Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

 

Ախտորոշիչ մեթոդներ

Ստամոքսի եվ 12 մատնյա աղու խոցային հիվանդության վաղաժամ և ակտիվ հայտնաբերումը

Այսօր արդեն ակնհայտ է, որ միայն կլինիկական հետազոտությունների վրա հիմնված պրոֆիլակտիկ քննությունների մակարդակը չի կարող համապատասխանել առողջապահության արդի պահանջներին: Որոշ դեպքերում պրոֆիլակտիկ քննությունները կարող են փոխարինվել Սքրինինգային համակարգին:

 

Մեր կողմից մշակվել և առաջարկվել է ստամոքսի և 12մատնյա աղու խոց հիվանդության հայտնաբերման արդյունավետ համակարգ, որը հնարավոր է իրականացնել մի քանի փուլերով: ՀՀ Առողջապահական համակարգի հիմնական նպատակն է դարձել բարձրացնել հիվանդությունների կանխարգելման և առաջնային բուժօգնության արդյունավետությունն,բարելավել բնակչության ֆիզիկական, հոգեկան առողջության և սոցիալական բարեկեցության ցուցանիշները: Այս նպատակին հասնելու ռազմավարության հիմնական ուղղություններից մեկը հանդիսանում է հիվանդությունների կանխարգելման միջոցառումների շեշտադրումը: Հիվանդությունների վաղաժամ և ակտիվ հայտնաբերման պրոֆիլակտիկ քննությունների արդյունավետության բարձրացման նպատակով անհրաժեշտ է կիրառման ավտամատացված սքրինինգի համակարգ:Սքրինինգի հիմնական նպատակն է` որևէ հիվանդության կասկածի դեպքում խմբերի ակտիվ առաջնակի ընտրանք: "Մասսայական սքրինինգի" տարբեր ձևերի զարգացումը անհրաժեշտություն առաջացավ, երբ առողջապահական մարմինների առջև դրվեց խնդիր բնակչության ավելի լայն մասսաների ընդգրկվել պրոֆիլակտիկ քննության ծրագրի մեջ: Վերջին տարիներին շատ հեղինակներ ռիսկի խմբի հայտնաբերման առաջին փուլի համար առաջարկում են կիրառել անկետային մեթոդը:Մի շարք հեղինակներ հիմնավորում են, որ անկետային սքրինինգից հետո ընդամենը 10-20%-ը կարիք ունի խորը հետազոտության:Անկետային սքրինինգը պետք է լինի բազմափուլ: Մեր կողմից մշակվել է "Մասնագիտական անկետ" ստամոքսի և 12 մատնյա աղու խոցային հիվանդության վաղաժամ և ակտիվ հայտնաբերման համար:Անկետայում ընդգրկված են առավել տարածված և առավել վաղ դրսևորվող հատկանիշներ: Հարցերը ձևակերպված են շատ պարզ և մատչելի: Անկետան բաղկացած է 39 հարցից և 142 ձևակերպված պատասխաններից: Յուրաքանչյուր հարցի համար առաջարկվում է ամբողջական փոխկապակցված պատասխաններ:Անկետան բաղկացած է 5 խումբ հարցերից, որոնք բնութագրում են համապատասխան 5 խումբ սինդրոմներ: Յուրաքանչյուր սինդրոմում առանձնացվել է այն հիմնական կլինիկական պատասխանները,որոնք խմբավորվում են դիագնոստիկ կարևոր սինդրոմների, սիմպտոմոկոմպլեքսի և սինդրոմների մեջ:Կանխատեսվում է սինդրոմների արտահայտվածության 3 աստիճան,որոնք որոշվում են այն սինդրոմների քանակական և կլինիկական արժեքով, որոնք տվյալ սինդրոմի համար համարվում են որոշիչ:Անկետայում բացի գլխավոր հարցերից, կան նաև ճշտող հարցեր: 

 

Այսպիսով, յուրաքանչյուր հարցի պատասխանի տարբերակը կապված է պատասխանների հավաքածուից:Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել այն վիճակները, որի ապահովման համար մեկ հարցին հարցման ենթարկվողը պետք է տա փոխադարձ բացառող մի քանի պատասխաններ կամ պատասխանի ճշտված հարցին առանց գլխավոր հարցին պատասխանելու կամ հարցադրմանը հարցվողը ընդհանրապես չի տալիս պատասխան:Հաջորդ փուլում հարցի պատասխանները միավորվում են ըստ սինդրոմների և սինդրոմոկոմպլեքսների: Այս տիպի հարցերի պատասխանները բաժանվում են հետևյալ կատեգորիաների` պարտադիր տվյալ սինդրոմի առկայության ժամանակ; դրական` որոշակի աստիճանով բնութագրական է տվյալ սինդրոմի համար; անտարբեր` որոշակի նշանակություն չունեցող հատկանիշ տվյալ սինդրոմի համար; պատասխաններ, որոնք կարող են բերել տվյալ սինդրոմի ճանաչման իջեցմանը: Սինդրոմի առկայությունը համարվում է հիմնավորված, եթե այն որոշվում է պատասխանների գոնե մեկ տարբերակով: Տարբերակների ստուգման ժամանակ կատարվում է հետևյալ գործողությունները.

 

  1. Պարտադիր պատասխանի բացակայության դեպքում անկետան դուրս է գալիս հաշվառումից:
  2. Հաշվվում է անկետայում առկա դրական պատասխանները և համեմատվում տվյալ սինդրոմի համար առաջադրված չափանիշների հետ: Եթե դրական պատասխանները գերակայում են առաջադրված չափանիշին, սինդրոմը համարվում է դրական :
  3. Եթե անկետայում կան պատասխաններ, որոնք համարվում են 4-րդ կարգի կամ հարցի դեֆիցիտ պատասխան, ապա չափանիշը կարող է իջեցվել մինչև նախորոք որոշված սահմանը:

 

Արդյունքում անկետայի մշակման ժամանակ հետազոտվողի սիմպտոմային և սինդրոմային գնահատականը տրվում է ծրագրի օգնությամբ, որը հանդիսանում է հիմք հետազոտվողին այս կամ այն խմբի մեջ ընդգրկելու համար: Այն որոշում է նաև հետազոտության կազմակերպման հերթականությունը և մեթոդիկան:Անկետային մեթոդի տեղեկատվության ստուգման համար մի շարք հեղինակներ առաջարկում են համալիր էնդոսկոպիկ, մորֆոլոգիական հետազոտության կազմակերպում: Յուրաքանչյուր խմբի համար` n=100:Ստամոքսի խոցային հիվանդություն սովորաբար դիագնոզվում է I, II, III խմբերում: IV խմբում, սովորավար, խոցի հավանականությունը վիճակագրորեն հավաստի չէ (p>0,05):12-մատնյա աղու խոցային հիվանդություն հայտնաբերվում է I, II, III խմբերում,իսկ IV խմբում` ոչ: Տարբերության հավաստիությունը,  , հավանականությունը 12մատնյա աղու խոցային հիվանդների հայտնաբերման II և III խմբերում համեմատած I խմբի հետ 5% փոքր է (p0,05):Մակերեսային գաստրիտ հայտնաբերվում է սովորաբար 4 խմբերում: Տարբերության հավաստիությունը, որ հիվանդները պատահական հայտնվել են I խմբում և ոչ թե II, III, IV փոքր է 5% (p0,05): Ստամոքսի լորձաթաղանթի ատրոֆիայի դեպքում 4 խմբերում էլ t>3, այսինքն հիվանդների պատահական հայտնվելու հավանականությունը I խմբում համեմատած II, III, IV հետ 1% (p0,05): I խմբում ստամոքսի լորձաթաղանթի պաթոլոգիական փոփոխությունների հայտնաբերման հավանականությունը 17,7±3,8, II խմբում – 74,0±4,4, III խմբում-87,0±3,3, IV խմբում - 97,0±1,7: Վիճակագրական ցուցանիշների տարբերության հավաստիության գնահատումը ցույց է տալիս, որ I խմբում ստամոքսի պաթոլոգիայով հիվանդների հայտնաբերման հավանականությունը կազմել է 1% (p

 

 Նկար 1. Սոցիոլոգիական հարցման ենթարկված պացիենտների բաշխումը 

ըստ ռիսկի խմբերի:

 

1-ին ռիսկի խումբը կազմել են` 870 (29,1%), 3-րդ խումբը` 260 (8,8%): Բացի դա, 450 (15%) անկետաներում նշված է եղել տարբեր տիպի վիրաբուժական հիվանդությունների առկայություն` 248-ը նշել են ստորին վերջույթի երակների վարիկոզ լայնացում, 70-ը` ճողվածք, 134-ը` արտաքին լոկալիզացիայի ուռուցք,1320 (43,8%)-ը կազմել է այն անձանց խումբը, որոնք ոչ մի գանգատ չեն ներկայացրել: Ընտրվել է 1692 (56,2%) պացիենտ որովայնի լոկալիզացիայի վիրաբուժական հիվանդությունների առկայությամբ:Ռիսկի 1-ին խմբի մեջ ընդգրկվել են 40-69տ., որից 86-ը` ստամոքսի հիվանդության կասկածի կապակցությամբ նպատակահարմար է կազմակերպել էնդոսկոպիկ հետազոտություն(աղյուսակ 1.2): 

 

Աղյուսակ 1

Ռիսկի խմբերում ընդգրկված անձանց հետազոտությունների արդյունքները

Հետազոտվող կոնտինգենտ 

 

 

 

Հետազոտվածների թիվը

Ստամոքսի խոցային հիվան-դություն

12մատնյա աղու խոցային հիվան-դություն

Խրոնիկ ատրոֆիկ գաստրիտ

Խրոնիկ հիպեր-տրոֆիկ գաստրիտ

Ընդամենը հայտնաբերվել է

I

II

III խումբ

98

556

192

5

2

0

8

9

1

33

58

10

20

22

1

 

66

91

12

Ընդամենը

846

7

18

101

43

169

 

Աղյուսակ 2

Ստամոքսի և 12 մատնյա աղու հիվանդությունների ակտիվ հայտնաբերման և բուժական և պրոֆիլակտիկ միջոցառումների կազմակերպման առանձնահատկություններ

Հայտնաբերված հիվանդների բնույթը 

 

 

 

Հիվանդների թիվը

Բուժական և պրոֆիլակտիկ միջոցառումների մեթոդները

վիրաբու-

ժական

կոնսեր-

վատիվ

Առողջա-րանային

Դիետոթե-

րապիա

Դիսպանսեր հսկողություն

Ստամոքսի խոց

12մատնյա աղու խոց

Խրոնիկ ատրոֆիկ գաստրիտ

Խրոնիկ հիպերտրոֆիկ գաստրիտ

7

18

101

 

43

3

3

0

 

0

4

15

36

 

43

0

1

0

 

0

4

6

5

 

0

7

18

101

 

43

Ընդամենը

169

6

98

1

15

169

 

Ինչպես երևում է աղյուսակ 1-ից 846 անձանցից, որոնք պոլիվալենտ անկետայի մշակումից հետո I, II, III ռիսկի խմբերում են հայտնվել, նպատակային հետազոտության արդյունքում 169-ի մոտ հայտնաբերվել է ստամոքսի որևէ հիվանդություն: Քանի որ II և III ռիսկի խմբերում հայտնված անձանց մասսայական էնդոսկոպիկ հետազոտություն անցկացնելը բավականին բարդ է, մենք գնտում ենք, որ մինչ հետազոտություն կազմակերպելը նպատակահարմար է անցկացնել սքրինինգի II փուլի հետազոտություն:Հիվանդների լրացուցիչ ընտրումը էնդոսկոպիկ հետազոտության համար ցանկալի է կիրառել դիագնոստիկ գործակիցների աղյուսակը: Հաշվողական տեխնիկայի օգնությամբ ցանկացած դիագնոստիկ համակարգի ստեղծման գործընթացում առանձնացվել է հետևյալ հիմնական փուլերը` բժշկական խնդրի ընտրում, հիվանդության նկարագրի համար հակտանիշների առանձնացում, կլինիկական տվյալների կոդավորում, կլինիկական հսկողության համար ուսուցողական ընտրանքի ձևավորում,դիագնոստիկ համակարգի և ալգորիթմների ընտրության ուսուցողական համակարգի ստեղծում, դիագնոստիկ համակարգի արդյունավետության ստուգում: Բժշկական խնդիրների ընտրությունը կատարվել է մի շարք գործակիցների հիման վրա` դիագնոզի որոշման դժվարություններ,բժշկական սխալների քանակը,ախտորոշվող հիվանդությունների տարածվածությունը,բժիշկների մասնագիտացման մակարդակը: Կապված այն բանի հետ, որ բժշկական սխալները մինչհոսպիտալային փուլում հասնում են 63,7%, իսկ տեղամասային թերապևտները դեռ քիչ են ծանոթ պաթոլոգիային, մենք գտնում ենք արդիական բժիշկների շարունակական կրթական ծրագրերում ստամոքսի և 12մատնյա աղու խոցային և հիվանդությունների դիագնոստիկայի և բուժման խնդիրներին վերբերող մոդուլների ընդգրկում: 2-րդ փուլը աղյուսակների ստեղծումն է` հիվանդության հատկանիշների ցուցակի կազմում: Սովորաբար ընտրվում են պրակտիկ փորձի վրա հիմված հատկանիշներ: Մենք ընտրել ենք բոլոր սիմպտոմները, որոնք եղել են նշված հիվանդության պատմագրքերում և ամբուլատոր քարտեզում և սիմպտոմները բաժանել ենք սանդղակների: Օգտագործվել է յուրաքանչյուր սիմպտոմի արտահայտվածության սանդղակ, որը համապատասխանում է կլինիկայում ընդունված սանդղակներին.

 

  • Ա` չկա սիմպտոմներ – 0;
  • Բ`սիմպտոմները թույլ են արտահայտված կամ հանդիպում են հազվադեպ – 1;
  • Գ`սիմպտոմները չափավոր են արտահայտված կամ հանդիպում են հաճախ – 2;
  • Դ`սիմպտոմները խիստ արտահայտված են կամ հանդիպում են մշտապես – 3:

 

Հաշվի առնելով, որ ավելի հաճախ դիագնոզի հարցում սխալվում են պոլիկլինիկական օղակի բժիշկները,մենք ընտրել ենք այն հիվանդների հիվանդության պատմագրերը, որոնք բուժվել են ստացիոնարի թերապևտիկ բաժանմունքում քրոնիկական գաստրիտի կապակցությամբ: Այդ հիվանդության պատմագրերից ընտրվել են բոլոր սիմպտոմները, որոնք բնորոշ են խրոնիկական գաստրիտին: Դրանք ենթարկվել են աստիճանավորման: Ընտրվել են այն սիմպտոմները, որոնք հիվանդության պատմագրերում հանդիպել են ոչ պակաս 50% դեպքերում: Գրանցված սիմպտոմները համեմատվել են գրականության տվյալների հետ, որից հետո կազմվել է սիմպտոմների ցուցակը: Հաշվի առնելով սիմպտոմների արտահայտման աստիճանը, կազմվել է սիմպտոմների հաճախականության աղյուսակ: Հաճախականությունը իրենից ներկայացնում է դեպքերի հարաբերությունը ընդհանուր հիվանդների թվին: Հաճախականության աղյուսակը կազմելուց հետո որոշվում է հաճախականության հարաբերակցությունը: Դրա համար հիվանդների թիվը j-գրադացիայով i-սիմպտոմը նշանակենք A տառով(ստամոքսի և 12 մատնյա աղու խոցի), B-խրոնիկ գաստրիտի: Օրինակ` հիվանդների թիվը` 200.

 

 Սիմպտոմի գրադիացիայի հաճախությունը որոշվել է հետևյալ բանաձևով.

 

 A և B սինդրոմների մեջ յուրաքանչյուր սիմպտոմի հանդիպման հաճախությունը որոշվել է հետևյալ բանաձևով.

 

 Այն սինդրոմները, որոնք ունեցել են 1-ից մեծ արժեք, բնորոշ են խոցին, իսկ 1-ից փոքրը`գաստրիտին: Որքան մեծ է փոփոխության արժեքը, այնքան տվյալ հատկանիշը արժեքավոր է: Հաջորդ փուլը դիագնոստիկ գործակիցների որոշումն է` Ժ/Խ: Այն հաշվարկվել է հետևյալ բանաձևով.

 

 

Աղյուսակ 3

Սիմպտոմների հաճախականության փոխհարաբերություն

Սիմպտոմներ, որոնք

մտնում են սինդրոմի մեջ

 

Արտա-

հայտ-

ման աստի-

ճանը

Արտահայտ-

ման աստի-

ճանը

Ստամոքսի և 12մատնյա աղու խոց

Քրոնիկ գաստրիտ

Հարա-

բերակ-

ցություն

Դիագ-

նոստիկ գործակից

Ժ/Խ

Քանակու-

թյունը

Հաճախա-կանու-թյունը

(n=200)

Քանա-

կութ-

յունը

Հաճախա-կանու-թյունը

1

2

3

4

5

6

7

8

1. Տարիքմինչև 20տ.; 21-50տ.; 51-70տ.

70 և ավելի

 

 

 

0; 1; 2; 3

 

2;28; 111

 

 

0,01; 0,14; 0,5

 

7; 134; 18

 

 

0,035; 0,67

0,09

 

0,29; 0,21

6,2

 

-0,5(-5);

-0,6

(-6)0,7(7)

2. Հիվանդություն` Չկա, Քրոնիկ գաստրիտ, Որովայնի հիվանդություններ

0;1

2

 

21; 92

87

0,11; 0,46

0,44

122; 47

31

0,6; 0,24

0,16

0,18; 1,92

2,75

-0,7(-7);

2,2(2)

0,4(4)

3. Դեղնություն անցյալում

չի եղել` Չի եղել, Ինֆեկցիոն բնույթի, Մեխանիկական բնույթի, Չի նկատել

0; 1

2; 3

164; 13

8; 15

0,82; 0,065

0,04; 0,075

194; 4

1; 1

0,97; 0,02

0,005; 0,005

0,84; 3,25

8,0; 15,0

;0,0(0);

0,5(5)

0,9(9);

1,1(11)

4. Շաքարային դիաբետ

 Չունի, Երկար ժամանակ Հայտնաբերվել է I անգամ

0

1

2

185

4

11

0,93

0,02

0,055

186

2

2

0,98

0,01

0,01

0,94

2,0

5,5

-0,03(0)

0,3(3)

0,7(7)

5. Մաշկային քոր

 Չկա, Հազվադեպ

 Հաճախ

0

1

2

144

13

43

0,72

0,07

0,1

198

2

0

0,99

0,01

0,0

0,72

7,0

0

-0,1(-1)

0,8(8)

0(0)

6. Բերանում այրոց

 Չկա, Հազվադեպ

 Հաճախ

0

1

2

28

23

34

0,34

0,11

0,17

186

12

2

0,93

0,06

0,01

0,15

1,9

17,0

-0,8(-8)

0,3(3)

1,2(12)

7. Դիսպեպսիա

 Չկա, Հազվադեպ, Հաճախ

0

1;2

18

38; 144

0,09

0,19; 0,72

21

18; 161

0,105

0,09; 0,81

0,85

2,11; 0,88

-0,0(0)

0,3(3);

-0,1(-1)

8. Էպիգաստրալ ցավեր

 Չկա, Հազվադեպ, Հաճախ

0

1; 2

138

4; 20

0,69

0,02; 0,1

188

10; 2

0,94

0,05; 0,01

0,73

0,4; 10,0

-0,1(-1)

-0,3(3);

1,0(10)

9.Էպիգաստրալ ծանրության

Չկա, Հազվադեպ, Հաճախ

0;1

2

141; 14

17

0,71; 0,07

0,09

195; 4

1

0,98; 0,02

0,005

0,72; 3,5

18,0

-0,1(-1);

0,5(5)

1,0(10)

10. Ցավերի կապը սնունդ ընդունելու հետ`Չկա

 Հազվադեպ, Հաճախ

0

1

2

169

22

8

0,85

0,11

0,04

15

8

17

0,075

0,04

0,085

11,2

2,75

0,47

1,0(10)

0,4(4)

-0,3(-3)

11. Ցավերը ճառագայթվում

են դեպի թիակ` Չկա, Հազվադեպ, Հաճախ

0

1

2

100

16

32

0,5

0,08

0,16

198

2

0

0,99

0,01

0,0

0,5

8

0

-0,2(-2)

0,9 (9)

1.3(13)

12. Անորոշ ցավեր Չկա Հազվադեպ, Հաճախ

0;1;2

68; 18; 45

0,34;

0,1;0,2

82; 18; 18

0,41;

0,09; 0,09

0,8;

1,0;2,5

0,8(8);

0(0);

0,3(3)

13. Գիշերային ցավեր` Չկա

 Հազվադեպ, Հաճախ

0

1; 2

124

13; 21

0,62

0,07; 0,11

181

17; 1

0,91

0,08; 0,005

0,7

0,8; 22,0

-0,1(-1)

-0,1(-1);

1,3(13)

14.Ցավի բնույթի փոփոխություն` Չկա, Կա

0,1

138,62

0,69; 0,31

198; 2

0,99; 0,01

0,7; 31

-0,1(-1);

1,4(14)

15. Քաղցկեղի փոքր հատկանիշների սիմպտոմ` Չկա, Արտահայտված է

0

1

31

107

0,16

0,54

185

2

0,93

0,01

0,17

54,0

-0,76(-7)

1,73(17)

16. Քաշի կորուստ` Չկա

Աննկատ, Նկատելի

0

1;2

47

96; 57

0,24

0,48; 0,29

197

2;1

0,99

0,01; 0,005

0,24

48,0; 57,0

-0,6(-6)

0,6(6);

1,7(17)

17. Մաշկային ծածկույթի

գույնը Նորմալ, Գունատ

0

1

41

159

0,21

0,8

172

28

0,86

0,14

0,24

0,14

-0,6(-6)

0,7 (7)

18. Պալպացիայի

ցավոտություն Չկա,

Աննշան, Արտահայտված

0

1;2

16

102; 82

0,08

0,51; 0,41

187

11;2

0,94

0,06; 0,01

0,18

9,27;41

-1,09(-10)

0,96(9);

1,6(16)

19. Աջ թուլակողի շրջանի ցավոտություն` Չկա

Աննշան, Արտահայտված

0

1;2

17

92; 91

0,09

0,46; 0,45

77

21;2

0,89

0,11; 0,01

0,1

4,38; 45,0

-1,0(0)

0,6(6); 1,6(16)

20. Լեղապարկի շոշափում

Չկա, Կա

0

1

198

2

0,99

0,01

200

0

1,0

0,01

0,99

0

-0,0(0)

113

21. Ուռուցքի շոշափում

Չկա, Կա

0

1

198

2

0,99

0,001

200

0

1,0

0,0

0,99

0

-0,0(0)

113

22.Ստամոքսիռենտգեն հետազոտություն` Չկա փոփոխություն,

գաստրիտ, խոց

0

1

2

162

36

2

0,81

0,18

0,01

14

186

0

0,07

0,93

0,0

11,5

0,18

0

1,0(10)

-0,7(-7) (13)

23. Անեմիա` Չկա,Կա

0;1

68; 104

0,34; 0,52

185; 14

0,9; 0,07

0,35; 17,4

-0,4(-); 0,8(8)

24. Ստամոքահյութի թթվայնության իջեցում` Չկա, Կա

0

1

107

62

0,59

0,31

6

31

0,03

0,15

17,8

2,0

1,2(12)

0,3(3)

25. ԷՆԱ բարձրացում` Չկա

Մինչև 15մմ/ժամ, 15մմ/ժամ

0

1;2

122

31; 47

0,61

0,16; 0,23

187

12; 1

0,93

0,06; 0,005

0,66

2,58; 47

-0,1(-1)

0,4(4);

1,6(16)

 

Արդյունքները կլորացվել են հեշտության համար: Սիմպտոմների դիագնոստիկ գործակիցները, որոնք բնորոշ են խոցային հիվանդությանը դրանք (+) թվերն են, իսկ այն սիմպտոմները, որոնք բնորոշ են խրոնիկ գաստրիտին , դրանք (-) թվերն են: Եզրափակիչ փուլը դիագնոստիկ աղյուսակների կազմման սահմանային արժեքների որոշումն է: Աղյուսակի օգնությամբ դիագնոզը դրվում է դիագնոստիկ գործակիցների հերթականությամբ գումարվելով, այդ պատճառով սահմանային նշանակության ընտրությունը ունի մեծ նշանակություն: Ամենից առաջ անհրաժեշտ է ընդունել, որ դիագնոզի ժամանակ հնարավոր է նաև սխալներ: Առաջին տիպի սխալ, երբ չի դրվում դիագնոզ խոցային հիվանդության( ): Երկրորդ տիպի սխալի դեպքում խրոնիկ գաստրիտի փոխարեն դրվում է դիագնոզ խոցային հիվանդություն( ): Հաշվի առնելով, որ 1-ին սխալը ավելի ծանր է, քան 2-րդը, մենք   մեծությունը վերցրել ենք 1%, կամ 0,01, իսկ  =5% (0,05): Ճիշտ դիագնոզի տեսակարար կշիռը նշանակենք P(A+) կամ P(B+),սխալ դիագնոզի հավանականությունը` P(A-) կամ P(B-): Ճիշտ դիագնոզների տեսակարար կշիռը հավասար է`P(A+)=1- , իսկ սխալինը`P(A-)= : Խոցային հիվանդության ճիշտ և սխալ դիագնոզների փոխհարաբերությունը., իսկ խրոնիկ գաստրիտի համար` :

 

Այսպիսով,եթե (+) դիագնոստիկ գործակիցների գումարի հարաբերույթունը գերազանցում է (-)-ն դիագնոստիկ գումարին կամ հավասար է  , ապա ընդունվում է որոշում, որ կա խոցային հիվանդություն:Եթե (+) դիագնոստիկ գործակիցների գումարային հարաբերությունը փոքր է (-) դիագնոստիկ գործակիցների գումարին կամ հավասար է, ապա առկա է քրոնիկ գաստրիտ:Եթե (+) դիագնոստիկ գործակիցների գումարի հարաբերությունը (-)-ին փոքր է  և մեծ է  պատասխանը անորոշ է: Այս դեպքում անհրաժեշտ է հետազոտությունը շարունակել: Քանի որ մենք տեսականորեն 1-ին կարգի սխալի () համար ընդունել ենք 1%, իսկ 2-րդ կարգի () սխալի` 5%, սահմանը խոցային հիվանդության համար հավասար է +13, իսկ խրոնիկ գաստրիտի համար սահմանը հավասար է -20: Այն անձիք, որոնց մոտ դիագնոստիկ գործակիցների գումարը կազմել է +13 և ավել, անհրաժեշտ է առաջնային օղակում կազմակերպել համապատասխան հետազոտությունների ծավալ,իսկ այն անձիք, որոնց մոտ դիագնոստիկ գործակիցների գումարը կազմել է -20 և ցածր անհրաժեշտ է անցկացնել ստամոքսի ֆիբրոգաստրոսկոպիկ կամ ռենտգենոսկոպիկ հետազոտություն: Դիագնոստիկ գործակիցների գումարի +13;-20 սահմաններում սովորաբար հայտնվում են այն անձիք, որոնց մոտ բացակայում է ստամոքսի որևէ պաթոլոգիա: 

Հեղինակ. Գ.Մ.Միրիջանյան, Մ.Ա.Մարդիյան, Ս.Ա.Ազնաուրյան Մ.Հերացու անվան ԵՊԲՀ, բուժօգնության որակի հսկողության բաժին, հանրային առողջության ամբիոն
Սկզբնաղբյուր. Տեսական և կլինիկական բժշկության հարցեր 1.2010
Աղբյուր. med-practic.com
Հոդվածի հեղինակային (այլ սկզբնաղբյուրի առկայության դեպքում՝ էլեկտրոնային տարբերակի) իրավունքը պատկանում է med-practic.com կայքին
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ