Օնիխոմիկոզները եղունգների սնկային հիվանդություններ են, որոնք քաղաքակրթության հետևանքներից են. այսօր շատ-շատերի կյանքի անբաժանելի մասն են դարձել ջրավազանները, սպորտդահլիճները, սաունաները, հյուրանոցների լոգարաններն ու հասարակական բաղնիքները։ Վարակի փոխանցմանը նպաստում են մանիկյուրի ու պեդիկյուրի ժամանակ եղունգամաշկի ու եղունգաթերթիկների վնասումը, փակ կոշիկներ ու սինթետիկ թելերից գուլպաներ հագնելը, մաշկի եղջերային (պաշտպանիչ) շերտը փափկացնող ու դրանով իսկ մանրէային վարակի ներթափանցմանը նպաստող միջոցների (քսուքներ, լոսյոններ և այլն) լայնորեն օգտագործումը, աղիքների դիսբակտերիոզը, բնակչության լայն զանգվածների միգրացիան և այլն։

Փոքր չէ նաև այլ գործոնների դերը` ուղեկցող հիվանդություններ (շաքարային դիաբետ, ստորին վերջույթների անոթների լայնացում և բորբոքում, իմունային անբավարարություն, հյուսվածքների սնուցման խանգարումներ), բնական աղետներ, սանիտարական ոչ բավարար հսկողություն կոսմետիկական սրահների, հասարակական բաղնիքների, պահածոների գործարանների նկատմամբ, ոտքերի գերքրտնոտություն, ֆիզիկական լարվածություն և այլն...

Կարդալ ավելին...