Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

Բժիշկ-արվեստագետ

Հրանտ Սապոնջյան

Հրանտ Սապոնջյան

Մեր հյուրն է «Քանաքեռ-Զեյթուն» բժշկական կենտրոնի գինեկոլոգիական բաժանմունքի ավագ օրդինատոր, բ.գ.դ. Հրանտ Սապոնջյանը, ով տարիներ շարունակ իր հիմնական աշխատանքին զուգահեռ զբաղվում է նաև նկարչությամբ։

 

- Որքան ինձ հիշում եմ, բոլոր երեխաների պես փորձել եմ տեսածս նկարել։ Կարծում եմ, որ դեր է ունեցել նաև ժառանգականության գործոնը, քանի որ հորեղբայրս նկարիչ է եղել, սովորել է Թերլեմեզյանի անվան ուսումնարանում, սակայն Հայրենական պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է և 1943 թ. զոհվել։ Բացի այդ` հորս մտերիմ ընկերներից մեկն էլ նկարչության ուսուցիչ էր ու հաճախ էր լինում մեր տանը, ցույց էր տալիս իր նկարները ու մի տեսակ հատուկ վերաբերմունք էր սերմանում իմ մեջ նկարչության հանդեպ։ Դպրոցական տարիներից որոշակի հակում ունեի դեպի գրաֆիկական արվեստը. ձևավորում էի դպրոցական թերթերը, զանազան պաստառներ և նմանատիպ այլ բաներ։

 

Կոնկրետ այս ոճն իմ մեջ արթնացավ ուսանողական տարիներին։ Ժամանակին բավականին անհետաքրքիր առարկաներ էինք անցնում, ինչպես, օրինակ, գիտական կոմունիզմը, ու հենց նմանատիպ դասախոսությունների ժամանակ սկսեցի նկարել։ Սկզբից դրանք նույնիսկ նկարներ չէին։ Սկսել եմ նախ ռեֆերատների ձևավորումներից, հետո աստիճանաբար անցել ամբողջական նկարների։

 

- Ձեր նկարները բավականին յուրօրինակ են։ Կհուշե՞ք, թե ինչ ոճի կամ ուղղության են պատկանում դրանք։


- Ճիշտն ասած, նույնիսկ չգիտեմ, թե ինչ անուն կարելի է տալ այս ոճին։ Նկարներս հիմնված են գրաֆիկական տեխնիկայի վրա` սևի ու սպիտակի համադրությամբ։ Բայց ինչպես կարելի է այն անվանել` չգիտեմ։ Երևի այնքան էլ կարևոր չէ անվանումը. կարևորը հենց իրենք` նկարներն են։ Կարծում եմ` ոչ մի նկարիչ նախապես չի մտածում, թե ինչ ժանրով է ստեղծագործում։ Նկարում է, ինչպես կարողանում է, ինչպես ուզում է, իսկ հետո ուրիշները գնահատում են և դասակարգում։ Ի դեպ, սև ու սպիտակի մասին։ Մի անգամ բավականին հայտնի մի նկարչի հրավիրեցի ինձ մոտ ու ցույց տվեցի գործերս։ Ինձ համար ուղղակի հետաքրքիր էր կողմնակի, բայց պրոֆեսիոնալ կարծիք լսել։ Ի զարմանս ինձ` նկարներս դիտելուց հետո ինձ առաջարկեց օգտագործել կապույտ, կանաչ, կարմիր և այլ վառ գույներ։ Առաջարկն այնքան խորթ էր իմ հոգուն, որ իսկույն որոշեցի` սա կլինի առաջին ու վերջին դեպքը, որ ես կփորձեմ խորհուրդ հարցնել պրոֆեսիոնալներից։ Կարծում եմ, որ սևն ու սպիտակը շատ հարուստ գույներ են, և համենայն դեպս իմ նկարներում դրանք արտացոլում են այն ամենը, ինչ որ ես ուզում եմ ասել։

- Հիմնականում ի՞նչ եք նկարում։


- Դարձյալ դժվարանում եմ ասել։ Երևի թե իմ բոլոր նկարներում կա մի աղոտ, ընդհանուր սյուժե, բայց այն ավելի պարզ է դառնում նկարելու ընթացքում։


- Իսկ կա՞ն ավելի պարզ կամ բարդ լուծումներ պահանջող սյուժեներ։


- Կան։ Օրինակ, նկարներից մեկի վրա աշխատելիս մի գաղափար ծագեց` պատկերել երկրագունդը։ Բնական է, որ ուղղակի գլոբուս նկարելը պարզունակ կլիներ։ Չգիտեի` ինչպես սկսել։ Հետո առաջացավ արմատների գաղափարը, այնուհետև` սնուցող կրակի պատկերը։ Հնարավոր չէ մի քանի խոսքով բացատրել, թե ամեն մի նկարում ինչ եմ ցանկացել ասել։ Ընդհանրապես ճիշտ չեմ համարում, երբ ինչ-որ մեկը սկսում է բացատրել, թե նկարիչը ինչ գաղափար է մարմնավորել տվյալ գործում։ Գտնում եմ, որ պետք չէ դիտողին ուղղություն տալ. ամեն մեկը թող տեսնի այն, ինչ տեսնում է։

 

- Ձեր բոլոր նկարները ստորագրված են, իսկ անուններ ունե՞ն։


- Ստորագրությունը իմ, կնոջս և տղաներիս անունների առաջին տառերն են... Իսկ նկարներս անուններ չունեն։ Ստորագրությունն էլ, ճիշտն ասած, ավելի շատ խոսում է նկարների ավարտուն լինելու մասին։ Քանի դեռ չեմ ավարտել, քանի դեռ չեմ ստացել այն պատկերը, որն ուզում էի, չեմ ստորագրում։

 

 

- Իսկ կարո՞ղ էր նկարչությունը լինել Ձեր հիմնական մասնագիտությունը։


- Չեմ կարծում։ Ես շատ եմ սիրում իմ մասնագիտությունը, իսկ նկարչությունը ընդամենը զբաղմունք է, որը չէր կարող դառնալ մասնագիտություն։

 

- Իսկ բժշկությունը իր հետքը թողնո՞ւմ է Ձեր նկարների վրա։


- Կարծում եմ` այո՛։ Յուրաքանչյուր անհատի գիտելիքներն ու մասնագիտական մտածողությունը անպայմանորեն արտացոլվում են իր ստեղծագործություններում։ Անշուշտ, տարբեր մասնագիտությունների տեր մարդիկ տարբեր կերպ են ընկալում աշխարհն ու տարբեր էլ նկարում։

 

- Այնուամենայնիվ, կա՞ն մարդիկ, որոնց կարծիքը Ձեզ համար կարևոր է։


- Ես արդեն ասացի` ո՛չ։ Ինձ համար կարևորագույնը ի՛մ կարծիքն է։ Կարևոր է, որ իրոք կարողանամ իրագործել այն մտահղացումը, որը որոշել եմ թղթին հանձնել։ Իսկ արդյունքից պետք է նախ և առաջ ես գոհ լինեմ։


- Սովորաբար ե՞րբ եք նկարում։


- Շատ եմ նկարում հատկապես հերթապահություններիս ժամանակ։ Սիրում եմ նկարել նաև, երբ հանգիստ եմ, գտնվում եմ տանը և կարող եմ գորգի վրա պառկած ստեղծագործել։

 

- Իսկ հնարավո՞ր է, որ երբևէ անցնեք գեղանկարչության, իսկապես ներկեր օգտագործեք։


- Չեմ կարծում, քանի որ համոզված եմ, որ դրանից նկարներս կտուժեն։ Ես սիրում եմ նաև լուսանկարել ու անգամ լուսանկարչության մեջ նախընտրում եմ սև ու սպիտակ նկարները։ Նույնիսկ մասնակցել եմ լուսանկարչական ցուցահանդեսների ու այն ժամանակ էլ նախընտրել եմ սև ու սպիտակ ժապավեններից օգտվել։


- Իսկ այս ստեղծագործությունները որևէ ցուցահանդեսի ներկայացրե՞լ եք։


- Ո՛չ, ավելի ճիշտ` դեռ ո՛չ, քանի որ վերջերս հաճախ եմ այդ մասին մտածում։ Գուցե դրան նպաստում է այն, որ ծանոթներս անընդհատ առաջարկում են վերջապես ցուցահանդես կազմակերպել։ Երևի մի օր իսկապես կցուցադրեմ նկարներս։

- Ցուցահանդեսները հիմնականում ուղեկցվում են նկարների վաճառքով։ Առաջարկության դեպքում կհամաձայնե՞ք վաճառել Ձեր գործերը։


- Չեմ կարծում, որ իմ նկարների դիմաց այնքան հրապուրիչ առաջարկներ լինեն, որ կարողանամ բաժանվել դրանցից։ Շատ դժվար բան է։ Երևի դա ավելի հեշտ է պրոֆեսիոնալ նկարիչների համար, քանի որ նրանք ի սկզբանե նկարում են վաճառելու նպատակով։

 

- Իսկ նկարներ նվիրո՞ւմ եք։


- Ո՛չ, երևի դեռ մի տեսակ չեմ հագեցել ժամանակ առ ժամանակ իմ նկարները դիտելուց, որն էլ, թերևս, խանգարում է, որ դրանցից բաժանվեմ։ Չնայած տանն արդեն տեղ չկա, բայց ամեն դեպքում դրանք բոլորը դեռ իմն են։

 

Մարդիկ նկարում են, երբ ուզում են որևէ գեղեցիկ բան ստեղծել։ Ուրիշները դիտում են նկարները, որովհետև նույնպես գնահատում են գեղեցկությունը։ Երկուսն էլ, առնչվելով գեղեցիկին, դրական լիցքեր են ստանում։ Շատ եմ ցանկանում, որ իմ նկարները մարդկանց այդպիսի դրական լիցքեր հաղորդեն և հնարավորինս` շատ...

Հեղինակ. Բժիշկ-նկարիչ, «Քանաքեռ-Զեյթուն» բժշկական կենտրոնի գինեկոլոգիական բաժանմունքի ավագ օրդինատոր, բ.գ.դ. Հրանտ Սապոնջյան
Սկզբնաղբյուր. ՀՀ - Ամսագիր ''Ֆարմացևտ պրակտիկ'' 6-7-2008 (13)
Աղբյուր. med-practic.com
Հոդվածի հեղինակային (այլ սկզբնաղբյուրի առկայության դեպքում՝ էլեկտրոնային տարբերակի) իրավունքը պատկանում է med-practic.com կայքին
Loading...
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

«ՍՊԻՏԱԿԻ ԵՐԿՐԱՇԱՐԺ» ՕՊԵՐԱՑԻԱՆ
«ՍՊԻՏԱԿԻ ԵՐԿՐԱՇԱՐԺ» ՕՊԵՐԱՑԻԱՆ

Այսօրվա զենքերի հնարավորություններն արդեն ասես կտրել-հատել են մարդկային երևակայության սահմաններն անգամ, կամ էլ, դրանց վրա կենտրոնացածները մոռացել են, որ այդ զենքերը այս միամորիկ, չափ ու սահմաններով...

Պատմության էջերից Հիշարժան տարեթվեր
2015-ը … Հարության և շարունակության տարի. ՆԱՆԵ
2015-ը … Հարության և շարունակության տարի. ՆԱՆԵ

Արդեն մեկ դար է, որ, իհարկե, ոչ բավարար չափով, բայց միևնույն է` մեր երկրի և սփյուռքի հայության ջանքերի գնով, փորձում ենք աշխարհին համոզել, որ մարդկություն բառի արմատը մարդն է` Աստծո պատկերով ու նմանությամբ...

ՆԱՆԵ. Նոստալգիա
ՆԱՆԵ. Նոստալգիա

Ես քեզ որոնեցի երեկ գիշեր նորից,
Թեկուզ մեր այն վերջին...

ՆԱՆԵ. Երկնագույն ծաղիկների ամիսը
ՆԱՆԵ. Երկնագույն ծաղիկների ամիսը

–   Զինվորը կգա, զինվորը չի գա, - Երկնագույն ծաղիկների նրբին թերթերը հատ-հատ պոկելով մրմնջում էր Արփին: Հետո գլուխը բարձրացեց ու հայացքը սահեցրեց երկնագույն ծաղիկներով ծփացող դաշտին...

ՆԱՆԵ. Դեպի քո անհասկանալին, Երկի՛ր
ՆԱՆԵ. Դեպի քո անհասկանալին, Երկի՛ր

 Ես հանելուկներ չեմ սիրում. լավ է, երբ ամեն ինչ պարզ է, ու ես ամեն բան գիտեմ։ Հանելուկն անպայման` ուզեմ, թե չուզեմ, մտքերս խճճելու է իր հանգույցների մեջ, լուծեցի` կարող եմ թեթևացած շունչ քաշել, չլուծեցի...

ՆԱՆԵ. Վերադառնամ...
ՆԱՆԵ. Վերադառնամ...

…Վերադառնամ դաշտը այն բաց .

Բաղեղները հյուսած ծամիս`

Սպասեմ քույր մուսաներին...

ՆԱՆԵ. Երկուսը
ՆԱՆԵ. Երկուսը

Հակոբն ամբողջ գիշեր աչք չփակեց… Եվ դա վերջին ամիսներին առաջին անքուն գիշերը չէր։ Անքուն ժամերն անցնում էին ինչ-որ ելքի փնտրտուքով…Վարկից վարկ պարտքերը  տոկոսների հետ աճում  ու աճում էին։ Եվ հիմա ինքը նման էր ճահճի...

ՆԱՆԵ. Երկիրս
ՆԱՆԵ. Երկիրս

Ինչ էլ լինի`  ծաղկելու է ծիրանենիդ.

Ծիծեռնակը ծանոթ քիվին –              

                   նորոգելու բույնը իր հին,

Պայթելու է հունդը հողում...

Մենք բոլորս ենք տեսնում, թե ինչպես արդեն մոլորակով մեկ ծավալվում ու տիրաբար իշխում են ստորը, դաժանը, ցածրը, գարշելին
Մենք բոլորս ենք տեսնում, թե ինչպես արդեն մոլորակով մեկ ծավալվում ու տիրաբար իշխում են ստորը, դաժանը, ցածրը, գարշելին

Ձեզ ենք ներկայացնում Արթուր Հովհաննիսյանի հարցազրույցը բանաստեղծ և հրապարակագիր, Հայաստանի գրողների միության անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության պատվավոր անդամ Նանեի հետ, ով մասնագիտությամբ...

Լևոն Անդրանիկի Ճաղարյան. բարձրակարգ վիրաբույժ
Լևոն Անդրանիկի Ճաղարյան. բարձրակարգ վիրաբույժ

Մարդ, ահա' թե ինչն է ինձ հետաքրքրում:

Մարդկային դեմքը բնության բարձրագույն ստեղծագործությունն է,

և այն ինձ համար անսպառ աղբյուր է:

Ամադեո Մոդիլյանի...

Ֆարմացևտ պրակտիկ 3-4.2009 (15)
Բժիշկ-նկարչի հոգու աշխարհը - Աշոտ Եղոյան
Բժիշկ-նկարչի հոգու աշխարհը - Աշոտ Եղոյան

- Զարմանալի բան է բժշկությունը, և արդյոք կապ ունի՞ արվեստի հետ, թե՞ ոչ` դժվար է ասել։ Բայց եթե Բուլգակովը, Շիլլերը, Կոնան Դոյլը, Չեխովը բժիշկներ էին, ուրեմն` արվեստի հետ բժշկությունն իսկապե՛ս...

Ֆարմացևտ պրակտիկ 9-10.2008 (14)
Մեկ դար... Մեկ կյանք...
Մեկ դար... Մեկ կյանք...

Օրեցօր վերափոխվում է Երևանը։ Նոր սերնդի համար այն վիթխարի, բարձրահարկ շինություններով, անթիվ-անհամար գովազդային վահանակներով ու գունավոր ցուցափեղկերով մի քաղաք է, որի հատուկենտ...

Ֆարմացևտ պրակտիկ 4-5.2008 (12)
Բժիշկ-նկարիչ` Պավել Անանիկյան
Բժիշկ-նկարիչ` Պավել Անանիկյան

Մեր հյուրն է բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, գիտության վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի վիրաբուժական գիտությունների ակադեմիայի նախագահ, Ռուսաստանի բժշկատեխնիկական ակադեմիայի ակադեմիկոս...

Ֆարմացևտ պրակտիկ 3.2008 (11)
Բժիշկ-արվեստագետ - Տաթևիկ Շահյան
Բժիշկ-արվեստագետ - Տաթևիկ Շահյան

- Նկարել սիրել եմ միշտ։ Միշտ ասելով` նկատի ունեմ դպրոցական տարիքից, երբ գրադարանից գրքեր էի վերցնում ու դրանց մեջ եղած պատկերները արտանկարում։ Վերջերս ձեռքս ընկավ «Մյունհաուզենի արկածները» գրքի մի հին...

Ֆարմացևտ պրակտիկ 1-2.2008 (10)

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ