Քաղցկեղի դեմ պայքարի ժամանակակից մեթոդները

Քաղցկեղի բուժման ժամանակակից մեթոդները պացիենտներին թույլ են տալիս պահպանել սոցիալական ակտիվությունը, իսկ վերականգնողական թերապիան նվազեցնում է կողմնակի արդյունքները:

Ուռուցքաբանական հիվանդությունները հին ժամանակներից են հայտնի: Դեռ եգիպտական պապիրուսներում են նկարագրվել այն հիվանդությունները, որոնց այսօր քաղցկեղ ենք անվանում: Սակայն մեր նախնիները չեն կարողացել պայքարել նմանատիպ հիվանդությունների դեմ: Ներկայումս, շնորհիվ ժամանակակից դեղպատարստուկների և տեխնոլոգիաների, իրական հնարավորություն կա բուժել շատ ու շատ պացիենտների և նշանակալիորեն երկարացնել նրանց լիարժեք կյանքը:

Այսօր գիտնականները հնարավորություն ունեն լիարժեք ուռուցքաբանական սկրինինգ կամ քաղցկեղի վաղ ախտորոշում անցկացնել, այսինքն, ճիշտ ախտորոշմամբ որոշել ուռուցքաբանական հիվանդությունը զարգացման սկզբնական փուլում, երբեմն նաև` մինչև դրա առաջացումը: Ժամանակակից համակարգչային տոմոգրաֆիան մի շարք առավելություններ ունի սկրինինգի այլ մեթոդների համեմատ. բարձր տեղեկատվություն, անվտանգություն, ցավի բացակայություն, ստուգման արագություն, նաև ռենտգենակոնտրաստ նյութի ներերակային ներմուծման անհրաժեշտության բացակայություն: Քաղցկեղային ուռուցքների մեծ մասը կարելի է հայտնաբերել վաղ փուլերում, երբ պացիենտի մոտ հիվանդության կլինիկական ախտանիշների դրսևորումներ չկան: Դրա համար բժիշկները բոլորին խորհուրդ են տալիս տարին մեկ անգամ նման հետազոտություն անցկացնել:

Ախտորոշման հիմնական մեթոդները

Պացիենտների մեծ մասն ուռուցքաբանին է դիմում, երբ արդեն առկա են քաղցկեղի կլինիկական ախտանիշները: Այս դեպքում անհրաժեշտ է հաստատել հիվանդության առկայությունը, դրա տեղայնացումն օրգանիզմում, ուռուցքի չափսերը, դրա չարորակության աստիճանը և հիվանդության  զարգացման փուլերը` ճիշտ բուժման կուրս սկսելու համար: Ուռուցքի տեսակը որոշելու համար, օգտագործում են հետևյալ մեթոդները.

• ռենտգենագրաֆիական հետազոտություններ, 
• մամոգրաֆիա,
• համակարգչային տոմոգրաֆիա,
• ուլտրաձայնային տոմոգրաֆիա,
• էնդոսկոպիկ հետազոտություններ,
• բիոպսիա,
• մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա,
• լաբորատոր հետազոտություններ:

Շատ կարևոր է, որպեսզի ախտորոշումն անցկացվի կարճ ժամկետներում, քանի որ յուրաքանչյուր հիվանդության դեպքում բուժումն անհրաժեշտ է սկսել, ինչքան հնարավոր է շուտ,  առավել ևս, երբ ուռուցքաբանական հիվանդության կասկած կա:

Ուռուցքաբանական հիվանդությունների բուժման հիմնական մեթոդներն են.

• քիմիաթերապիան,
• վիրաբուժական միջամտությունը,
• տարգետային թերապիա
• ռադիոթերապիա (ճառագայթային թերապիա):

Բուժման այս բոլոր տեսակները վաղուց են հայտնի, սակայն, ժամանակակից տեխնոլոգիաների և բժշկական տեխնիկայի կատարելագործման շնորհիվ, տարեց-տարի այս հիվանդություններից մահացության թիվը նվազում է: Ներկայումս ուռուցքաբանական ախտորոշմամբ պացիենտները կարող են երկար ապրել: Բժիշկները հնարավորութուն ունեն անցկացնելու քիմիա- և տարգետային թերապիա` դեղպատրաստուկներով, ինչը նվազագույնի է հասցնում պացիենտների հիվանդանոցում գտնվելը:

Ժամանակակից կլինիկաները հագեցած են լավագույն սարքավորումներով, ներգրավված անհրաժեշտ մասնագետներով. ուռուցքաբան, արյունաբան, վիրաբույժ, մամոլոգ, ուրոլոգ, պրոկտոլոգ, հոգեթերապևտ և այլք: Դա թույլ է տալիս բուժման սխեմայի ընտրության դեպքում նվազագույնի հասցնել կողմնակի դրսևորումներն ու թերապիայից առաջացած անհարմարավետությունը:

Պացիենտներին աջակցումը/սատարումը

Քաղցկեղի բուժման հարցում կարևոր է հիվանդների խնամքը, նաև նրանց նկատմամբ վերաբերմունքը: Հարկ է հաշվի առնել այն պացիենտի վիճակը, ով գիտի իր ախտորոշման մասին: Անհրաժեշտության դեպքում նրա հետ պետք է աշխատի հոգեբանը կամ հոգեթերապևտը: Մի շարք առաջատար երկրներում գոյություն ունեն ուռուցքաբանական հիվանդություններով պացիենտների և նրանց ընտանիքի անդամների համար հատուկ հոգեբանական ծրագրեր: Պացիենտները պետք է միշտ կապի մեջ լինեն իրենց բուժող բժշկի հետ, ում կարող են օրվա յուրաքանչյուր ժամին զանգել և խորհրդակցել: Առավելագույնս տեղեկացված լինելը մարդուն թույլ է տալիս արդյունավետորեն պայքարել սեփական հիվանդության դեմ:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ