4-ՐԴ ՀՄԲՀ. Սեկցիա. Պլաստիկ վիրաբուժություն. Արտավազդ Սահակյան

–   Համաժողովից Ձեր տպավորությունները:

–   Այս համաժողովը ես միշտ շատ օգտակար եմ համարել: Այն մեծ նշանակություն ունի ո՛չ միայն մասնագիտական, այլև հայության համախմբման նկատառումներով: Բժշկագիտության բոլոր ճյուղերի ներկայացուցիչները լավ առիթ են ունենում հանդիպելու, միմյանց ներկայացնելու իրենց աշխատանքների արդյունքները: Այսպիսի հանդիպումները նպաստում են նաև շարունակական կրթության ապահովմանը: Սկսած 1998 թվականից՝ Լիոնի համագումարից, ես մշտապես մասնակցում եմ այս համաժողովին և միշտ գոհ եմ եղել:

–   Ի ՞ նչ թեմաներ են ներկայացված պլաստիկ վիրաբուժության սեկցիայում:

–   Հիմնական թեման քաղցկեղից տուժած օրգանիզմի պլաստիկ վիրաբուժությունն է: Մենք սովորաբար գործ ենք ունենում հետքաղցկեղային իրավիճակների հետ՝ որևէ մարմնի մասի հեռացումից հետո, և մեր աշխատանքը համատեղում ենք ուռուցքաբանների հետ: Ամենադժվար հարցը միայն ուռուցքի հեռացումը չէ, այլ մարմնի տվյալ հատվածի վերականգնումը. խնդիրը բարդ է հատկապես դեմքի պարագայում: Ուռուցքի հեռացումից հետո, եթե չի լինում պլաստիկ վիրաբույժի միջամտությունը, անձը սովորաբար հայտնվում է խորը դեպրեսիայի, ինքնամեկուսացման մեջ:

–   Այսօր նկատվում է միտում՝ ուռուցքի հեռացման և պլաստիկ վիրահատությունները իրականացնելու միաժամանակ. Հայաստանում այդ պրակտիկան չի ՞ կիրառվում:

–   Այո՛, ողջ աշխարհում հենց այդ մոտեցումն էլ տարածված է: Հայաստանում նույն պատկերը չէ: Մի տվյալ ներկայացնեմ, որից պարզ կդառնա իրավիճակը. տարեկան կրծքագեղձի քաղցկեղի շուրջ վեց հարյուր վիրահատություն է իրականացվում, իսկ քաղցկեղի հեռացումից հետո պլաստիկ վիրահատության դիմում է մոտավորապես հիսուն կին: Սա շատ վատ ցուցանիշ է:

–   Սփյուռքն ինչո ՞ վ կարող է նպաստել պլաստիկ վիրաբուժության զարգացմանը Հայաստանում:

–   Կարծում եմ՝ առաջին հերթին նորագույն սարքավորումների ներդրումով, մեր փորձն էլ կարող է մեծապես օգտակար լինել դրսի գործընկերների համար: Արդեն տարիներ շարունակ արտերկրից բազմաթիվ հայազգի բժիշկներ գալիս են Հայաստան՝ փորձի փոխանակման, պրակտիկայի:

–   Իսկ վիրահատվելու նպատակով գալի ՞ ս են Սփյուռքից:

–   Այո՛, իհարկե՛: Մեր կլինիկա դիմողների շուրջ քառասուն տոկոսը արտասահմանից են: Մարդիկ գալիս են հարազատներին այցի, և միաժամանակ կատարում պլաստիկ վիրահատություններ, քանի որ Հայաստանում շատ ավելի մատչելի է:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ