Երևանի պետական բժշկական համալսարանում բուռն ընթացքով շարունակվում է «Նոբելյան օրեր Երևանում» միջոցառումը

Երևանի պետական բժշկական համալսարանում բուռն ընթացքով շարունակվում է «Նոբելյան օրեր Երևանում» միջոցառումը, որն իսկական տոն է դարձել բժշկագիտության ոլորտի ներկայացուցիչների համար:

Մեդ-Պրակտիկը զրուցեց միջոցառումը համակարգող հանձնաժողովի նախագահ, Մխ. Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի գիտական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, պրոֆեսոր Կոնստանտին Ենկոյանի հետ:

–   Տեսնում ենք, որ դահլիճը բոլոր ելույթների ժամանակ լեփ-լեցուն է: Միջոցառումը Ձեր սպասածի չափ հաջողվե՞լ է:

–   Այո, գերազանց են ընթանում հանդիպումները: Մարդիկ նույնիսկ միջանցքներում հավաքված հետևում են հեռարձակմանը: Ուզում ենք, որ ավելի շատ ուսանողներ հնարավորություն ունենան մասնակցելու:

 
–   Ինչպե՞ս է անցնում նոբելյան մրցանակակիրների ժամանակն այս դահլիճից դուրս: Համոզված ենք՝ Դուք ուղեկցում եք նրանց ամենուր:

–   Կարծում եմ՝ իրենք ևս շատ գոհ են: Չնայած բավականին խիտ ծրագրով են աշխատում, և մեծ է լարվածությունը, բայց փորձում ենք նաև դրանից դուրս կազմակերպել իրենց առօրյան՝ ծանոթացնելով Հայաստանին: Ունեցել են նաև մի շարք պաշտոնական հանդիպումներ:

–   Արդեն հասցրե՞լ եք հանդիպումներ կազմակերպել մասնագիտական խմբերի հետ և ունենալ քննարկումներ:

–   Դեռևս ոչ: Մենք ավարտեցինք հանրային դասախոսությունների փուլը, և այս՝ երկրորդ փուլում արդեն նախատեսված են նաև մասնագիտական դասախոսություններ ու հանդիպումներ:

Ապրիլի 13-ին նախատեսված էր ականավոր գիտնական Ռոբին Ուորենի դասախոսությունը՝ «Հելիկոբակտերի բացահայտումը» թեմայով, որից հետո երիտասարդ բժիշկներն ու ուսանողները շրջապատել էին նոբելյան մրցանակակրին և փորձում էին բազմաթիվ հարցերի պատասխաններ և, իհարկե, նաև մակագրություններ ստանալ:

Մեդ-Պրակտիկի հետ զրույցում պարոն Ուորենը նշեց, որ իր համար բնավ զարմանալի չէ հարյուրավոր մարդկանց հետաքրքվածությունը, բայց ուրախ է, որ կարող է օգտակար լինել հայ երիտասարդներին: «Բարձր եմ գնահատում այս նախաձեռնությունը, նաև սիրեցի ձեր երկիրը: Արդեն հասցրել եմ լինել մի քանի տեղերում, հիմնականում եկեղեցիներ էին»,- պատմեց նոբելյան դափնեկիրը:

Ռոբին Ուորենը 2005 թ. ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Բարրի Մարշալի հետ «Հելիկոբակտեր պիլորիի դերը ստամոքսի խոցային հիվանդության առաջացման մեջ բացահայտելու համար»:

«Անցողական մետաղի կատալիզը հանուն կայուն և բարգավաճ աշխարհի» թեմայով մասնագիտական դասախոսությամբ հանդես գալուց առաջ նոբելյան մրցանակակիր Էյ-Իշի Նեգիշին պատասխանեց լրագրողներին հուզող մի քանի հարցերի:

Ազգությաբ ճապոնացի նշանավոր գիտնականը 2010 թ. ստացել է Նոբելյան մրցանակ քիմիայի բնագավառում Ակիրա Սուզուկիի և Ռիչարդ Հեքի հետ «Պալադիումով կատալիզվող խաչաձև օրգանական սինթեզի ռեակցիաները բացահայտելու համար»:

 
Էյ-Իշի Նեգիշին, խոսելով Նոբելյան մրցանակի պես խոշոր նվաճումների ձեռքբերման գործում հասարակության դերի մասին, նկատեց, որ ամեն բան, առաջին հերթին, կախված է անհատից՝ այն գիտնականից, ով իր առջև նպատակ է դնում հասնել բարձունքին: «Տաղանդը շատ վճռորոշ է այս գործում: Աշխատասիրությունը ևս դեր ունի, և այն պետք է զարգացնել վաղ տարիքից: Դեռևս դպրոցում ես ունեի այն ներքին համոզմունքը, որ մի օր ստանալու եմ Նոբելյան մրցանակ. այդ համոզման հիման վրա կառուցվեց իմ հետագա կյանքը»,- նշեց ականավոր գիտնականը:

Նոբելյան մրցանակակիրների մասին ավելի մանրամասն` հետևյալ հղումում.

Մեկնարկեց «Նոբելյան օրեր Երևանում» խորագրով խոշորագույն միջոցառումը

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ