Բժշկության եւ արվեստի տարբերության միաձուլումը

Մայիսի 30-31-ը Հանրապետական գիտաբժշկական գրադարանի այգին լցված էր բժիշկների կողմից արարված արվեստի շնչով: Այդ օրերին այգում միածուլվել էին բնության եւ մարդու ստեղծագործությունները: Ստեղծագործող բժիշկները գտել էին բժշկության եւ արվեստի որքան տարբեր, նույնքան մոտ սահմանները: Նրանց աշխատանքներում ընդգծված էր մարդկային ստեղծագործ մտքի անեզր վերելքը:

Հանրապետական գիտաբժշկական գրադարանի տնօրեն Աննա Շիրինյանն այս տարիների ընթացքում իր ղեկավարմամբ կոտրել է ձեւավորված կարծրատիպը, թե գրադարանը միայն պահոց է: Նա փոխել է ապագա գրադարանի գործունեության ժամանակակից ուղին:

«Արդեն երկու տարի է մեր գրադարանում գործում է «Բժիշկ-ստեղծագործողների ակումբ»-ը, որը միավորել է ստեղծագործող բժշկներին՝ նկարիչ, երաժիշտ, լուսանկարիչ, ասմունքող, գրող եւ այլն: Յուրաքանչյուր ամիս ստեղծագործող բժիշկներն ակումբում հանդիպում են՝ ներկայացնելով նոր ստեղծագործություններն ու կազմակերպում քննարկումներ, զրույցներ: Այսօր մեր ակումբի անդամների հերթական հանդիպման օրն էր եւ որոշեցինք հանդիպման ձեւաչափը փոխել ու ներկայացնել ստեղծագործական ցուցահանդեսով: Ցուցադրված են բժիշկ- նկարիչների աշխատանքները: Գրադարանի մուտքը բաց է, և մարդիկ կարող են այցելել ու ծանոթանալ ստեղծագործող բժիշկների աշատանքներին: Ինքնատիպ ցուցադրություն էր: Պատահական չէր ընտրված «Արվեստը բնության գրկում» խորագիրը եւ հենց բնության գրկում էլ ներկայացվեցին ստեղծագործող բժիշկների աշխատանքները: Ցանկալի է ավելի շատ երիտասարդ բժիշկ-ստեղծագործողների ներգրավել, շնորհալիները շատ են: Մեր այս քայլով փորձում ենք ցույց տալ, որ գրադարանը միայն պահոց չէ, այն նաեւ բժիշկների համար շփման վայր է՝ այս անգամ արվեստի միջոցով:

Արա Գեւորգյանը քառասուն տարվա պրակտիկ բժիշկ է, եւ այս տարիների ընթացքում գտել է ստեղծագործելու ու աշխատելու գաղտնիքները:

«Գրում եմ բանաստեղծություններ, հին աշխարհի ռազմական ոլորտի պատմության ուսումնասիրություններ ունեմ, համակարգային վերլուծաբան եմ: Ուսումնասիրել եմ նաեւ ժամանակակից տեխնիկայի ոլորտը: Որքան ուսումնասիրել եմ բժշկությունը, նույնքան՝ հին աշխարհի ռազմական ոլորտի պատմությունը: Ունեմ հեղինակած հինգ գիրք, որից չորսը հին աշխարհի ռազմական ոլորտի պատմությանն է վերաբերում, իսկ մեկը՝ մասնագիտական: Այս բոլոր գրքերը հրատարակված են հայերեն եւ նախատեսվում է հրատարակել նաեւ ռուսերեն: Բանաստեղծություններիս առաջին ընթերցողը կինս է եւ ընտանիքս: Ցանկություն ունեմ, որ բանստեղծություններս գրքի տեսքով ներկայացնեմ ընթերցողին»:

ԵՊԲՀ ուսանող, ապագա պլաստիկ վիրաբույժ Շանթ Կիրակոսյանի համար թե՛ բժշկությունը եւ թե՛ արվեստը հավասարապես անհրաժեշտություն են: Կարեւորում է կյանքում լավ հետք թողնելը: Ցանկությունն է արվեստում եւ բժշկության մեջ թողնել Շանթ Կարապետյան ստեղծագործողի եւ բժշկի հետքը:

Բժշկությունն ու արվեստը երբեմն խանգարում են միմյանց, բայց պետք է գտնեմ մի ելք, որ միմյանց լրացնեն: Մասնագիտական այնպիսի ճյուղ եմ ընտրել, որ արվեստն ու բժշկությունը լրացնեն իրար: Ինձ համար արվեստը ավելին է եւ դա է պատճառը, որ բժշկության այս ճյուղը ընտրելուց արվեստին մոտ ոլորտ ընտրեցի: Ինքնուս եմ նկարում: Մանկության տարիներից ստեղծագործում եմ: Հիմնական ստեղծագործական փուլը սկսվեց զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո՝ 2015թ.-ից ի վեր: Ստեղծագործական դրսեւորումներիս տիրույթները տարբեր են ՝ լուցկու, ծխախոտի կամ դեղահաբի տուփ, կտավ, դեղահաբ եւ այլն: Դեղահաբերի վրա ունեմ տարբեր ստեղծագործություններ, օրինակ դեղահաբերից մեկի վրա նկարել եմ ԵՊԲՀ շենքը, մեկ ուրիշի վրա Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզան» եւ այլն: Կյանքում կարեւոր է տարբերվել մյուսներից եւ լավ հետք թողնել:

Կլինիկական օրդինատոր, պլաստիկ վիրաբույժ Մհեր Սարգսյանը կարծում է, որ բժշկի եւ արվեստագետի ստեղծագործող մտքերն են պատճառը, որ այս երկու տարբեր ճյուղերի միջեւ կա ընդհանրություն:

«Ինքնուս եմ ստեղծագործում: Հիմնական ստեղծագործական թեման բնանկարն է: Ունեմ փայտե քանդակներ եւ փորագրություններ: Կարողանում եմ աշխատանքս համատեղել արվեստի հետ: Ժամանակը ճիշտ կառավարելու դեպքում երկու ոլորտներում էլ կարողանում եմ ինձ դրսեւորել: Ստեղծագործելիս հանգստություն ու խաղաղություն է փոխանցվում ինձ: Նկարում եմ, քանի որ պետք է նկարեմ, այլ կերպ չեմ կարող: Բժշկության եւ արվեստի մեջ ընդհանություններ կան, բժշկությունը նույնպես պահանջում է ունենալ ստեղծագործ միտք»:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ