Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

Բժիշկներ

«Մասնագիտությունը՝ բժիշկ» շարքից. հարցազրույց «Արմենիա» ՀԲԿ ինտերվենցիոն սրտաբան Պողոս Սարգիսյանի հետ. armeniamedicalcenter.am

«Մասնագիտությունը՝ բժիշկ» շարքից. հարցազրույց «Արմենիա» ՀԲԿ ինտերվենցիոն սրտաբան Պողոս Սարգիսյանի հետ. armeniamedicalcenter.am

«Բժշկի համար ամենակարևորը դիմացինին հարգելն է: Ինքդ քեզ ես հարգում, եթե հարգում ես դիմացինին»:

Սիրիայից հայրենիք տեղափոխված և հիմնավորված ինտերվենցիոն սրտաբան Պողոս Սարգիսյանը բժշկությունն ընտրել է հոգու թելադրանքով, միայն ու միայն մարդկային կյանքեր փրկելու առաքելությամբ: «Ձմեռ-ամառ չեմ հարցնում. եթե զանգահարում են գիշերը, տաք անկողնուց դուրս եմ գալիս և շտապում հիվանդանոց, որովհետև սիրում եմ իմ գործը: Երբ հիվանդի մահ է լինում, կարծես ես եմ մահանում…»: Քրիստոնեական ճիշտ արժեքները կյանքում նրան ուղղորդողը և ուժ տվողն են: Բժիշկը համոզված է, որ առաջինը քրիստոնեություն ընդունած ազգն ու երկիրը պետք է երբեք չկորցնեն հոգու մաքրությունը, և այդ դեպքում կկարողանանք շատ փորձություններից ազատ ապրել:

Ձեր՝ Հայաստանում հիմնավորվելը, երկար ճանապարհ ունի…
Այո, ես սիրիահայ եմ, ծնվել եմ Հալեպում: Մենք Դիարբեքիրից՝ Տիգրանակերտից ենք, իմ պապերը` երկու կողմից էլ, Տիգրանակերտից են: Պարզ է, թե ինչու են նրանք այնտեղից եկել և, ի վերջո, հաստատվել Հալեպում: Բայց ես միշտ ձգտում էի գալ և ապրել Հայաստանում: Սիրիական պատերազմն առիթ դարձավ: Մեզ Սիրիայում լավ էին վերաբերվում, բայց միևնույն է, դա մեր միջավայրը չէր: Իհարկե, կարող էինք գնալ Ֆրանսիա, բայց ես և տիկինս որոշեցինք այստեղ գալ, ցանկացանք հայրենիքում ապրել:

3 երեխա ունեմ՝ 2 տղա, 1 աղջիկ: Երեխաներս փոքր էին, երբ Հայաստան եկանք, այստեղ սովորեցին, այժմ դպրոցական են: Կինս մանկաբույժ է, աշխատում է: Երբ եկանք, դժվարությունները շատ էին, վարձով ենք ապրել, այժմ ուզում ենք բանկի միջոցով բնակարան ստանալ: Մի խոսքով, հաղթահարում ենք դժվարությունները, աշխատում ենք, ապրում:

Ինչո՞ւ ընտրեցիք բժշկի մասնագիտությունը
Մեր ընտանիքում բժիշկներ չկային: Բժիշկ դառնալու ցանկությունը դպրոցական տարիքից էր, իմ մեջ մարդկանց օգնելու մեծ ձգտում կար: Իհարկե, ապրելու համար գումարը, աշխատանքը պետք են, բայց մասնագիտություն ընտրելու հարցում դա չի եղել ինձ առաջնորդողը:

Դեռ մանկությունից մտածում էի, որ, եթե բժիշկ դառնամ, կարող եմ մարդկանց կյանքեր փրկել: Երբ հայրս մահացավ, ես այստեղ էի, արդեն սովորում էի բժշկական համալսարանում: Նա նախկինում էլ ինֆարկտ էր տարել, և միգուցե դա էլ պատճառ դարձավ, որ ես այդքան ցանկանում էի օգնել մարդկանց:

Այդպիսով, ընդունվեցի և ավարտեցի Երևանի Մխիթար Հերացու անվան բժշկական համալսարանը, ինչի համար հպարտ եմ: Մութ ու դժվար տարիներին այստեղ եմ եղել, Զեյթունի հանրակացարանում էի ապրում:  Ձմռանը՝ ձյունը ծնկներից, ես և ընկերս գնում էինք 8-րդ հիվանդանոց, այնտեղի ճաշարանում էինք պարապում,  որովհետև հոսանք չկար մեզ մոտ:

Այստեղ սովորել եմ, մասնագիտացել, բայց ինտերվենցիոն սրտաբարնությունը՝ զոնդավորումը, ստենտավորումը, սովորել եմ Սիրիայի մայրաքաղաք Դամասկոսում, որը ծառայում է մոտ 7 մլն բնակչության: Դա շատ մեծ բժշկական կենտրոն է, որտեղ կար քաթ (կաթետերիզացիոն) լաբորատորիա, անգիոգրաֆիկ 3 ծառայություն կար: Երբ այստեղ ավարտեցի և վերադարձա Սիրիա, թերապևտիկ սրտաբան էի աշխատում: Տեսնելով ինվազիվ բժիշկների աշխատանքը, որոշեցի դրանում մասնագիտանալ ու` վերապատրաստվեցի: Ինձ համար մեծ արժեք եմ համարում այդ ձեռքբերումը, և Հայաստանում էլ ինձ հեշտությամբ ընդունեցին: Ես ավելի խորացել եմ բիֆուրկացիաների ուղղությամբ, այսինքն՝ անոթային խաչմերուկների: Դրանք բարդ ստենտավորումներն են: Շատ եմ ուսանել, մասնագիտացել,  միջազգային, եվրոպական վեբինարների եմ մասնակցել, արտերկրի փորձը կիրառել իմ հիվանդների մոտ և շատ լավ արդյունքներ ստացել:

Երկքաղաքացի եմ: 2012-ից ժամանել եմ Հայաստան և այդ ընթացքում Սիրիայում դեռ չեմ եղել: Քույրս և եղբայրս այնտեղ են, անընդհատ խնդիրներ կան, պատերազմը, ցավոք, շարունակվում է:

Ե՞րբ իրականացավ Ձեր՝ հայրենիք տեղափոխվելու երազանքը:
Սիրիական պատերազմից հետո, 2012-ին եկել եմ հայրենիք և անցել աշխատանքի: Սկզբում ընդունվեցի և աշխատեցի Արամյանց բժշկական կենտրոնում` որպես ինվազիվ սրտաբան: Իսկ երբ «Արմենիա» ՀԲԿ-ում հիմնվեց ինվազիոն ծառայությունը, դիմեցի և աշխատանքի ընդունվեցի այստեղ:

Ինչպե՞ս եք բժշկի ծանր աշխատանքը համատեղում կյանքի հետ:
Ամեն օր, կարելի է ասել, 24 ժամ ծառայում եմ այստեղ, աշխատանքս ժամը 9-ից մինչև ժամը 16/00-ն է, բայց եթե դեպք է լինում, 10-15 րոպեից այստեղ եմ: Շատ արագ նաև հիվանդին են պատրաստում և 5-10 րոպեից նա արդեն սեղանին է, իսկ ես՝ կողքին:

Ո՞րն է Ձեր ուժի բանաձևը:
Անկեղծ կլինեմ, միշտ և ամեն դեպքում հույսս Աստծո վրա եմ դրել: Բարի լինելը միայն խոսքերով չէ՝ գործով, մարդկանց օգնելով է հիմնավորվում:  Քրիստոնեությունը կյանք է, դա միայն խոսք չէ: Հաճախ եմ եկեղեցի գնում, հատկապես կիրակի օրերին. հոգևոր սնունդ եմ ստանում, ինձ շատ լավ եմ զգում, դա ինձ օգնում է:  Եվ միշտ, երբ նեղ պահեր են եղել, Աստված ինձ համար մի պատուհան բացել է: Սիրիայում էլ, այստեղ էլ, շատ նեղություններ ենք տեսել, բայց, փառք Աստծո, Աստված միշտ մեր կողքին է եղել և ինչ-որ ձևով օգնել է: Օր է եղել, երբ գրպանումս փող չի եղել, բայց Աստված մի տեղից ինձ այն ուղարկել է:

Ես խնդրում եմ մեր ժողովրդին, որ մի քիչ ավելի գիտակից քրիստոնյա լինի, ի վերջո, մենք աշխարհում առաջին երկիրն ենք, որ քրիստոնեություն ենք ընդունել, և եթե այն ճիշտ կիրառենք, շատ բաների կհասնենք:

Բժշկի կերպարի կարևոր հատկությունները` ըստ Ձեզ:

Բժշկի համար ամենակարևորը դիմացինին հարգելն է: Ինքդ քեզ ես հարգում, եթե հարգում ես դիմացինին: Ես հիվանդին չեմ դիտում որպես դրամի աբյուր:

Հիվանդին, առաջին հերթին, պետք է հոգեպես հասկանալ, հոգատար լինել, հասկանալ նրա ցավը, զրուցել, իմանալ, թե ինչո՞ւ է հասել այդ վիճակին:  Ճիշտ է, բժշկությունը զարգացել է, տարբեր սարքեր կան, տարբեր ֆունկցիոնալ մեթոդներ են կիրառվում, բայց եթե դու անմիջապես հիվանդին լսափողով չես լսում, ճնշումը ինքդ չես չափում, չես լսում, թե ինչ գանգատներ, ընտանեկան հարցեր ունի, չես զգում նրան որպես մարդ, հիվանդը նորից քեզ  մոտ այլևս չի գա:

Հիվանդին պետք է չվիրավորել, որքան էլ նա հարց տա, թեկուզ նույն հարցը մի քանի անգամ կրկնի, իրավունք չունես նրան վիրավորելու, պետք է պատասխանես` առանց զլանալու, դա իմ մոտեցումն է: Բուժման մեծ տոկոսը դա է:

Բժիշկը նաև պետք է իր մասնագիտությունը սիրի: Ես ուրախ եմ, որ բժիշկ եմ դարձել: Իհարկե, շատերն ասում են, թե բժշկի կյանքը միայն տառապանք է և դժվարություն, բայց սերն օգնում է: Երբ հիվանդի մահ է լինում, կարծես ես եմ մահանում, չեմ կարողանում մի քանի օր քնել, մտածում եմ, թե ի՞նչ եղավ, ինչո՞ւ: Բայց դա անխուսափելի է, որովհետև ծանր հիվանդների հետ գործ ունենք:

Օգնում է հավատքս, աղոթքը.  աղոթելով, գործիս նվիրվելով աշխատում եմ մոռացության տալ այդ դեպքերը, որովհետև եթե ամեն բան հիշենք, չենք կարողանա ապրել, կյանքը չի շարունակվի:

Սկզբնաղբյուր. armeniamedicalcenter.am
med-practic.com կայքի ադմինիստրացիան տեղեկատվության բովանդակության համար

պատասխանատվություն չի կրում
Loading...
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

ԵՊԲՀ. Հայրապետ Գալստյանի՝ կյանքեր փրկելու գլխավոր դեղատոմսը չհուսահատվելն է. զրույց բժշկագիտության նահապետի հետ
ԵՊԲՀ. Հայրապետ Գալստյանի՝ կյանքեր փրկելու գլխավոր դեղատոմսը չհուսահատվելն է. զրույց բժշկագիտության նահապետի հետ

84-ամյա անվանի բժիշկ-գիտնական Հայրապետ Գալստյանը կյանքի 64 տարիները նվիրել է մարդկանց կյանքերի փրկության կարևոր գործին...

ԵՊԲՀ. Բժշկագիտության մեջ մեծ ավանդ ունեցած հայ կանայք (մաս 2)
ԵՊԲՀ. Բժշկագիտության մեջ մեծ ավանդ ունեցած հայ կանայք (մաս 2)

Սիրելի՛ համալսարանականներ, ձեր ուշադրությանն ենք ներկայացնում բժշկագիտության մեջ մեծ ավանդ ունեցած ևս 10 հայ կին գիտնականի անուն...

Ապրիլի 3-ին ծնվել է ռուս բժիշկ, ծանր ատլետ, ողնուղեղային վնասվածքներով հիվանդների ռեաբիլիտացիայի մեթոդիկայի հեղինակ Վալենտին Դիկուլը
Ապրիլի 3-ին ծնվել է ռուս բժիշկ, ծանր ատլետ, ողնուղեղային վնասվածքներով հիվանդների ռեաբիլիտացիայի մեթոդիկայի հեղինակ Վալենտին Դիկուլը

Վալենտին Իվանովիչ Դիկուլը ծնվել է 1948 թ. ապրիլի 3-ին Կաունաս (Լիտվա) քաղաքում: Ծնողների մահվան պատճառով տղան ապրել է մանկատանը: Այնտեղ նա սովորել է ձեռնածություն և ակրոբատիկա...

Պատմության էջերից Հիշարժան օրեր, տարեթվեր, տոներ
ԵՊԲՀ. Նոբելյան առաջին հայազգի դափնեկիր Արդեմ Պատապուտյանի՝ գիտությամբ զբաղվելու 13 կանոնները
ԵՊԲՀ. Նոբելյան առաջին հայազգի դափնեկիր Արդեմ Պատապուտյանի՝ գիտությամբ զբաղվելու 13 կանոնները

Նոբելյան առաջին հայազգի դափնեկիր, Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի պատվավոր դոկտոր, ամերիկահայ ականավոր գիտնական...

Դեկտեմբերի 22-ին ծնվել է ռուս սրտային վիրաբույժ, գիտնական և բժշկական գիտության կազմակերպիչ Լեո Բոկերիան
Դեկտեմբերի 22-ին ծնվել է ռուս սրտային վիրաբույժ, գիտնական և բժշկական գիտության  կազմակերպիչ Լեո Բոկերիան

Բոկերիան աշխարհի այն քիչ սրտավիրաբույժների շարքին է դասվում, ովքեր կատարում են սրտի հետ կապված վիրահատությունների հայտնի արսենալ՝ ամենատարբեր ախտահարումների դեպքում: Վիրահատություններից շատերն այսօր աշխարհում չունեն...

Հիշարժան օրեր, տարեթվեր, տոներ
ԵՊԲՀ. Կես դար՝ բժշկության ոլորտում. Գագիկ Բազիկյանի մասնագիտական ուղին
ԵՊԲՀ. Կես դար՝ բժշկության ոլորտում. Գագիկ Բազիկյանի մասնագիտական ուղին

Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում Գագիկ Բազիկյանը սովորել է 1966-1972 թվականներին: 1973 թվականին նա ընդունվել է Ռենտգենոլոգիայի և օնկոլոգիայի ինստիտուտ...

«Արմենիա» ՀԲԿ արյան ծառայությունը. հարցազրույց Մարինե Թովմասյանի հետ. armeniamedicalcenter.am
«Արմենիա» ՀԲԿ արյան ծառայությունը. հարցազրույց Մարինե Թովմասյանի հետ. armeniamedicalcenter.am

Խոսենք «Արմենիա» ՀԲԿ արյան ծառայության մասին:

Կենտրոնում կատարվում են արյան հետ կապված այն գործառույթները, որոնք իրականացվում են...

Բժշկի ընդունարանում
Ի՞նչ է փոխվել. 16 տարի անց հարցազրույց Արմեն Չարչյանի հետ` նույն հարցերով
Ի՞նչ է փոխվել. 16 տարի անց հարցազրույց Արմեն Չարչյանի հետ` նույն հարցերով

Մեդ-Պրակտիկ թիմի կողմից որոշում կայացվեց 2007 թվականին հրապարակվող «Ֆարմացևտ պրակտիկ» պարբերականի շրջանակում պրոֆեսոր Արմեն Չարչյանին հարցազրույցի ժամանակ հնչած...

Բժշկի ընդունարանում
ԵՊԲՀ. «Ապագան մեր այն երեխաներն են, որոնք ծնվել են և որոնք դեռ պետք է ծնվեն». պրոֆեսոր Օկոև
ԵՊԲՀ. «Ապագան մեր այն երեխաներն են, որոնք ծնվել են և որոնք դեռ պետք է ծնվեն». պրոֆեսոր Օկոև

Մաշտոցի պողոտայով  զբոսնելիս դժվար թե որևէ մեկն անտարբեր անցնի  ծաղկեփունջը ձեռքին սպասող կամ անհանգստությամբ լցված հայրիկների, ծննդկանի հարազատների  կողքով...

ԵՊԲՀ. Վիրահատությունն առանց արվեստի և ստեղծագործության, սովորական արհեստ է. ԵՊԲՀ պրոֆեսոր Զարեհ Տեր-Ավետիքյան
ԵՊԲՀ. Վիրահատությունն առանց արվեստի և ստեղծագործության, սովորական արհեստ է. ԵՊԲՀ պրոֆեսոր Զարեհ Տեր-Ավետիքյան

Պրոֆեսոր Զարեհ Տեր-Ավետիքյանը Հայաստանի առողջապահության ոլորտի, բժշկագիտության նվիրյալներից է, որը մինչ օրս աշխատում է՝ բժշկական գիտելիքներով զինելով ապագա բժիշկներին, փրկելով բազմաթիվ կյանքեր...

ԵՊԲՀ. Ամենօրյա հրաշքների ականատես պրոֆեսոր Կարինե Առուստամյանը
ԵՊԲՀ. Ամենօրյա հրաշքների ականատես պրոֆեսոր Կարինե Առուստամյանը

Կանանց առողջությանը և մայրությանը վերաբերող հարցերը բժշկական գիտությունների դոկտոր, ԵՊԲՀ   մասնագիտական և շարունակական կրթության կենտրոնի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր...

Բժիշկ Յարութիւն Մինասեանի «111 Բռնադատուած Հայ Բժիշկներ․ 1920-1954» Գիրքը
Բժիշկ Յարութիւն Մինասեանի «111 Բռնադատուած Հայ Բժիշկներ․ 1920-1954» Գիրքը

Բժիշկ Կարպիս Հարպոյեան

Մոնրէալ, 24 Յուլիս 2022

Բժիշկ Յարութիւն Մինասեանի մասին գրած եմ «Հայրենի բազմավաստակ բժիշկ հոգեբուժ...

ԵՊԲՀ. Բժշկագիտության երախտավոր Ալբերտ Զարացյանը նշում է ծննդյան 85-ամյակը
ԵՊԲՀ. Բժշկագիտության երախտավոր Ալբերտ Զարացյանը նշում է ծննդյան 85-ամյակը

ԵՊԲՀ-ն հիշում ու գնահատում է իր նվիրյալներին, արժևորում նրանց կատարած տեսական ու գործնական աշխատանքը, տարիների վաստակը և փոխանցում նոր սերնդին՝ կոչումով բժշկի առաքելությունը շարունակելու...

Եթե բժիշկն ասաց, որ ամեն ինչ գիտի, ուրեմն սպառվել է որպես մասնագետ. Արեգ Սեփյան
Եթե բժիշկն ասաց, որ ամեն ինչ գիտի, ուրեմն սպառվել է որպես մասնագետ. Արեգ Սեփյան

«Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնի դիմածնոտային վիրաբուժության բաժանմունքի ղեկավար, դիմածնոտային վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Արեգ Սեփյանը զբաղվում է դիմածնոտային...

Հայաստանում բժշկական ապահովագրության ներդրումը` արդի պահանջ. հարցազրույց ՀԲԱ նախագահ Արմեն Սողոյանի հետ
Հայաստանում բժշկական ապահովագրության ներդրումը` արդի պահանջ. հարցազրույց ՀԲԱ նախագահ Արմեն Սողոյանի հետ

Դեռևս 2019 թ. դեկտեմբերին կայացած Հայկական բժշկական ասոցիացիայի և առողջապահության ոլորտի մասնագիտական ասոցիացիաների համատեղ կազմակերպված խորհրդաժողովի ընթացքում քննարկվեց...

Հրատապ թեմա Հայաստանում

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ