվածային գործ են անում, ամեն օր շնորհակալություն եմ հայտնում ակնաբուժական կենտրոնի տնօրեն Ալեքսանդր Մալայանին, բժշկուհի Աննա Հովակիմյանին և բոլորին, ովքեր օգնել են և օգնում են առ այսօր այդ դեղերը ստանալու երկար և դժվար գորընթացում»: 

Շուրջ 1 տարի է, ինչ Հայաստանում փոքրիկը շարունակում է դեղորայքային բուժում ստանալ: 6 ամիսը մեկ Հակոբիկին հրավիրում են Իտալիա՝ հետազոտության: Դեղերի ընդունումը կդադարեցվեն այն ժամանակ, երբ բուժման վերջնական արդյունքն ակնհայտ կլինի: Ներկայում երեխայի աչքերում որևէ գոյացություն չի հայտնաբերվում:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ