Հիպնոս

Հիպնոսը հատուկ քնանման վիճակ է, որն առաջ է գալիս ֆիզիկական թույլ ու միօրինակ գրգռիչների և խոսքային ներշնչումների ազդեցության տակ:

Հիպնոսի վիճակի խորացման հետ զուգընթաց ուժեղանում է մարդու ներշնչվողականությունը և տեղի են ունենում հոգեբանական խոր փոփոխություններ:Հիպնոս (հուն. hypnos - քուն) հասկացությունն առաջացել է հին հունական դիցարանի քնի աստված Հիպնոսի անունից:

Հիպնոսը դեռևս շատ վաղուց օգտագործվում  է որպես մարդու առողջական վիճակի բարելավման և ներքին ուժերի ակտիվացման միջոց: Հիպնոսացնողը այցելուին  ներշնչանքի միջոցով կարող է մղել տարբեր գործողությունների, գցել նրան տարբեր հոգեվիճակների մեջ,  ուժեղացնել կամ թուլացնել նրա իմացական գործընթացները:Մարդիկ դեռևս հնագույն ժամանակներից հայտնվում էին հիպնոտիկ վիճակների մեջ: Շատ կրոնական մշակույթներում կարևոր դեր էր խաղում մեդիտացիան` հիպնոսի տարատեսակներից մեկը: Սակայն գիտությունը սկսեց  հետաքրքրվել  հիպնոսով միայն 1700-ական թվականների վերջին:Ժամանակակից հիպնոսի հիմանդիրն է ավստրիացի  հոգեբույժ Ֆրանց

Մեսմերը, որը ենթադրում էր, որ հիպնոսը մի միստիկ ուժ է, որը փոխանցվում է հիպնոսացնողից հիպնոսացվողին:Քննադատները միանգամից ժխտեցին միստիկ ուժի մասին տեսությունը, սակայն գիտնականները դեռ երկար տարիներ շարունակեցին քննել Մեսսերի  այն գաղափարը, որ հիպնոտիկ էներգիան բխում է  հենց հիպնոսացնողից  և էական ազդեցություն  թողնում հիպնոսացվողի վրա: Ի սկզբանե հիպնոսը կոչում էին

Մեսմերի անունով `մեսմերիզմ, և նույնիսկ այսօր այս երկու տերմինները համարվում են հոմանիշներ:Հիպնոսն իրենից ներկայացնում է տրանսի վիճակ: Տրանսպերսոնալ վիճակում մարդու գիտակցությունը խորքային փոփոխության է ենթարկվում, սակայն պրոֆեսիոնալ իրականացման դեպքում այն երբեք չի վնասում: Տրանսպերսոնալ վիճակում գտնվող մարդը շարունակում է լսել հիպնոսացնոսին և ենթարկվել նրա ներշնչանքների ազդեցությանը:Հիպնոսացնողը  այն մասնագետն է , ով այցելուին գցում է հիպնոտիկ վիճակի մեջ, իսկ հիպնոթերապևտը բժիշկ է, ով բուժում է հիպնոսի միջոցով:Հոգեբույժները պնդում են, որ ռելաքսացիան և հիպնոսն օգնում են մարդուն հանգստանալ, ներքուստ թուլանալ, քանի որ գիտակցությունը կարծես թե <> և սկսում ավելի քիչ մասնակցություն ունենալ մտածողական գործընթացում:Այդ վիճակում գտնվող մարդը գիտակցում է, թե ինչ է կատարվում իրականում, սակայն ամեն ինչ կարծես մթնշաղով պատված է  լինում, քանի որ այդ ժամանակ ակտիվանում է ենթագիտակցականի աշխատանքը, որն էլ մարդուն դարձնում է ավելի  ազատ, անկաշկան և զգայուն: Սրվում են  բոլոր զգայությունները և հիպնոթերապևտը սեանսի ընթացքում կարող է բազմաթիվ համային, հոտառական և այլ զգայություններ առաջացնել:Հիպնոսի միջոցով ակտիվանում է նաև հիշողությունը. մարդ կարող է հիշել այնպիսի երևույթներ, որոնց մասին առհասարակ մոռացել էր:

Հիպնոսի միջոցով բուժում են այն մարդկանց, ովքեր մանկության տարիներին հոգեկան տրավմա են ստացել, և դա այսօր  իրենց խանգարում է առօրյա կյանքում:Հիպնոսի միջոցով հնարավոր է նաև <> առաջացնել, սակայն  հիպնոթերապևտը պետք է շատ զգույշ լինի, որպեսզի սխալմամբ «օտար» հիշողություններ չառաջացնի այցելուի մոտ և նրան  չենթարկացնի իր կամքին:Հիպնոսը պետք է անցկացնել  հոգեթերապևտիկ հատուկ սենյակում, ուր այցելուն գտնվելով  մասնագետի ուշադրության կենտրոնում, կարող է իրեն զգալ  հանգիստ, պաշտպանված ու վստահ:Հիպնոս անցկացնելու համար պարտադիր չէ մարդուն քնեցնել, հրահանգները կարելի է տալ գիտակցության համար նաև աննկատ ձևով` քողարկելով դրանք որոշ միջոցների օգնությամբ:

Հիպնոզը կապված է հիպնոսացվողի էմոցիոնալ վիճակի հետ, և հիպնոսացնողը անմիջականորեն ազդում է ոչ թե մարդու ֆիզիոլոգիայի, այլ նրա հույզերի և նյարդերի վրա:Հիպնոսի միջոցով կարելի է մարդկանց բուժել տարբեր հոգեկան և ֆիզիկական հիվանդություններից, օրինակ` նևրոզը:Քանի որ նևրոզն առաջանում է այն պատկերներից, որոնք մարդ ինքն է ստեղծում, ուստի կարելի է այդ պատկերներն անէացնել`դրանք փոխարինելով նորերով:Այսինքն`գտնելով և վերացնելով նևրոզի առաջացման սկզբնաղբյուրը`հնարավոր է լիովին բուժվել դրանից: Հոգեթերապևտի կողմից առաջացրած կարծրատիպը, որպես կանոն, ավելի թույլ է, քան մարդու անցյալում ունեցածը և այն, որպես կանոն, որոշ ժամանակ անց անհետանում է: Դրա փոխարեն հայտնվում է նախկինը և  հիվանդությունը կարող է նորից  ի հայտ գալ: Եթե պատկերը ձևավորվել է  տարիների ընթացքում, ապա այն շատ դժվար է վերացնել մի քանի րոպեում: Որքան մարդ շուտ դիմի մասնագետի, այնքան բուժումն ավելի  արագ ու արդյունավետ կլինի:Հիպնոս կարող են իրականացնել միայն շատ բարձր  էթիկա ունեցող բժշկական, հոգեբուժական և հոգեբանական կրթություն ու վերապատրաստում ստացած մասնագետները: Այն նշանակվում է բժշկի կողմից և միայն այցելուի ցանկությամբ չի կարող իրականացվել :Հիպնոսի միջոցով առողջ մարդուն կարելի է նոր կարծրատիպեր ներշնչել:Այդպես կարելի է հասնել ստիգմատների առաջացմանը` նկարագրելով մարդուն իր մարմնի նոր պատկերը: Դրա միջոցով հնարավոր է նաև մարդու մոտ առաջացնել, օրինակ, սրտխփոց`պատմելով նրան որևէ անհանգստություն առաջացնող իրադարձություն: 

hyp.jpgՀիպնոսը հատուկ քնանման վիճակ է, որն առաջ է գալիս ֆիզիկական թույլ ու միօրինակ գրգռիչների և խոսքային ներշնչումների ազդեցության տակ: Հիպնոսի վիճակի խորացման հետ զուգընթաց ուժեղանում է մարդու ներշնչվողականությունն ու տեղի են ունենում հոգեբանական խոր փոփոխություններ:

Հիպնոս (հուն. hypnos - քուն) հասկացությունն առաջացել է հին հունական դիցարանի քնի աստված Հիպնոսի անունից:

Հիպնոսը դեռևս շատ վաղուց օգտագործվում  է որպես մարդու առողջական վիճակի բարելավման և ներքին ուժերի ակտիվացման միջոց:

Հիպնոսացնողն այցելուին  ներշնչանքի միջոցով կարող է մղել տարբեր գործողությունների, գցել նրան տարբեր հոգեվիճակների մեջ,  ուժեղացնել կամ թուլացնել նրա իմացական գործընթացները:

Մարդիկ դեռևս հնագույն ժամանակներից հայտնվում էին հիպնոտիկ վիճակների մեջ: Շատ կրոնական մշակույթներում կարևոր դեր էր խաղում մեդիտացիան` հիպնոսի տարատեսակներից մեկը: Սակայն գիտությունը սկսեց հետաքրքրվել հիպնոսով միայն 1700 - ական թվականների վերջին:

Ժամանակակից հիպնոսի հիմանդիրն է ավստրիացի  հոգեբույժ Ֆրանց Մեսմերը, որը ենթադրում էր, որ հիպնոսը մի միստիկ ուժ է, որը փոխանցվում է հիպնոսացնողից հիպնոսացվողին: Քննադատները միանգամից ժխտեցին միստիկ ուժի մասին տեսությունը, սակայն գիտնականները դեռ երկար տարիներ շարունակեցին քննել Մեսսերի  այն գաղափարը, որ հիպնոտիկ էներգիան բխում է  հենց հիպնոսացնողից և էական ազդեցություն  թողնում հիպնոսացվողի վրա: Ի սկզբանե հիպնոսը կոչում էին Մեսմերի անունով` մեսմերիզմ, և նույնիսկ այսօր այս երկու տերմինները համարվում են հոմանիշներ:

Հիպնոսն իրենից ներկայացնում է տրանսի վիճակ: Տրանսպերսոնալ վիճակում մարդու գիտակցությունը խորքային փոփոխության է ենթարկվում, սակայն պրոֆեսիոնալ իրականացման դեպքում այն երբեք չի վնասում: Տրանսպերսոնալ վիճակում գտնվող մարդը շարունակում է լսել հիպնոսացնոսին և ենթարկվել նրա ներշնչանքների ազդեցությանը:

Հիպնոսացնողը  այն մասնագետն է, ով այցելուին գցում է հիպնոտիկ վիճակի մեջ, իսկ հիպնոթերապևտը բժիշկ է, ով բուժում է հիպնոսի միջոցով:

Հոգեբույժները պնդում են, որ ռելաքսացիան և հիպնոսն օգնում են մարդուն հանգստանալ, ներքուստ թուլանալ, քանի որ գիտակցությունը կարծես թե <> և սկսում ավելի քիչ մասնակցություն ունենալ մտածողական գործընթացում: Այդ վիճակում գտնվող մարդը գիտակցում է, թե ինչ է կատարվում իրականում, սակայն ամեն ինչ կարծես մթնշաղով պատված է լինում, քանի որ այդ ժամանակ ակտիվանում է ենթագիտակցականի աշխատանքը, որն էլ մարդուն դարձնում է ավելի ազատ, անկաշկանդ և զգայուն: Սրվում են բոլոր զգայությունները և հիպնոթերապևտը սեանսի ընթացքում կարող է բազմաթիվ համային, հոտառական և այլ զգայություններ առաջացնել: Հիպնոսի միջոցով ակտիվանում է նաև հիշողությունը. մարդ կարող է հիշել այնպիսի երևույթներ, որոնց մասին առհասարակ մոռացել էր:

Հիպնոսի միջոցով բուժում են այն մարդկանց, ովքեր մանկության տարիներին հոգեկան տրավմա են ստացել և դա այսօր  իրենց խանգարում է առօրյա կյանքում:

Հիպնոսի միջոցով հնարավոր է նաև <> առաջացնել, սակայն հիպնոթերապևտը պետք է շատ զգույշ լինի, որպեսզի սխալմամբ «օտար» հիշողություններ չառաջացնի այցելուի մոտ և նրան  չենթարկի իր կամքին:

Հիպնոսը պետք է անցկացնել  հոգեթերապևտիկ հատուկ սենյակում, ուր այցելուն գտնվելով մասնագետի ուշադրության կենտրոնում, կարող է իրեն զգալ  հանգիստ, պաշտպանված ու վստահ:

Հիպնոս անցկացնելու համար պարտադիր չէ մարդուն քնեցնել, հրահանգները կարելի է տալ գիտակցության համար նաև աննկատ ձևով` քողարկելով դրանք որոշ միջոցների օգնությամբ: Հիպնոզը կապված է հիպնոսացվողի էմոցիոնալ վիճակի հետ, և հիպնոսացնողը անմիջականորեն ազդում է ոչ թե մարդու ֆիզիոլոգիայի, այլ նրա հույզերի և նյարդերի վրա:

Հիպնոսի միջոցով կարելի է մարդկանց բուժել տարբեր հոգեկան և ֆիզիկական հիվանդություններից, օրինակ` նևրոզը: Քանի որ նևրոզն առաջանում է այն պատկերներից, որոնք մարդ ինքն է ստեղծում, ուստի կարելի է այդ պատկերներն անէացնել` դրանք փոխարինելով նորերով: Այսինքն` գտնելով և վերացնելով նևրոզի առաջացման սկզբնաղբյուրը` հնարավոր է լիովին բուժվել դրանից: 

Հոգեթերապևտի կողմից առաջացրած կարծրատիպը, որպես կանոն, ավելի թույլ է, քան մարդու անցյալում ունեցածը և այն, որպես կանոն, որոշ ժամանակ անց անհետանում է: Դրա փոխարեն հայտնվում է նախկինը և  հիվանդությունը կարող է նորից ի հայտ գալ: Եթե պատկերը ձևավորվել է տարիների ընթացքում, ապա այն շատ դժվար է վերացնել մի քանի րոպեում: Որքան մարդ շուտ դիմի մասնագետի, այնքան բուժումն ավելի արագ և արդյունավետ կլինի:

Հիպնոս կարող են իրականացնել միայն շատ բարձր էթիկա ունեցող բժշկական, հոգեբուժական և հոգեբանական կրթություն ու վերապատրաստում ստացած մասնագետները: Այն նշանակվում է բժշկի կողմից և միայն այցելուի ցանկությամբ չի կարող իրականացվել:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ