ՀՕՖ-ի «Շարունակական բժշկական կրթություն» ծրագրի 10-ամյակին ընդառաջ. հարզազրույց Սերգեյ Սարգսյանի հետ

«Հայ օգնության ֆոնդ»-ի «Շարունակական բժշկական կրթություն» ծրագրի 10-ամյակին ընդառաջ՝ Մեդ-Պրակտիկը կներկայացնի հարցազրույցներ այն առաջադեմ մասնագետների հետ, ովքեր, ՀՕՖ-ի հետ համագործակցության արդյունքում, Հայաստանում բժշկության զարգացման մեջ մեծ ներդրումներ ունեն: Մեր առաջին զրուցակիցն է «Արաբկիր» բժշկական համալիրի Երեխաների և դեռահասների առողջության ինստիտուտի ղեկավար, բ.գ.թ., դոցենտ Սերգեյ Սարգսյանը:

–   Որպես Երեխաների և դեռահասների առողջության ինստիտուտի ղեկավար, ներկայացրեք, խնդրե՛մ, ձեր գործունեությունը, հիմնական նպատակները:

–   Մեր կառույցը զբաղվում է երեխաների, դեռահասների առողջությանն առնչվող հարցերի կազմակերպչական-մեթոդական համակարգմամբ, աջակցում տարբեր չափորոշիչների, հոդվածների, մեթոդականների թարգմանությանը և հրապարակմանը: Բացի այդ, մենք կատարում ենք նաև որոշակի հետազոտություններ տվյալ ոլորտում: Կազմակերպում ենք ուսուցողական միջոցառումներ՝ կոնֆերանսներ, թրեյնինգներ, մասնակցում տարբեր ծրագրերի իրականացմանը նաև այլ կազմակերպությունների հետ համատեղ:

–   Ինչպե՞ս սկսվեց համագործակցությունը ՀՕՖ-ի հետ:

–   Մեր համագործակցությունն արդեն տարիների պատմություն ունի: Համատեղ իրականացված ծրագրի շահառուները Հայաստանի և Արցախի բժիշկներն են, ովքեր շուրջ մեկ ամիս մասնակցում են մեր գործունեությանը, փորձ ձեռք բերում: Տարեկան ունենում ենք 10-15 վերապատրաստվող մասնագետ:

–   Ինչպե՞ս եք գնահատում արդյունքները:

–   Բժշկի մասնագիտացումը, վերամասնագիտացումը բարդ գործընթացներ են, սակայն, կարելի է ասել՝ մեկ ամիսը բավարար ժամկետ է, որ բժիշկը կարողանա ստանալ իրեն անհրաեշտ փորձն ու տեղեկատվությունը: Նրանք տեսնում են մոտեցումների ռազմավարություն, աշխատանք սարքավորումների հետ, որոնք հետագայում կիրառության մեջ են դնում սեփական պրակտիկայում: Շատ կարևոր հանգամանք է նաև աշխատանքային, գործընկերային այն կապերի հաստատումը, որը տեղի է ունենում վերապատրաստման ընթացքում:

–   Նոր ծրագրեր նախատեսո՞ւմ եք ՀՕՖ-ի հետ:

–   Կարծում եմ՝ համատեղ աշխատանքը շարունակական կլինի և արդյունավետ:

–   Որպես երեխաների սնուցմանը վերաբերող կարևորված ծրագրին հարող հարց. փորձենք ամփոփել 2014 թ. մայիսին տեղի ունեցած «Սնուցումը՝ որպես կարևոր բանալի տնտեսական զարգացման համար. իրավիճակը Հայաստանում» համաժողովի արդյունքները:

–   Կոնֆերանսը չափազանց կարևոր էր՝ մի քանի հանգամանքներից ելնելով: Մենք բավականին «վատառողջ» սնվող ժողովուրդ ենք, քիչ ենք ուշադրություն դարձնում սննդակարգին, ինչն ազդում է բոլորիս՝ մեծից փոքրի վրա: Այդ կոնֆերանսը վեր հանեց շատ լուրջ խնդիրներ, բարձրացրեց հարցեր, որոնց պետք է շարունակաբար անդրադառնալ: Առաջիկայում ունենալու ենք, օրինակ, դպրոցներում սնուցմանը նվիրված միջոցառում:

–   2013-ին Ձեզ հետ իրականացված մի հարցազրույց ներկայացվել է «11 տարեկան հայ երեխաներն ամենաերջանիկն են» վերնագրով… Ինչո՞վ է պայմանավորված այդ ձևակերպումը:

–   Դա իրականում հետազոտության արդյունք է, որն իրականացվել է 2010 թվականին: Այդ հետազոտությունը չորս տարին մեկ է իրականացվում: 2014-ի հետազոտությունն արդեն արված է, բայց արդյունքները դեռևս մշակված չեն, քանի որ մեծ ծավալի աշխատանք է: Ինչ վերաբերում է 2010 թվականի հետազոտությանը, այդ տվյալները հրապարակվեցին նաև միջազգային մամուլում: Պարզվում է, որ 11 տարեկան երեխայի երջանկության առաջին նախապայմաններից է լիարժեք ընտանիքը, որտեղ կա հայր և մայր, ովքեր հոգատար են ընտանիքի հանդեպ: Այդպիսի ընտանիքների թվով Հայաստանը լավ դիրքերում է՝ աշխարհի շատ երկրների համեմատ: Մյուս կարևոր հանգամանքն է, որ երեխան սիրի իր դպրոցը, իսկ Հայաստանում երեխաները սիրում են դպրոցը՝ որպես իրենց հիմնական սոցիալիզացիայի վայր: Մեկ այլ կարևոր հանգամանք է ընկերներ ունենալը, նրանցով շրջապատված լինելը: Մոտավորապես 15 տարեկանից է սկսվում այդ առումով բավարարվածության զգացման անկում:

–   Հայաստանում այսօր երեխաների շրջանում թերսնուցման խնդիր կա: Ի՞նչ է արվում այդ ուղղությամբ:

–   Կարծում եմ՝ յուրաքանչյուր ծնող հասկանում է ճիշտ սնուցման դերը. այլ բան է, որ հետևողական չի լինում, քանի որ դրա համար որոշակի ջանքեր են պահանջվում: Վստահ եմ՝ ծնողների մոտավորապես 95 տոկոսը գիտակցում է, որ երեխան պետք է նախաճաշի, որ երեխայի սնուցումը պետք է լինի բալանսավորված: Բարեբախտաբար, Հայաստանւմ կա առողջ սնունդ, և այդ առավելությունները պետք է օգտագործել՝ երեխաներին առողջ մեծացնելու: Օրինակ՝ երջանիկ ենք, որ ունենք այսպիսի ջուր. դա հատկապես ակնհատ է դառնում, երբ հատում ես սահմանները:

–   Ձեր խորհուրդը ծնողներին…

–   Երեխան առավոտյան տնից պետք է դուրս գա նախաճաշած. անպայման պետք է հետևել դրան:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ