Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

Ուրոլոգիա

Ֆեոխրոմոցիտոմա. կլինիկական դեպքի ներկայացում

Ֆեոխրոմոցիտոման խրոմաֆինային բջիջներից առաջացած ուռուցք է, որը բնութագրվում է կատեխոլամինների (ադրենալին, նորադրենալին) պաթոլոգիական գերարտադրությամբ: Մոտավորապես 90% դեպքերում ֆեոխրոմոցիտոման տեղակայված է լինում մակերիկամներում, իսկ 10% դեպքերում կարող է դիտվել էկտոպիկ տեղակայում` հատկապես հետորովայնամզային տարածության սիմպաթիկ գանգլիոններում, չնայած որ այն կարող է հանդիպել սիմպաթիկ գանգլիոնների շղթայի ամբողջ ուղղությամբ` սկսած կոնքից մինչև պարանոցային ողերի շուրջը [1,3,9]: 

 

Էկտոպիկ տեղակայված ֆեոխրոմոցիտոմաներին հաճախ անվանում են նաև պարագանգլիոմաներ: Ֆեոխրոմոցիտոման դրսևորվում է հիմնականում մեծահասակների մոտ, չնայած 10% դեպքերում հանդիպում է նաև մանկաբուժական պրակտիկայում, հաճախ ունենալով արտամակերիկամային տեղակայում [9]:

 

Ֆեոխրոմոցիտոմայի ախտանիշները հիմնականում պայմանավորվում են կատեխոլամինների գերարտադրությամբ` առաջացնելով հիպերտոնիա, հիպերմետաբոլիզմ և հիպերգլիկէմիա: Առավել հաճախ դիտվող ախտանիշներն են` զարկերակային ճնշման կտրուկ բարձրացումները, գլխացավը, քրտնարտադրությունը, սրտխփոցը, հազվադեպ կարող է դիտվել դող, սրտխառնոց, հևոց, գլխապտույտ, ընդհանուր թուլություն, ցավեր կրծքավանդակում և որովայնում, հիվանդի քաշի անկում: Վերջին շրջանում ավելացել է այն հիվանդների քանակը, որոնց մոտ ֆեոխրոմոցիտոման հայտնաբերվում է պատահական սոնոգրաֆիկ հետազոտման ժամանակ [8,14]:

 

Ֆեոխրոմոցիտոմայի դեպքում հանդիպող զարկերակային արյան ճնշումը հիմնականում կրում է պարոքսիզմալ բնույթ, չնայած կարող է դիտվել նաև կայուն հիպերտենզիա: Երբեմն հիվանդների մոտ կարող են դիտվել օրթոստատիկ հիպոտենզիայի և Ռեյնոյի համախտանիշի երևույթներ [10]:

 

Ախտորոշումը կատարվում է արյան և մեզի մեջ կատեխոլամինների քանակական որոշումով` արյան մեջ ադրենալինի 2000պգ/մլ – ն արդեն խոսում է հաստատված ախ-տորոշման մասին: 500-2000պգ/մլ-ն կասկածելի է, այդ դեպքում ցանկալի է որոշել ադրենալինի պարունակությունը համօրյա մեզում: Դժվար ախտորոշելի դեպքերում կարելի է դիմել դեղորայքային փորձերի, ինչպես օրինակ Կլոնիդինային փորձը, երբ վերջինիս ազդեցության ներքո կատեխոլամինների կոնցենտրացիան արյան պլազմայում իջնում է 500պգ/մլ-ից, դա խոսում է իսկական հիպերտենզիայի մասին, իսկ ֆեոխրոմոցիտոմայի դեպքում կատեխոլամինների մակարդակը մնում է կայուն: Որոշ դեպքերում կիրառելի են նաև կատեխոլամինների արգասիքների` ինչպես օրինակ Վանիլիլ-նշաթթվի քանակական որոշումը համօրյա մեզում: Կրիզների ժամանակ հնարավոր է լեյկոցիտոզ 10-30հազ/մմ3, էուզինոֆիլիա [2, 7]:

 

Համակարգչային և մագնիտոռեզոնանսային տոմոգրաֆիաները հիմնականում հստակ կարողանում են երևակել ֆեոխրոմոցիտոմայի տեղակայությունը և հարակից օրգանների հետ նրա անատոմիական փոխհարաբերությունը, քանի որ 97% դեպքերում այն տեղակայված է ստոծանուց ներքև և 90% դեպքերում ունի ներմակերիկամային տեղակայվածություն [12]: Մագնիտոռեզոնանսային տոմոգրաֆիայով, հատկապես T2 ռեժիմի դեպքում ֆեոխրոմոցիտոման տալիս է բարձր ինտենսիվության ազդանշան և առավել հստակ է հարակից փափուկ հյուսվածքների հետ նրա արտացոլումը [5]:  Хотите найти реальное казино с выводом денег?Слушайте меня тогда с особым вниманием и все узнаете.Я знаю где найти список реальных казино с выплатой денежек.А для этого вам нужно будет проделать ряд небольших манипуляций.И вы познаете по настоящему лучшие онлайн казино с выводом ваших выигрышей. Казино с выводом денег это ваша гарантированно честная игра.Точнее гарантированные и быстрый выплаты!

 

Հիվանդները նախավիրահատական շրջանում պետք է հետևողականորեն նախապատ-րաստվեն, քանի որ կարող են առաջանալ արտահայտված բարդություններ սիրտ-անոթային համակարգի կողմից` կապված զարկերակային արյան ճնշման զգալի բարձրացման, սրտի ռիթմի խանգարման և թթվածնային քաղցի հետ: Հիմնականում կիրառվում է վիրահատությունից 2-3 շաբաթ առաջ Ֆենոքսիբենզամին, որը համարվում է ոչ մրցակցային ալֆա-ադրենոբլոկատոր: Վերջին շրջանում կիրառվում են ալֆա 1- ադրենոբլոկատորներ, կալցիումի անտագոնիստներ, իսկ սրտի ռիթմի խանգարման դեպքերում նաև բետա-ադրենոբլոկատորներ [1,11,13]: Բազմաթիվ հիվանդների մոտ դիտվում է հիպովոլէմիա, որի կա-պակցությամբ վիրահատության օրը ցանկալի է կատարել ն/ե հիդրատացիա: Հիվանդին տեղադրվում է կենտրոնական երակային կաթետեր, կատարվում է հեմոդինամիկ ցուցանիշների մշտական կոնտրոլ [11]: 

 

Կոմպյուտերային տոմոգրաֆիայի և մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիայի ախտորոշ-ման լայն հնարավորությունների պայմաններում, երբ ստացվում են լիարժեք տվյալներ ուռուցքի անատոմիական տեղակայվածության և հարակից օրգանների հետ փոխհարաբերության վերաբերյալ, առավել լայնորեն կիրառվում են էքստրապլևրալ, էքստրապերիտոնեալ թորակո-լապարատոմիկ վիրահատական մուտքերը (Լերիշի, Ֆեյույի և Յունգի մեթոդներով): Միջին և լայնակի ներորովայնամզային վիրահատական մուտք ցանկալի չէ կիրառել, քանի որ կարիք չկա վիրահատական ռևիզիայի` էկտոպիկ օջախների փնտրելու առումով [15]:

 

Ֆեոխրոմոցիտոմայի հեռացման համար անհրաժեշտ է ապահովել լայն վիրահատական մուտք, կատարել ատրավմատիկ վիրահատություն, իրականացնել անատոմո-տոպոգրաֆիկ լավ կողմնորոշում: Շատ կարևոր է նախօրոք մակերիկամային կենտրոնական երակի լիգավորումը, որը կկանխի կատեխոլամինների զանգվածային ներհոսքը արյունատար համակարգ: Հատկապես շատ դժվար է խրոմաֆինային ուռուցքի անջատումը, երբ այն ունենում է կարճ երակ: Այդ երակի կապումը ստորին սիներակի և երիկամային երակի սերտ հարևանությամբ` վտանգավոր է վերջիններիս վնասման և պրոֆուզ արյունահոսության առումով: Սովորաբար Ֆեոխրոմոցիտոմայի տարանջատումը և մոբիլիզացիան տեխնիկապես հեշտ է ստացվում, քանի որ այն մեծամասամբ լինելով բարորակ ուռուցք, չի ներաճում հարևան օրգանների և հյուսվածքների մեջ: Այն դեպքերում, երբ առկա է խոշոր ֆեոխրոմոցիտոմա` անոթային ոտիկի տարանջատումը վտանգավոր է, քանի որ նրա հյուսվածքը և անոթները հեշտ պատռվում են և կարող է դիտվել պրոֆուզ արյունահոսություն: Հատկապես դրան հակված են կիստոզ փոփոխություններով ֆեոխրոմոցիտոմաները: Որպեսզի նվազագույնի հասցվի արյունահոսության վտանգը, անհրաժեշտ է հետևողականորեն կապել գլխավոր զարկերակային և երակային անոթները: Ձախից դա հեշտ է իրականացվում և ուռուցքի հեռացումը պարունակում է քիչ վտանգ: Հազվադեպ դժվարություններ են առաջանում, երբ լինում է երիկամի դրունքի շրջանում էկտոպիկ ցածր տեղակայվածություն: Ձախից վտանգ կա նաև վնասելու փայծաղի անոթները, և առաջացնելու նրա պատռվածք, որը կարող է հանգեցնել սպլենէկտոմիայի:

 

Աջից` կանխելու համար արյունահոսության վտանգը, ցանկալի է ապահովել ստորին սիներակի մոբիլիզացիա մակերիկամային կենտրոնական երակի թափվելու տեղից վերև և ներքև, հարկ եղած դեպքում ստորին սիներակի վրա դրվում է անոթային կար: Հատկապես խոշոր արյունազեղումներ են տեղի ունենում չարորակ ֆեոխրոմոցիտոմաների դեպքում, երբ ստորին սիներակի հետ սերտաճման և նրա լուսանցքում ներաճի դեպքում կարող է կատարվել ստորին սիներակի ռեզեկցիա [4,6,15]:

 

Ճիշտ տոպոգրաֆիկ ախտորոշման դեպքում, երբ ֆեոխրոմոցիտոման տեղակայված է մակերիկամում, ամենահարմար և քիչ տրավմատիզացիա առաջացնող վիրահատական մուտք համարվում է թորակոլյումբոտոմիան` 11-րդ կողի ռեզեկցիայով, անհրաժեշտության դեպքում նաև 10-րդ կամ 12-րդ կողի ռեզեկցիայով: Հարկ եղած դեպքում վիրահատական մուտքը կարող է մեծացվել` կատարելով թորակո-լյումբո-լապարատոմիա [15]: 

 

Դեպքի ներկայացում 


Հիվանդը 37 տարեկան կին, 158 սմ հասակով, 58 կգ քաշով: Անամնեզում հիվանդը նշում էր` շուրջ 1 տարի աջ գոտկային շրջանում ծանրության զգացում, արյան ճնշման կտրուկ բարձրացումներ` մինչև 200/110մ.մ.ս.ս., որի ժամանակ դիտվում էր առատ քրտնարտադրություն, սրտխփոց, արտահայտված ընդհանուր թուլություն և գունատություն: Ժամանակ առ ժամանակ հիվանդի մոտ եղել է ջերմության բարձրացում մինչև 37,80C: Հիվանդը չուներ որովայնային ախտանիշներ, երբեմն ունենում էր գլխացավեր: Շուրջ 7 ամիս ստացել էր հիպոտենզիվ դեղորայք` անգիոտենզին 2-ի ինհիբիտորներ, առանց էական արդյունավետության: Անամնեզը բարդացած չէ:

 

Ռուտին հեմատոլոգիական քննությունները և բիոքիմիական անալիզները նորմայի սահմաններում:

 

Պլազմայի ադրենալինը 0.12նգ/մլ (նորման` <0.07), պլազմայի նորադրենալինը 0.92նգ/մլ(նորման` 0.06-0.46):

 

Կոմպյուտերային և մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիաները նկարագրել են հետերոգեն հանգուցավոր հյուսվածքային հսկա զանգված աջ-վերին հետորովայնամզային տարածությունում, 11.4-12.0-15.7սմ չափերի:

 

Հիվանդը նախավիրահատական շրջանում ստացել է ալֆա-ադրենոբլոկատոր` Ֆենոքսի-բենզամին 10մգ/օրը, մինչև զարկերակային արյան ճնշման կայունացում, որը տևել է 2 շաբաթ: Հետագայում տախիկարդիայի վերացման համար համակցվել է բետա-ադրենոբլոկատոր` անապրիլին 10մգ/օրը, աստիճանաբար դոզան ավելացնելով մինչև 10մգ, ամեն 6 ժամը /մեկ` վիրահատությունից առաջ, վերջին 3 օրերին: Նախավիրահատական և վիրահատական ընթացքի հիպերտոնիկ կրիզների կանխարգելման համար նախապատրաստվել է ֆենտոլամին (1-5 մգ ն/ե) և նատրիումի նիտրոպրուսիդ (2-4մգ/ժամում ն/ե), իսկ տախիառիթմիայի նոպաների համար` անապրիլին 0.5-2մգ ն/ե, փորոքային առիթմիաների համար` լիդոկային` 50-100մգ ն/ե:

 

Հիվանդի մոտ ախտորոշվել է հետորովայնամզային պարագանգլիոմա և կատարվել է վիրահատության: Վիրահատական մուտքը` թորակոլյումբոտոմիա 10-րդ միջկողային տարածությամբ, 11 և 12-րդ կողերի ռեզեկցիայով: ՈՒռուցքը տարանջատվեց սուր և բութ եղանակով, իր արտաքին մակերեսով: Հատվեցին լյարդի մանգաղաձև կապանները ստոծանուց և լյարդի աջ բիլթը տեղաշարժվեց մեդիալ: ՈՒռուցքը` աջ երիկամի հետ միասին ձգվեց ներքև, վիզուալիզացվեց մակերիկամային կենտրոնական երակը, որը թափվում էր ստորին սիներակի մեջ 2սմ տարածությունից: Ստորին սիներակը մոբիլիզացվեց երակի թափվելու տեղից վերև և ներքև, կատարվեց մակերիկամային երակի լիգավորում: Հետևողականորեն տարանջատվեցին և լիգավորվեցին ուռուցքի մնացած անոթները, ուռուցքը հեշտ տարանջատվեց աջ երիկամի վերին բևեռից: Վիրահատության ընթացքում արյան կորուստը կազմեց 250մլ: Անէսթեզիան ընթացել է հարթ, վիրահատության ընթացքում հիպերտոնիկ կրիզներ կամ սրտի ռիթմի խանգարումներ չեն դիտվել:

 

Մակրոպրեպարատի նկարագրություն 


Հեռացված ուռուցքը ունի 12.0x13.0x15.0սմ չափեր: ՈՒռուցքը սոլիդ է, կապսուլավորված, կտրվածքի վրա բծավոր` դարչնագույն-սպիտակ երանգավորման, արյունազեղման և նեկրոզի օջախներով: 

 

Հյուսվածաբանական պատասխանը 


Խրոմաֆինային պարագանգլիոմա, նեկրոզի, արյունազեղման և մալիգնիզացիայի եզակի օջախներով: 

 

Հետվիրահատական շրջանը ընթացել է համեմատաբար հարթ, զարկերակային արյան ճնշումը կարգավորվել է, առանց հիպոտենզիվների կիրառման` 120/80մմ.ս.ս. սահմաններում: Հիվանդի ինքնազգացողությունը շարունակում է մնալ բավարար, որևե գանգատ և արյան ճնշման տատանումներ չեն գրանցվել 4 հետագա ամիսների ընթացքում:

 

Գրականություն


  1. Aliya Ahmed (Department of Anaesthesia, Aga Khan University Hospital, Karachi. Perioperative Management of Pheochromocytoma: Anaesthetic Implications. 5th Regional Conference on Medical Journals in the Eastern Mediterranean Region (EMMJ5) December 2-5, 2010.
  2. Bravo E.L. Evolving concepts in the pathophysiology, diagnosis and treatment of pheochro-mocytoma. Endocr. Rev., 1994. 15: 356–368.
  3. Dundr P., Dudorkinovո D., Povֆsil C., Pesl M., Babjuk M., Dvorոcek J., Zelinka T. Pigmented composite paraganglioma-ganglioneuroma of the urinary bladder. Pathol. Res. Pract., 2003, 199:765-769.
  4. Fernandez-Cruz L., Taura P., Saenz A., Benarroch G., Sabater L. (1996) Laparoscopic approach to pheochromocytoma: hemodynamic changes and catecholamine secretion. World J Surg 20 (7): 762–768; discussion 768 .
  5. Flint E.W., Claassen D., Pang D., Hirsch W.L, Intrasellar and suprasellar paraganglioma: CT and MR findings Am J Neuroradiol 1993. 14:1191-1193. 
  6. Godellas C.V., Prinz R.A. Surgical approach to adrenal neoplasms: laparoscopic versus open adrenalectomy. Surg. Oncol. Clin. N. Am. Oct., 1998;7(4):807-17.
  7. Grouzmann Eric., Drouard-Troalen, Laurence, Baudin, Eric; Plouin, Pierre-Franջois; Muller, Beat; Grand, Daniela; Buclin, Thierry; Diagnostic accuracy of free and total metanephrines in plasma and fractionated metanephrines in urine of patients with pheochromocytoma. Eur. J. Endocrinol., May, 2010. 01;162(5):951-960.
  8. Hayes W.S., Davidson A.J., Grimley P.M., Hartman, DS Extraadrenal retroperitoneal paraganglioma: clinical, pathologic, and CT findings AJR Am J Roentgenol 1990. 155:1247-1250. 
  9. Joshi V.V. Peripheral neuroblastic tumors: pathologic classification based on recommendations of international neuroblastoma pathology committee (Modification of shimada classification) Pediatr Dev Pathol 2000. 3:184-199. 
  10. Lam K.Y., Loong F., Shek T.W., Chu, SM Composite paraganglioma-ganglioneuroma of the urinary bladder: a clinicopathologic, immunohistochemical, and ultrastructural study of a case and review of the literature Endocr Pathol 1998. 9:353-361. 
  11. Nakaigawa, Naoko; Komatsu, Ryu; Kamata, Kotoe; Ozaki, Makoto; Anesthetic management of a patient with pheochromocytoma and end-stage renal disease Masui, The Japanese journal of anesthesiology,Jun, 2010. 01;59(6):734-7.
  12. Rha S.E., Byun J.Y., Jung S.E., Chun H.J., Lee H.G., Lee J.M. Neurogenic tumors in the abdomen: tumor types and imaging characteristics Radiographics 2003. 23:29-43, 
  13. Russell W.J. Metcalfe I.R., Tonkin A.L., Frewin D.B. The preoperative management of pheochro-mocytoma. Anaesth Intensive Care. 1998. 26(2): 196–200.
  14. Sclafani L., Woodruff J., Brennan, M Extraadrenal retroperitoneal paragangliomas: natural history and response to treatment. Surgery, 1990, 108:1124-1130.
  15. Ulchaker J.C., Goldfarb D.A., Bravo E.L., Novick A.C. Successful outcomes in pheochromocytoma surgery in the modern era. J. Urol., 1999, 161(3): 764–767.

 

 

Հեղինակ. Մ.Վ. Մանուկյան, Հ.Մ. Զուռնաչյան, Է.Տ. Վարդանյան, Ս.Ս. Նիկողոսյան, Տ.Վ. Կարապետյան Էրեբունի ԲԿ ուրոլոգիական կլինիկա
Սկզբնաղբյուր. Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 4.2010 (44)
Աղբյուր. med-practic.com
Հոդվածի հեղինակային (այլ սկզբնաղբյուրի առկայության դեպքում՝ էլեկտրոնային տարբերակի) իրավունքը պատկանում է med-practic.com կայքին
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով` ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայով հիվանդների մոտ դիտվող դետրուզորի մորֆոֆունկցիոնալ փոփոխությունները

Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիան (ՇԲՀ) համարվում է տարեց տղամարդկանց շրջանում ամենատարածված ուրոլոգիական հիվանդությունը: Ռուսաստանի Դաշնությունում և Եվրոպական մի շարք երկրներում ՇԲՀ-ն ախտորոշվում է 11,3% տղամարդկանց մոտ 40-49տ. հասակում և 81,4% տղամարդկանց մոտ` 80տ. հասակում [11]...

Ուռուցքաբանություն Ախտաբանական անատոմիա Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման առավելությունները միզապարկի քաղցկեղի դեպքում

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում

Առաջին հիշատակումները ներմիզուկային մասնահատման (ՆՄՄ) կիրառման վերաբերյալ հանդիպում են 16-րդ դարից: Հետագայում, գիտատեխնիկական առաջընթացին զուգընթաց...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով պայմանավորված ստորին միզուղիների ախտանիշների դեղորայքային բուժման ժամանակակից մոտեցումները (գրականության ակնարկ)

Բանալի բառեր. շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիա, էրեկտիլ դիսֆունկցիա, ֆոսֆո-դիէսթերազա 5-ի ինհիբիտորներ, ստորին միզուղիների ախտանիշներ

Տարեց տղամարդկանց շրջանակներում լայն տարածում ունեցող էրեկտիլ դիսֆունկցիան (ԷԴ) և շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայի (ՇԲՀ) հետևանքով առաջացող ստորին միզուղիների ախտանիշները (ՍՄԱ) սովորաբար ի հայտ են գալիս կյանքի 5-րդ և 6-րդ տասնամյակներում [11,15,24]...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Լրիվ և բարդ մարջանաձև քարերի բուժման բաց վիրահատական մեթոդ` պիելոլիթոտոմիա զուգակցված կոնտակտային լիթոտրիպսիայի հետ

Բանալի բառեր. միզաքարային հիվանդություն, պիելոլիթոտոմիա

Միզաքարային հիվանդությունը` իր տարածվածության (մինչև 5%), բուժման համար պահանջվող ծախսերի շարունակական մեծացման պատճառով համարվում է ոչ միայն ժամանակակից ուրոլոգիայի այլ նաև առողջապահական լուրջ հիմնախնդիր...

Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Ամորձիների երկկողմանի Լեյդիգոմա (կլինիկական դեպք)

Բանալի բառեր. ամորձու նորագոյացություն, Լեյդիգոմա, ամորձու ինտերստիցիալ բջիջների ուռուցք

Հայտնաբերվել է 193 հրատարակում (Medline) մեծահասակների շրջանում Լեյդիգոմայի 480 դեպքի վերաբերյալ, այդ թվում 3 աշխատանք՝ ընդհանուր առմամբ 90 հիվանդի վրա կատարված հետազոտությունների վերաբերյալ [1-6]...

Կլինիկական դեպքեր Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Շագանակագեղձի նեյրոէնդոկրին կարցինոմա (կլինիկական դեպք)

Բանալի բառեր. շագանակագեղձ, կարցինոմա, նեյորէնդոկրին

Վերջին երկու տասնամյակում շագանակագեղձի քաղցկեղը դարձել է լուրջ բժշկական և սոցիալական խնդիր: Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում շագանակագեղձի քաղցկեղը զբաղեցնում է տղամարդկանց մոտ բոլոր չարորակ նորագոյացությունների շարքում 2- րդ տեղը` իր տեղը զիջելով թոքերի քաղցկեղին...

Ուռուցքաբանություն Կլինիկական դեպքեր Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Գերակտիվ միզապարկի և ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի զուգակցման դեպքում վիրահատական բուժման արդյունավետությունը շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով հիվանդների մոտ (գրականության ակնարկ)

Բանալի բառեր. միզապարկ, շագանակագեղձ, հիպերպլազիա

Մի շարք կլինիկական դիտարկումներ ցույց են տվել, որ շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով (ՇԲՀ) զգալի թվով հիվանդների մոտ ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի (ԻՎՕ) ախտանիշները զուգորդվում են գերակտիվ միզապարկի (ԳԱՄ) ախտանիշներով...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման կիրառումը միզապարկի քաղցկեղի դեպքում (գրականության տեսություն)

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների վիրահատական բուժման հիմնական եղանակ է համարվում ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ) [7,21,22]: Ներմիզուկային վիրահատությունների պատմական սկիզբը համարվում է 16-րդ դարը...

Ուռուցքաբանություն Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 2.2012 (50)
Միզապարկի ֆլյուորեսցենտային ներմիզուկային մասնահատման բարդությունների նվազեցումը բիպոլյար եղանակի կիրառմամբ

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, ֆլյուորեսցենցիա, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում 

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների վիրահատական բուժման ստանդարտ է համարվում ուռուցքի ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ)...

Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 2.2012 (50)
Միջմիզուկային մասնահատումը շագանակագեղձի քաղցկեղի ժամանակ (գրականության տեսություն)

Շագանակագեղձի քաղցկեղը լուրջ խնդիր է ներկայացնում և տարեցտարի ավելի  մեծ ուշադրություն է գրավում: Վերջին տարիներին, հատկապես զարգացած երկրներում նկարագրվում է շագանակագեղձի քաղցկեղով հիվանդացության աճ...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Պրոստատ սպեցիֆիկ անտիգենի մետաբոլիզմը

Պրոստատ սպեցիֆիկ անտիգենը 34ԿԴ մոլեկուլյար զանգվածով գլիկոպրոտեիդ է, որը գրեթե գերազանցապես արտադրվում է շագանակագեղձի էպիթելում [1,2]: ՊՍԱ-ի որոշումը օգտակար է շագանակագեղձի քաղցկեղի վաղ հայտնաբերման համար...

Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Ամորձու մետախրոն քաղցկեղ

Ամորձիների ուռուցքներով հիվանդացությունը եվրոպական երկրներում կրկնապատկվում է յուրաքանչյուր 20 տարին մեկ: Միջին ցուցանիշը կազմում է 6,3 հիվանդ 100000 տղամարդ բնակչության: Մինչդեռ  մահացությունը  ամորձիների  քաղցկեղի ժամանակ  մնում է...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Շեքի շրջանի արտաօրգանային սարկոմա (կլինիկական դեպքի նկարագրություն)

Հիվանդ Ա.Վ., տղամարդ, 43տ, Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի ուրոլոգիայի բաժանմունք էր ընդունվել` գանգատվելով շեքի շրջանի ուռուցքային գոյացության առկայությունից, ցավերից և դժվարամիզությունից: Հիվանդության...

Ուռուցքաբանություն Կլինիկական դեպքեր Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում` «ոսկե ստանդարտի» նոր խոսք (գրականության տեսություն)

Ներմիզուկային վիրահատությունների պատմությունը սկսվում է XVI դարից, երբ ֆրանսիացի վիրաբույժ Ambruise Pare-ն վերականգնեց նեղացած միզուկի անցանելիությունը` կիրառելով կյուրետ և սրած լուսնացքավոր բուժ...

Վիրաբուժություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Միզապարկի քաղցկեղի էնդոսկոպիկ բուժման արդյունքների բարելավումը բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման կիրառմամբ

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների էնդոսկոպիկ բուժման ոսկե ստանդարտ է համարվում ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ) [3]: Այն հետագա մորֆոլոգիական ախտորոշման հետ միասին հանդիսանում է փուլավորման առավել տեղեկատվական եղանակ...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ