Մարտի 14-ին ծնվել է գերմանացի բժիշկ, իմունոլոգ, բակտերիոլոգ, քիմիկոս, քիմիաթերապիայի հիմնադիր, նոբելյան մրցանակակիր Պաուլ Էրլիխը

Պաուլ Էրլիխը ծնվել է 1854 թ. մարտի 14-ին Շտերլեն (այժմ Լեհաստան) քաղաքում, հրեական ապահովված ընտանիքում: Պաուլի հետաքրքրությունների վրա արդեն մանկության տարիներին ազդել է նրա պապը, ով տեղի ուսումնական հաստատություններում դասախոսւթյուններ էր կարդում ֆիզիկայի և բուսաբանության վերաբերյալ: 

1872 թ. Պաուլն ընդունվեց Բրեսլաուի համալսարան, սակայն, մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո, տեղափոխվեց Ստրասբուրգի համալսարան, որտեղ դրսևորվեցին նրա մեծ ունակությունները քիմիայի բնագավառում: Երկու տարի անց վերադառնում է Բրեսլաու և իրագործում բժշկական դիպլոմ ստանալու համար (որը նրան շնորհեցին Լեյպցիգի համալսարանում 1878 թ.) անհրաժեշտ աշխատանքների հիմնական մասը;

1872 թ.` ուսումն ավարտելով, Էրլիխն աշխատել է բժշկական բիոլոգիայի, քիմիայի, փորձարարական ախտաբանության և թերապիայի տարբեր ոլորտներում: Այդ շրջանում ստեղծել է լեյկոցիտների առանձին ձևերի տարբերակման միջոց, հայտնել է մի գաղափար, ըստ որի բջիջները, որոնք պատասխանատու են իմունային ռեակցիաների համար, իրենց մակերևույթին ունեն անտիգեն ճանաչող կառույցներ՝ ռեցեպտորներ: Այս բացահայտումը կարևոր դեր է խաղացել հեմատոլոգիայի և իմունոլոգիայի զարգացման ոլորտում: 

Սկսած 1891 թ .՝ Էրլիխը քիմիական նյութերի օգնությամբ սկսել է ինֆեկցիոն հիվանդությունների բուժման մեթոդներ մշակել: Նա հաստատել է միկրոօրգանիզմների կողմից քիմիա-թերապևտիկ դեղամիջոցների նկատմամբ կայունության ձեռքբերման փաստը: Էրլիխին համաշխարհային ճանաչում է բերել նրա կողմից մշակված սիֆիլիսի բուժման մեջ մեծ արդյունավետություն ցուցաբերած «606 դեղամիջոցը» (սալվարսան)։ 

1901 թ. Պաուլ Էրլիխը սկսում է աշխատել չարորակ ուռուցքների խնդրի վրա և առաջարկում կլինիկական պրակտիկայում կարևոր նշանակություն ունեցող լաբորատոր ռեակցիաներ: 

Պաուլ Էրլիխը Նոբելյան մրցանակի է արժանացե (Ի.Ի. Մեչնիկովի հետ համատեղ) իմունոլոգիայի ոլորտում կատարած ներդումների համար: 

Նա մահացել է 1915 թ. օգոստոսի 20-ին` Բադ-Հոմբուրգում (Գերմանիա):

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ