Հակաբիոտիկների կիրառման նկատմամբ հսկողությունը` Խիստ արդիական խնդիր

XXI Դարը գնահատվում է որպես հակաբիոտիկների նկատմամբ Համատարած կայունության ժամանակաշրջան

Հավանաբար չկա մարդ, որը երբևէ հիվանդացած չլինի: Մենք ապրում ենք հակաբիոտիկներից և այլ հակամանրէային դեղերից կախյալության դարաշրջանում, քանի որ այս դեղերը լայնորեն կիրառվում են տարբեր ախտաբանական վիճակների բուժման նպատակով: Ժամանակակից բժշկությունը դժվար է պատկերացնել առանց հակամանրէային դեղերի, սակայն տարիների ընթացքում դրանց հանդեպ մանրէների կայունության զարգացման պատճառով այս կարևորագույն դեղերը դառնում են անարդյունավետ: Այդ իսկ պատճառով հակաբիոտիկների անվերահսկելի օգտագործումը մարդուն դարձնում է ԱՆԶԵՆ` ՎԱՐԱԿՆԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ:

Տրամաբանությունը հուշում է, որ հիվանդանալուն պես պետք է դիմել բժշկի: Ցավոք սրտի, հաճախ հիվանդն առանց բժշկի դիմելու գնում է դեղատուն և հարևանի, բարեկամի, ընկերոջ կամ դեղատան աշխատողի խորհրդով ձեռք բերում դեղ, որն առավել վտանգավոր է, երբ հակաբիոտիկ է:

Ինչու՞ է հակաբիոտիկների ինքնուրույն օգտագործումը վտանգավոր

Հակամանրէային դեղերի հանդեպ մանրէների կայունությունը, որը հայտնի է նաև «դեղակայունություն»անվամբ, առաջանում է այդ դեղերի երկար ժամանակ սխալ, անհարկի օգտագործման պատճառով: Բակտերիաները, վիրուսները, սնկերն ու այլ մակաբույծներ փոփոխվում են` կորցնելով իրենց զգայունությունը այնպես, որ դրանցով հարուցված վարակները բուժելու համար դառնում են անարդյունավետ: Սրանք չեն կարողանում ազդել վարակը հարուցող միկրոօրգանիզմների վրա, քանի որ վերջիններս փոփոխվելով, դադարում են այդ դեղերի համար թիրախ լինելուց: Ավելին, երբեմն փոփոխված մանրէներն իրենց աճի համար ունենում են այդ հակաբիոտիկների առկայության կարիքը: Բացի այդ, յուրաքանչյուր հակաբիոտիկ ազդում է որոշակի տեսակի միկրոօրգանիզմների վրա, այլ կերպ ասած` ունի իր ազդեցության որոշակի սպեկտրը: Այդ պատճառով, նախքան հակաբիոտիկներով բուժում սկսելը, բժիշկը հիվանդին նշանակում է մանրէաբանական հետազոտություն, որի արդյունքում որոշվում է դեղորայքի զգայունությունը հիվանդության պատճառ դարձած միկրոօրգանիզմի նկատմամբ: 

Ոմանք կհարցնեն` ինչու ամեն անգամ զգայունությունը որոշել, եթե դեղորայքի օգտագործման հրահանգում արդեն իսկ նշված է, թե որ մանրէների վրա է այն ազդում: Այո, այն, ինչ գրված է, ընդհանուր առմամբ ճիշտ է, սակայն տարիներ շարունակ հակաբիոտիկների կիրառման պատճառով մանրէները սովորել են պայքարել և ձեռք են բերել կայունություն դրանց նկատմամբ: Հակաբիոտիկների ազդեցության սպեկտրը ժամանակի ընթացքում փոփոխվում է, ուստի անհատական մոտեցում է պահանջվում:

Ավելին, կա նաև այլ վտանգ:

Ենթադրենք, թե հիվանդին, այնուամենայնիվ, հակաբիոտիկն օգնեց: Անցնում է որոշ ժամանակ, և նա կրկին հիվանդանում է: Հիշելով դեղի անվանումը` առանց հապաղելու կրկին օգտագործում է այն: Սակայն նրա օրգանիզմում տեղի ունեցած փոփոխությունների պատճառով մանրէների մի որոշ քանակ, որոնք կայուն էին տվյալ հակաբիոտիկի նկատմամբ, պահպանվում են օրգանիզմում, տալիս սերունդ` ժառանգաբար փոխանցելով հակաբիոտիկների նկատմամբ իրենց կայունությունը: Ի վերջո հրաշք-հակաբիոտիկը դադարում է օգնել հիվանդության դեմ պայքարին:

Հակաբիոտիկները անվերահսկելի օգտագործելու դեպքում մարդ կարող է հայտնվել մի իրավիճակում, երբ անհրաժեշտության դեպքում ոչ մի հակաբիոտիկ այլևս չի օգնի:

Հարկ է նկատել նաև, որ հակաբիոտիկներն ազդում են ստամոքսաաղիքային համակարգի միկրոֆլորայի վրա, ճնշում այն` առաջացնելով դիսբիոզ, ինչն էլ իր հերթին բուժում է պահանջում:

Հակաբիոտիկները բարեկամից թշնամու չվերածվելու համար հիշե´ք

• Չզբաղվել ինքնաբուժմամբ (հարևանի, բարեկամի, ընկերոջ խորհրդով):
• Չընդունել հակաբիոտիկներ առանց բժշկի նշանակման:
• Չխախտել նշանակված դեղամիջոցների չափաբաժինները և տևողությունը:

Միայն բժիշկը կարող է ճիշտ հակաբիոտիկ ընտրել բուժման համար: Հիշեք, որ anti bios հունարենից թարգմանաբար նշանակում է ՙկյանքին դեմ՚:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ