4-ՐԴ ՀՄԲՀ. Առողջապահությունը, կրթությունը, բարեկեցությունը XXI դարում. Մերի Փափազյան

–   Ձեր ելույթը մեծ քննարկումների առիթ դարձավ: Եթե հակիրճ փորձենք ամփոփել այն...

–   Իմ զեկույցի առանցքը քույրական կրթությունն է. ինչպե՞ս կարելի է այն զարգացնել և ո՞ր ուղղություններով:

–   Հայաստանյան քույրական կրթական համակարգի մասին խոսեցիք...

–   Քույրական կրթությունն այստեղ ամենացածր մակարդակի վրա է՝ ընդամենը 3 տարի, որը չի տալիս անգամ բակալավրատուրայի աստիճան: Հայաստանը կարիք ունի ավելի զարգացած, ավելի խորը կրթական համակարգի, որպեսզի քույրերը կարողանան բժիշկներից անկախ աշխատել: Որպեսզի հիվանդի խնամքի որակը բարձանա, պետք է նախ բարձրացնել քույրերի կրթական մակարդակը և երկրորդ՝ աշխատել թիմերով:

–   Ինչպես նշեցիք, այստեղ 3-ամյա  կրթություն է, իսկ ինչպիսի՞ն է քույրական կրթությունն ամբողջ աշխարհում:

–   Հայաստանում միայն «Էրեբունի» քոլեջում կա 4-ամյա քույրական կրթություն, իսկ ամբողջ աշխարհում քույրերի համար կա բակալավրատուրա և մագիստրատուրա:

–   Բացի կրթական համակարգից, գործնականում ի՞նչ թերություններ եք նկատել քույրական աշխատանքում:

–   Ամենաբարդ խնդիրը կարծրատիպի վերացումն է, որպեսզի մարդիկ բժշկից առաջ տեսնեն բուժքրոջը: Դրան, իհարկե՛, անհնար է հասնել, եթե քույրերը չունենան անհրաժեշտ կրթական մակարդակ, հիվանդի հետ շփման մշակույթ: 

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ