Պահպանակը մի պահեք դրամապանակում, այն վնասվում է. Խորհուրդ տղամարդկանց

Հայաստանում սեռավարակների թվի աճը պայմանավորված է ակտիվ սեռական կյանքով և այն հանգամանքով, որ մարդիկ սեռավարակները կանխարգելող միջոցներից չեն օգտվում: Այդ մասին այսօր ասուլիսում հայտարարեց Մաշկաբանության և սեռավարակների գիտաբժշկական կենտրոնի փոխտնօրեն Գուրգեն Փորսուղյանը:

Նրա խոսքով, սեռավարակով հիվանդը հաճախ բուժման է գնում միայնակ, առանց զուգընկերոջ, մինչդեռ սեռավարակն, ըստ մասնագետի, «տարածվում է երկրաչափական պրոգրեսիայով», հետևաբար երկուսն էլ պետք է դիմեն բժշկի: Մասնագետի խոսքով, Հայաստանում սեռավարակներով հիվանդացության հստակ վիճակագրություն չկա, քանի որ հիվանդները շատ դեպքերում չեն հաշվառվում:

«Կա ֆորմուլա, որի համաձայն գրանցվում է հիվանդների 30-40 տոկոսը: Եթե ընդհանուր սեռավարակներով գրանցվում է 35 հազար հոգի, մի քանի անգամ թիվը ավելացնելով` կստանանք այսօրվա հիվանացության վիճակագրության իրական պատկերը»,- բացատրեց մասնագետը:

Իսկ թե որ սեռավարակներն են Հայաստանում առավել տարածված, Փորսուղյանը դրանցից առանձնացրեց սիֆիլիսը, խլամիդիոզը, հոնորեան, ուռեոպլազմոզը, ինչպես նաև սեռական օրգանների հերպեսն ու գորտնուկները։

Մասնագետի խոսքով, հեշտ կամ դժվար բուժվող հիվանդություն չկա, ուղղակի պետք է գիտենալ` ինչպես ճիշտ բուժել: Բուժման գների մասին հարցին, մասնագետը հրաժարվեց հստակ պատասխան տալ և սահմանափակվեց` նկատելով. «Եթե գնում, հաճույք են ստանում, դրա համար վճարում են, թող բուժվելու համար էլ վճարեն: Դեղորայքի թանկացման ֆոնի վրա թանկանում է նաև բուժումը»:

Սեռավարակներով հիվանդացության ռիսկային խմբում ընդգրկված են ակտիվ սեռական կյանքով ապրող 16-40 տարեկան մարդիկ, այդ թվում մարմնավաճառներ: Սեռավարակով հիվանդացության կանխարգելման միջոց է նաև պահպանակի օգտագործումը:
Ասուլիսին ներկա մյուս հյուրը` Սեքսոպաթոլոգիայի կլինիկայի սեքսոպաթոլոգ Վրեժ Շահրամանյանն ասաց, որ տղամարդիկ պահպանակները շատ ժամանակ պահում են դրամապանակում, ու այն վնասվում է, օգտագործելիս էլ ցանկալի արդյունք չի տալիս: Այդ պատճառով էլ մասնագետը հորդորում է պահպանակը պահել ապահով տեղում:

Սեքսոպաթոլոգի կարծիքով, «դատարկ ֆոնի վրա շենք կառուցելն անիմաստ է», քանի որ հասարակության շրջանում տեղեկատվության լուրջ պակաս կա, հատկապես մարզերում, որտեղ այդ տեղեկությունը ոչ միայն բացակայում է, այլ նաև աղճատված է:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ