Կոլոնոսկոպիա. հարցազրույց գաստրոէնտերոլոգ-էնդոսկոպիստ Անդրանիկ Ղազարյանի հետ. armeniamedicalcenter.am

Կոլոնոսկոպիան էնդոսկոպիկ հետազոտություն է, որը նախատեսված է հետազոտելու հաստ աղիքային համակարգը՝ հետանցքից մինչև կույր աղու գմբեթ, երբեմն մինչև բարակ աղու վերջին հատված՝ իլեուս:

Որո՞նք են կոլոնոսկոպիայի ցուցումները:

Կոլոնոսկոպիա ցուցված է հետևյալ գանգատների դեպքում՝ որովայնի շրջանի ցավեր, փորլուծություն, փորկապություն, արյունահոսության արդյունքում` ձյութանման կղանքը կղանքի մեջ լորձի առկայություն, սրտխառնոց, փսխում, քաշի կորուստ:

Հետազոտությունը նշանակվում է հետևյալ հիվանդությունների ժամանակ՝ խոցային կոլիտ և Կրոնի հիվանդություն (ախտանշաններով նման են և միմյանցից տարբերում են հյուսվածաբանական քննության արդյունքում), գրգռված աղու համախտանիշ, կոլիտ (պրոկտիտ, պրոկտոսիգմոիդիտ, ձախակողմյան կոլիտ, սուբտոտալ կոլիտ, տոտալ կոլիտ), ուռուցքներ, ժառանգական նախատրամադրվածությամբ պայմանավորված որոշ խնդիրներ:

Ո՞ր դեպքերում է կոլոնոսկոպիան հակացուցված:

Կոլոնոսկոպիան հարաբերականորեն ցուցված չէ աղիքային անանցանելիության ժամանակ, որովհետև այդ դեպքում կա պերֆորացիայի վտանգ, երբ կարող է վնասվել աղիքի պատը:

Ինչպե՞ս նախապատրաստվել հետազոտության:

Կոլոնոսկոպիկ հետազոտությանը նախապատրաստվելը փոքր ինչ բարդ է. անհրաժեշտ է պատրաստվել նախապես՝ 2-3 օր առաջ: Այդ օրերին պետք է հետևել կոնկրետ սննդակարգի և նախավերջին օրը հատուկ փոշիով՝ մոդիպրեդով, պետք է մաքրել ամբողջ հաստաղիքային համակարգը, որպեսզի հետազոտության ժամանակ պատկերը լինի լիովին տեսանելի և հասանելի:

Դա կարևոր է ճշգրիտ ախտորոշման համար, քանի որ լուսանցքում անգամ մի փոքր պարունակություն մնալու դեպքում կարող է խնդիրներ առաջացնել: Նման դեպքերում հետազոտությունը դադարեցվում է, և բուժառուին հրահանգվում է՝ պատշաճ կերպով աղիները մաքրած ներկայանալ:

Ինչպիսի՞ անզգայացում է կիրառվում:

Կոլոնոսկոպիկ հետազոտության ժամանակ պարտադիր կատարվում է ընդհանուր անզգայացում, որովհետև դա բավականին ցավոտ միջամտություն է և, ի տարբերություն ստամոքսի հետազոտության, այս հետազոտության տևողությունն ավելի երկար է:

Ինչպե՞ս է իրականացվում:

Կոլոնոսկոպիկ գործիքը Օիմպուս ընկերության գրեթե նույն գաստրոսկոպիկ սարքն է, պարզապես այս դեպքում հետազոտվում է հաստաղիքային համակարգը:

Կոլոնոսկոպիկ հետազոտությունը տևում է մոտավորապես 10-15 րոպե՝ կախված բուժառուի հաստաղիքային համակարգի կառուցվածքից և ընդհանուր վիճակից: Լինում են դեպքեր, երբ որոշ չափով ավելի կամ պակաս տևողություն է ունենում: Ավելի երկար է տևում, եթե հայտնաբերվում են պոլիպներ և պետք է կատարվի հյուսվածաբանական քննություն՝ բիոպսիա, պարզելու առկա խնդիրը, և եթե առկա է արյունահոսություն, ապա այն անհրաժեշտ է դադարեցնել:

Պոլիպները հեռացվում են անպայման բիոպսիայից և հետազոտումից հետո, երբ պարզ է դառնում, որ դրանք բարորակ են:

Կոլոնոսկոպիկ հետազոտությունների պատասխանը տրվում է հետազոտությունից մի քանի րոպե անց:

Եթե ենթադրվում է, որ խնդիրը միայն հաստաղիքային չէ, բուժառուն ուղարկվում է ՈՒՁ հետազոտության կամ համակարգչային տոմոգրաֆիայի:

Հաճա՞խ են հիվանդները դիմում այս հետազոտությանը:

Երբեմն հիվանդները՝ տեսնելով կոլոնոսկոպիկ սարքը, հրաժարվում են հետազոտությունից: Այստեղ արդեն կարևոր է բժշկի ճիշտ, հմտորեն բացատրությունը, որ կարողանա հոգեբանորեն հիվանդին պատրաստել և ազատել նրան անհիմն վախերից:

Ժամանակին բժշկի չդիմելու, չհետազոտվելու, բուժում չստանալու արդյունքում ՝ հաստ աղու մակերեսային բորբոքման՝ հասարակ կոլիտի ժամանակ անգամ, կարող են առաջանալ էրոզիվ՝ խոցային օջախներ, նույնիսկ ուռուցքային բարդություններ:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ