1873թ. մարտի 1-ին, 141 տարի առաջ Ռեմինգտոնը սկսեց արտադրել առաջին գրամեքենան

Գրամեքենա ստեղծելու գաղափարը հասարակության մեջ  հասունացել էր շատ վաղուց: Դեռևս 1714թ. Անգլիայում թագավորական հրամանագիր դուրս եկավ, որը կարգադրում էր տարբեր տեքստեր տպագրելու համար մի սարք ստեղծել:

Նույն թվականին նմանատիպ մեքենայի առաջին արտոնագիրը թողարկվեց անգլիայի թագուհու՝ Աննա Հենրի Միլուի կողմից: Հեղինակն արտոնագրեց ո՛չ միայն մեքենան, այլ նաև թղթի վրա նշաններ տպելու եղանակը: Ցավոք, այս գյուտի մասին որևէ մանրամասն տեղեկություն չի պահպանվել: Չեն պահպանվել նաև նկարագրված մեքենայի իրական ստեղծման և օգտագործման մասին տեղեկատվությունները: 

Միայն հաջորդ դարում մարդիկ կրկին սկսեցին հետաքրքրվել արագ տպագրություն կատարելու հնարավորությամբ: 1808թ. Պելլեգրինո Տուրրին, ով հայտնի է նաև որպես պատճենահանող թղթի ստեղծող, ստեղծեց սեփական տպագրական մեքենան: Այսօր նրա գյուտի ստեղծման մանրամասներն անհայտ են, սակայն մինչև մեր ժամանակները այդ սարքի վրա տպագրված տեքստերը պահպանվել են:

Սքոուլզի և Գիդդենի տպագրական մեքենան, հայտնի որպես Ռեմինգթոն №1, տնտեսապես մատչելի և հաջողակ առաջին տպագրական մեքենան է, որը հետագայում ճանապարհ հարթեց բոլոր գրամեքենաների համար: Վերջինիս ստեղծման աշխատանքները սկսվեց 1867թ.: Դրա ստեղծման վրա աշխատում էին Քրիստոֆեր Սքոուլզը, Սամուել Սոուլը և Կառլոս Գիդդենը, ավելի ուշ նրանց միացավ Ջեյմս Դենսմորը: 1868թ. Սքոուլզն արտոնագրեց մեքենան, սակայն ևս հինգ տարի աշխատանքներ էին տարվում դրա կատարելագործման համար:

1873թ. մարտի 1-ին ներկայացվեց արտադրական նմուշը՝ գրամեքենայի բավականին հուսալի և հարմար մոդել: Սքոուլզը իր գյուտն առաջարկեց Ռեմինգտոնի հայտնի գործարանին, որը զբաղվում էր զենքի, կարի և գյուղատնտեսական մեքենաների թողարկմամբ: 1874թ. նրա կողմից թողարկվեց մեքենաների առաջին հարյուրյակը: 

Մեքենայի առաջին գնորդների շարքերում էր ամերիկացի հայտնի գրող Մարկ Տվենը: Երկար ժամանակ գրամեքենան շքեղություն էին համարում: Մոտ ութ տարի անհրաժեշտ եղավ, որպեսզի հասարակությունը սովորի այս զարմանալի տեխնիկական նորությանը:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ