Պլաստիկ վիրաբույժ ԿԱՐԵՆ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ՝ «ամենաորոնված մասնագետը». նա արժանացավ Մեդ-Պրակտիկի մրցանակին

Քանաքեռ-Զեյթուն բժշկական կենտրոնի Պլաստիկ վիրաբուժության և միկրովիրաբուժության բաժանմունքի վարիչ Կարեն Դանիելյանը 2013 թվականի ընթացքում որոնման համակարգերով med-practic.com բժշկական պորտալում ամենահաճախ որոնված մասնագետն է: Մեդ-Պրակտիկ թիմն այցելեց բժշկին՝ շնորհավորելու և հանձնելու ավանդական մրցանակը:

–   Մեդ-Պրակտիկ թիմը շնորհավորում է Ձեզ՝ որպես այդքան մեծ պահանջարկ վայելող բժշկի: Ձեզ համար սպասելի՞ էր այս անվանակարգում հաղթող դառնալը:

–   Ճիշտն ասած, շատ հաճելի անակնկալ էր: Բժշկի համար շատ կարևոր է, որ իր պացիենտները գոհ լինեն: Ես սիրում եմ ասել, որ այս բաժանմունքից մարդիկ ժպտալով են գնում: Պլաստիկ վիրահատությունը սովորաբար նոր որակ է տալիս մարդու կյանքին. դառնում է ավելի ինքնավստահ, շրջադարձային քայլերի է դիմում՝ամուսնություն, աշխատանք…

–   Այս հարցին սովորաբար պատասխանում են՝ թող ուրիշներն ասեն… Այնուամենայնիվ, եթե ինքներդ գնահատելու լինեք Ձեր աշխատանքը, ապա ի՞նչ գնահատական կտաք:

–   Չէի ուզի պատասխանել այդ հարցին… Ընդհանրապես համեստ մարդ եմ, անգամ չեմ սիրում, երբ հավաքույթների ժամանակ իմ կենացն են խմում: Կարծում եմ՝ ամեն բանի հիմքում այն է, որ դու ամբողջովին՝ հարյուր տոկոսով նվիրվում ես քո գործին և անում այն ազնվորեն:

–   Նկատեցի, որ քիչ առաջ հեռախոսով խոսում էիք արտասահմանից Ձեզ դիմած պացիենտի հետ: Ձեզ որոնման համակարգերով շատ են փնտրում նաև Հայաստանից դուրս: Շա՞տ պացիենտներ ունեք դրսից:

–   Շատ-շատ են, այո՛: Վերջերս վիրահատվողների շուրջ հիսուն տոկոսը դրսից եկած պացիենտներ են, հիմնականում՝ Ռուսաստանից. ունենք նաև Ղազախստանից, Վրաստանից, Ամերիկայից…

–   Ձեր կարծիքով՝ ինչպե՞ս են հիմնականում իմանում Ձեր մասին, նախկին պացիենտների՞ց:

–   Այո, հիմնականում այդպես և համացանցով փնտրելով. երկու հզոր միջոց՝ իմանալու բժշկի մասին: Հայաստանում տեղեկանում են՝ հիմնականում միմյանցից, իսկ օրինակ՝ Ամերիկայում մեծ տեղ է տրվում համացանցին:

–   Համացանցային միջավայրում Ձեր մասին տեղեկատվության տարածման ուղղությամբ հատուկ աշխատանք կատարո՞ւմ եք:

–   Հիմա չենք աշխատում այդ ուղղությամբ, բայց առաջիկայում նախատեսում ենք. կայք է պատրաստվելու:

–   Այս մրցանակը լավ առիթ է՝ մի փոքր անդրադառնալու Ձեր աշխատանքային կենսագրությանը… Ինչպե՞ս եղավ, որ նախընտրեցիք պլաստիկ վիրաբուժության ոլորտը:

–   Երբ սովորում էի Բժշկական համալսարանում, պլաստիկ վիրաբուժությունը որպես այդպիսին դեռ Հայաստանում չկար: Պլաստիկ վիրաբուժության առաջին բաժանմունքը  Հայաստանում բացվեց 1991 թվականին՝ երկրաշարժից հետո, Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության օգնությամբ և ամերիկյան կառավարության ջանքերով. ղեկավարն էր Գագիկ Ստամբոլցյանը: Մինչ այդ Հայաստանում կար միայն միկրովիրաբուժություն: Հենց առաջին օրերից սկսեցի աշխատել այդ բաժանմունքում ու միանգամից սիրեցի: Պլաստիկ վիրաբուժությունը համարվում է վիրաբուժության թագուհի, քանի որ ծավալով ընդգրկում է ամբողջ մարմինը, առնչվում է մյուս ոլորտների բոլոր վիրահատություններին: Շատ գեղեցիկ ու միաժամանակ շատ ծանր մասնագիտություն է:

–   Ըստ Ձեզ՝ որո՞նք են ոլորտի  ուժեղ և թույլ կողմերը Հայաստանում:

–   Թույլ կողմը, միանշանակ, այն է, որ չկա խիստ վերահսկողություն աշխատանքի որակի նկատմամբ: Ում մտքով անցնում է, իրեն հռչակում է պլաստիկ վիրաբույժ, աշխատում է, և ոչ-ոք չի հսկում նրա աշխատանքը, այս պարագայում հիվանդը պաշտպաված չէ: Ուժեղ կողմն այն է, որ հայերը խելացի ազգ են, և այդ պոտենցիալից ծնվում են լավ մասնագետներ: Թույլ կողմերից է նաև, որ չկա զարգացած ապահովագրություն: Օրինակ. ծուռ միջնապատի խնդիրը շատ տարածված է հայերի շրջանում, որն, ի դեպ, էսթետիկ բնույթ չի կրում, սակայն ապահովագրական փաթեթների մեծ մասում այդ վիրահատությունը նախատեսված չէ :

–   Դուք պարբերաբար անդրադառնում եք Հայաստանում պլաստիկ վիրահատությունների տենդեցներին: Առաջին հորիզոնականում շարունակո՞ւմ է մնալ քթի վիրահատությունը, ի՞նչ տեղաշարժեր կան:

–   Միանշանակ, շարունակում է մնալ և կարծում եմ՝ միշտ էլ այդպես կլինի: Պլաստիկ վիրաբուժության ¾-րդը բաժին է հասնում քթին, հաջորդը ճարպերի պլաստիկան է, տարածված է նաև ականջախեցիների պլաստիկան, զարգանում է դեմքի երիտասարդացումը ոչ վիրահատական ճանապարհով՝ ներարկումներով, և նոր տեդենց է ճարպի ներարկումը:

–   Քթի  վիրահատությունների տենդենցին զուգահեռ շատանում են կարծիքները, որ մարդիկ՝ հատկապես կանայք, սկսել են կորցնել դիմագծերի առանձնահատկությունները: Դուք այդ կարծիքին չե՞ք:

–   Հայտնի բժիշկ կար Թիֆլիսում՝ Ծոպե անունով, ամբողջ Խորհրդային Միությունից գնում էին Թբիլիսի՝ քիթ վիրահատելու. ինքը բոլորին «տալիս» էր նույն քթից: Այսօր նայում ես ավագ սերնդին, ու«ծոպե» քթերը պարզ երևում են. կնիք է: Մեր մոտեցումը հետևյալն է. յուրաքանչյուր պացիենտին նվիրում ենք իր առանձնահատուկ քիթը: Քիթը «սարքվում» է՝ նրա դիմագծերից ելնելով:

–   Ի՞նչ կուզեիք ասել Ձեր պացիենտներին:

–   Նրանց մաղթում եմ հավերժ գեղեցկություն, հավերժ առողջություն: Այդ երկուսը եթե կան, մարդը մնացած ամեն ինչն ինքը կանի:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ