Հղիության արհեստական ընդհատման գնացող կանայք հիմնականում մեղքի զգացում են ունենում

Հղիության արհեստական ընդհատման ընդունված երկու մեթոդ կա` գործիքային ընդհատում, որն ունի բավականին բացասական կողմեր, և համաշխարհային առողջապահության կողմից մշակված ու վերջին տասնամյակում արդեն կիրառվող երկրորդ մեթոդը` դեղորայքային ընդհատումը:

Ասուլիսում ասաց Բժշկական գիտությունների թեկնածու, մանկաբարձ-գինեկոլոգ Դոնարա Ալագյոզյանը: Նա ասաց, որ այս երկրորդ մեթոդի ժամանակ կինը որոշակի սխեմայով ընդունում է դեղորայք, նույնիսկ Հայաստանի մեծ կլինիկաներում պատրաստել են մասնագետների, որոնք զբաղվում են այդ մեթոդով:

Դեղորայքային մեթոդը որոշակի ժամկետում կարելի է անել, եթե ոչ ցանկալի հղիությունը դեռ չի անցել վեց շաբաթից, քանի որ մեծ ժամկետներում կարող է անարդյունք լինել:

Կլինիկական հոգեբան Լիլիթ Երիցյանը` խոսելով հղիության արհեստական ընդհատման գնացող կնոջ հոգեվիճակի մասին, ասաց, որ այդ քայլին դիմող կանայք հիմնականում մեղքի զգացում են ունենում: Նա ասաց, որ սեռական դաստիարակության պակասն է, որ կանայք հղիանում են, թեև դեռ չեն ցանկանում երեխա ունենալ: Երբ կինն ամուսնացած է լինում, ամուսին, երեխա ունի, այս քայլին հիմնականում դիմում է  ֆինանսապես անապահով լինելու կամ ևս մեկ երեխա չունենալու պատճառաբանությամբ, այս դեպքում ավելի շատ մարդու իրավունքների հետ գործ ունենք: «Բայց և այնպես, բոլոր դեպքերում կինը մեղքի զգացում է ունենում»,- ասաց մասնագետը:

Եկեղեցու վերաբերմունքը ներկայացրեց Տեր Թովմա քահանա Անդրեասյանը` մեջբերելով մի քանի աստվածաբանների, ինչպես նաև Աստվածաշնչում տեղ գտած արտահայտություններ, նախադասություններ, կանոններ, որոնք արգելում ու մեղք են համարում երեխայից ազատվելը: «Խիստ է եկեղեցու դիրքորոշումն այս հարցում, սակայն կան բացառություններ, որ եկեղեցին ընդառաջում է, ասենք, եթե կնոջ կյանքին վտանգ է սպառնում»,- ասաց քահանան:
Նշենք, որ օրենքով թույլատրվում է հղիության արհեստական ընդահատումը մինչև հղիության 12-շաբաթականը:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ