Հացահատիկի ուժը

Կյանքի հիմքը հացահատիկն է, բառի լայն իմաստով, սերմ, որի մեջ կյանք կա: Ընդ որում, ոչ թե «սովորական», այլ ջահել, հենց նոր սկսվող կյանք:

Սննդի մեջ օգտագործվող հացահատիկի ծիլերը (դրանք կարելի է ուտել հում վիճակում, ավելացնել բանջարեղենային աղցանների մեջ, որպես խավարտ օգտագործել) մաքրում են արյունը, բարձրացնում իմունիտետը, նպաստում նյութափոխանակության լավացմանը, լավացնում նյարդային և մարսողական համակարգերի աշխատանքը, բուժում ստամոքսի խոցը, բարձրացնում աշխատունակությունը, երիտասարդացնում օրգանիզմը:

Ծլած հացահատիկը օգտագործում են, երբ ծիլերը դեռ շատ փոքրիկ են, ընդամենը 2-4 մմ: Իսկ ինչու է հենց այդպիսի, դեռ «չկայացած» բույսը ուժի և առողջության աղբյուր համարվում: Հիմնականում, որովհետև հացահատիկի «ծանր» սննդարար նյութերն արդեն վերածվել են հեշտ յուրացվող ամինաթթուների, շաքարի, վիտամինների ու հանքային նյութերի խմբերի: Եվ «նորածին» բույսը դեռ չի հասցրել պաշարել մարդկանց համար ոչ օգտակար  սննդարար արժեքները` ցելյուլոզա կամ էլ բուսական բջջանք: Իհարկե,  յուրաքանչյուր բույսի սաղմը օգտակար նյութերի իր «հավաքածուն» ունի: Տարեկանն ու ցորենը, բացի սպիտակուցներից ու ածխաջրատներից հարուստ են նաև հանքային տարրերով` ֆոսֆոր, կալիում, կալցիում, մագնիում, ցինկ, երկաթ, մանգան, սելեն, վանադիում և  այլն:  Դրանք պարունակում են նաև B խմբի բոլոր հայտնի վիտամինները, բիոտին, E  և F վիտամիններ:Այդ պատճառով էլ արյունաստեղծ, հակասկլերոտիկ, հակախոլեստերինային ազդեցություն ունեն, կարգավորում են անոթների, մազերի ու մաշկի վիճակը, դանդաղեցնում ծերացման գործընթացը:

Եթե որոշել եք ցորենը ծլեցնել, ուրեմն պետք է որակյալ հատիկներն ընտրեք: Իսկ հողի փոխարեն  պարկի կտոր օգտագործեք. այն հնարավորություն է տալիս հատիկին շնչել: Հատիկը տնային պայմաններում աճեցնելը շատ դյուրին է: Հայտնի ամենալավ տեխնոլոգիան հացահատիկի «կենդանացումն» է: Ամբողջական հատիկն ընտրել, վնասվածները և չհասածները դեն  նետել: Հետո մի քանի անգամ պետք է լվալ հոսող ջրի տակ և բարակ շերտով (2սմ-ից ոչ ավելի) տարածել կավե ամանի վրա: Իսկ հետո բույսը ջրել այնպես, որպեսզի վերին շերտը գրեթե չծածկվի: Այնուհետև պետք է հացահատիկը ծածկել թանզիֆով ու դնել լուսավոր ու տաք տեղ: 24-30 ժամ հետո հատիկները պետք է սպիտակ ծիլեր տան: Երբ դրանք դառնան մոտ 2-4 մմ, հացահատիկը նորից պետք է խնամքով լվանալ:  Եվ դեղորայքը պատրաստ է: Հանձնարարվում է այն օգտագործել օրական 3-4 անգամ, 1-ական ճաշի գդալ, հենց այդպես, կամ էլ նախապես մանրացնել: Ծիլերը պետք է պահել սառնարանում, բայց 2-3 օրից ոչ ավելի, որովհետև դրանից հետո ծիլերի օգտակար հատկությունները ոչնչանում են: 

Աճեցնել կարելի է ոչ միայն հացահատիկը, այլև ընդեղենը (լոբի, ոլոռ, ոսպ և այլն): 50-100 գ ընդեղենը լվալ սառը ջրով (դա օրական նորման է, բայց կարելի է նաև ավելի քչից սկսել): Ջրի երեսին բարձրացած հատիկները դեն նետել, դրանք չեն աճի: Մնացածը տարածել ապակե տափակ տարայի մեջ, մոտ 2 սմ հաստությամբ:  Ծածկել թանզիֆով, վրան տաք ջուր լցնել և դնել տաք, մութ տեղ: Պարբերաբար թրջել թանզիֆը: Մեկ-երկու օր անց բույսը կսկսի ծլել ու ծիլերը մոտ 1-3 սմ-ի կհասնեն: Բայց սննդի մեջ կարելի է օգտագործել  արդեն տերևիկներ ունեցող ծիլերը, ինչպես նաև, պարզապես ուռած հատիկները: Հավաքելուց  հետո, որպեսզի տհաճ հոտը վերանա, հատիկները պետք է լվալ սկզբից տաք, հետո սառը ջրով: 

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ