Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

 

Հայ բժիշկերի կյանքից

Սիրելի բժիշկ Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանի հիշատակին

Սիրելի բժիշկ Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանի հիշատակին

Երջանկությունը երբեք կիսով չափ չի լինում. կամ երջանիկ ես, կամ` ոչ: Եթե երջանիկ ես կոլեկտիվում, արդեն երջանիկ ես, եթե երջանիկ ես ընտանիքում, ուրեմն՝ արդեն երջանիկ ես...

Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան


Մոսկվայում օգոստոսի 28-ին 63 տարեկան հասակում կյանքից հեռացավ հայտնի նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանը: Հայտնի բժշկի մահվան պատճառը քաղցկեղն էր:


Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանը ծնվել և մեծացել է Երևանում, բժշկական կրթություն է ստացել Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանում: Կրթությունը շարունակել և բազմիցս վերապատրաստվել է Ռուսաստանում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Կանադայում և Եվրոպայի մի շարք երկրներում: Հայաստանի համար ճգնաժամային տարիներին Վահագն Դարբինյանը վերադառնում է Հայաստան և հայկական նյարդաբանության համար արմատական տեղաշարժերի սկիզբը դնում հենց այդ տարիներին:  «Վահագն Ժիրայրովիչը դեռ 15-20 տարի առաջ սկսեց անել այն, ինչին մենք ձգտում ենք այսօր: Գուցե շատերի համար անհասկանալի էր նրա պահվածքը, նրա որոշումները, նրա աշխատելաոճը: Եթե շատերին դա զարմացնում էր, ապա մի որոշ զանգված նույնիսկ  չէր ընդունում: Թերևս նա իր ժամանակից շատ ավելի առաջ էր նայում: Մշտապես փնտրտուքների մեջ էր. միշտ դեպի լավը, գեղեցիկը, խելացին: Իսկ այն մարդը, ով փնտրտուքների մեջ է, նա շարունակում է զարգանալ: Վահագն Ժիրայրովիչն օրինակ է, թե ինչպես կարելի է ինքնուրույն հասնել ամեն ինչի» ,- պատմում է  Երևանի Պետական բժշկական համալսարանի նյարդաբանության ամբիոնի վարիչ, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Հովհաննես Մանվելյանը

 

Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանն իր թիմակիցների հետ


Իսկապես որ` ամեն ինչի: Նա հիմնադրեց և կառուցեց նյարդաբանական դպրոցը` ապացուցողական բժշկության հիմքերի վրա, մեր իրականության մեջ դառնալով բժշկության նորարարի օրինակ: Այնուհետև պրոֆեսոր Դարբինյանը դարձավ Երևանի Պետական բժշկական համալսարանի նյարդաբանության ամբիոնի վարիչ, «Ընդդեմ էպիլեպսիայի» հայկական լիգայի նախագահ, Հայ նյարդաբանների ասոցիացիայի նախագահ, Հայաստանի Հանրապետության Առողջապահության նախարարության գլխավոր նյարդաբան:


 «Նա բնույթով, ի վերուստ ուսուցիչ էր: Պետք էր հիշել նրա յուրաքանչյուր խոսքը, այնքան արտիստիկ, հետաքրքիր մատուցմամբ էր նա ներկայացնում յուրաքանչյուր բան, որ անհնար էր չլսել, չընկալել կամ՝ երբևէ մոռանալ»,- ասում է Վահագն Դարբինյանի մտերիմ ընկերներից ԵՊԲՀ Անեսթեզիոլոգիայի, ռեանիմատոլոգիայի և ինտենսիվ թերապիայի ամբիոնի վարիչ, Համալսարանական կլինիկական № 1 հիվանդանոցի Անզգայացման և ինտենսիվ թերապիայի կլինիկայի ղեկավար, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Իրինա Մալխասյանը:


Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանի թիմակիցներըՆրա առջև բաց էին բոլոր դռները, նվաճել էր բոլոր հնարավոր գիտական աստիճանները, իր ոլորտի լավագույն պաշտոնները: Եվ այդ ամենը շնորհիվ իր ոչ կաղապարված մտածելակերպի, գիտնականին բնորոշ անվերջ պրպտող մտքի և մեծ աշխատասիրության:


«Չնայած երկար տարիների փորձին, իր անգերազանցելի ունակություններին, նա շարունակում էր սովորել: Որևէ նոր երևույթի մասին լսելիս անպայման հարցնում էր. որտեղ ենք այդ մասին կարդացել, ինչ աղբյուրներ ունենք և այլն: Երբեք չի մեծամտացել»,- պատմում է պրոֆեսորի ուսանողներից` այժմ Քնի խանգարումների հայկական ասոցիացիայի նախագահ Սամսոն Խաչատրյանը


Առանձնահատուկ վերաբերմունք ուներ Վահագն Դարբինյանն իր աշակերտների նկատմամբ: Նրանց շփումը դուրս էր  հիվանդասենյակի պատերից: Եթե շատերը Վահագն Ժիրայրովիչին ճանաչում էին բժշկագիտության ասպարեզում որպես առաջատար մասնագետ, ապա նրա աշակերտները ճանաչում էին նրան նաև որպես մարդ` զուսպ, կատակասեր, պատասխանատու և նվիրված: «Մեզ համար նա իդեալ էր, գրեթե աստվածացնում էինք նրան: Մեզ դուր էր գալիս նրա հետ կապված ամեն ինչ. ինչպես էր հագնվում, ինչպես էր իրեն պահում, շփվում հիվանդների հետ, ինչպես էր կատակում, ինչ էր մտածում: Սիրում էինք պարզապես իր կողքին լինել»,- պատմում է Վահագն Ժիրայրովիչի ուսանողուհիներից` այժմ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի էպիլեպտոլոգիայի հանրապետական կենտրոնի ղեկավար Տատյանա Ստեփանյանը


«Աննկարագրելի բարի էր, չափազանց մարդկային: Կլինիկական օրդինատուրա անցնող աղջիկներից մեկը շատ դժվար պայմաններում էր ապրում: Եղավ մի պահ, երբ նա գումար չուներ սովորելու, անգամ տանից դուրս գալու գումար չուներ: Շատ պատահաբար Վահագն Ժիրայրովիչն իմացավ նրա բացակայության պատճառը: Չեք կարող պատկերացնել, ինչքան վատ զգաց իրեն: Նույն օրը դիմում էր գրել,  որպեսզի իր աշխատավարձից այդ աղջկա վարձը վճարեն »,- հուզմունքով հիշում է Վահագն Ժիրայրովիչի ուսանողուհիներից` այժմ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի էպիլեպտոլոգիայի բաժանմունքի նյարդաբան Նունե Եղիազարյանը:


Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան (photo: Hayrapet Kalashyan)Աշխատանքը ղեկավարում էր հիանալի, գիտեր բոլորի ունակություններն ու հնարավորությունները, յուրաքանչյուրի հետ կարողանում էր շփման եզրեր գտնել: Աշխատանքի գալիս էր բոլորից շուտ և հեռանում վերջինը:


«Ինչպես բոլոր խելացի մարդիկ, Վահագն Ժիրայրովիչը ևս բարդ  անհատականություն էր: Նա բոլորից հիացմունք էր սպասում, և, հավատացեք` ստանում էր: Բոլոր կանայք խենթանում էին նրա համար, և նա գիտեր այդ մասին»,- պատմում է Հովհաննես Մանվելյանը:


Այո, կանայք իսկապես անտարբեր չէին Վահագն Դարբինյանի հանդեպ: Այս մասին մի միջադեպ մեզ պատմեց իր ուսանողուհիներից՝ այժմ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի էպիլեպտոլոգիայի հանրապետական կենտրոնի  նյարդաբան Արմինե Կտեյանը: «Մի նյարդային կին էր եկել, անընդհատ բողոքում էր, որ այսինչը լավ չէ, այնինչը լավ չէ. «Այ, տեսեք ինչ արագ է զարկերակս խփում, չափե´ք, չափե´ք…»: Այն տարիներին դեռ օրդինատոր էի և, բնականաբար, առաջինն առաջարկեցի` ճնշումը չափելու: Ահա ինչպես լիցքաթափվեց մթնոլորտը. Վահագն Ժիրայրովիչը ժպտաց ու դարձավ տիկնոջը. «Տիկին, իմ ներկայությամբ բոլոր կանանց սրտերը սկսում են արագ բաբախել»»,- մինչև այժմ ծիծաղով հիշում է Արմինե Կտեյանը:

 

Վահագն Ժիրայրովիչը ջազի մեծ երկրպագու էր: Անգամ հիվանդներին ընդունելիս նա ցածրաձայն միացնում էր նվագարկիչն, ու, իհարկե, հնչում էր իր սիրելի ջազը: «Վահագն Ժիրայրովիչի ծննդյան օրն էր մոտենում, աշխատակիցներով մտածում էինք, թե ինչ նվեր կարելի է պատրաստել, որ նրան շատ դուր գա: Որոշեցինք դիմել Լևոն Մալխասյանին, որպեսզի մեզ հուշի՝ ինչ նվեր կարելի է մատուցել ջազի նվիրյալ, այդ ասպարեզում շատ գիտակ մի մարդու: Երբ իմացավ ով է հոբելյարը, ինքը ցանկություն հայտնեց իր կողմից նվեր ուղարկել և մեզ տվեց հրաշալի ձայնագրություններ»,- պատմում է Տատյանա Ստեփանյանը:


Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանի թիմակիցներըԲացի երաժշտությունից, Վահագն Ժիրայրովիչը հետաքրքրվում էր նաև գեղանկարչությամբ: «Նրա հայրը հիանալի գեղանկարների հեղինակ է: Նրա նկարներից մեկը հենց Վահագն Ժիրայրովիչի հիվանդասենյակում էր կախված: Առհասարակ արվեստի հանդեպ  առանձնահատուկ սեր էր տածում մեր ուսուցիչը: Իր վերջին ծննդյան օրը` այս տարի  օգոստոսի 12-ին, հայ գեղանկարիչների, նրանց աշխատանքների մասին գիրք էինք նվիրել: Նա զանգահարեց և մեծ ափսոսանքով ասաց, որ միայն 4-5 էջ է հասցրել թերթել»,- այս բառերով  ու հուզմունքով իր պատմությունն ավարտեց  Տատյանա Ստեփանյանը:

 
«Մի անգամ պրոֆեսոր Դարբինյանի մոտ հիվանդ էր եկել Վրաստանից, ում դեղատոմսը գրել էր այդ ժամանակ շատ հայտնի նյարդաբան Պ.Սարաջիշվիլին: Վահագն Ժիրայրովիչն անպես էր ուրախացել, որ խնդրեց հիվանդին իրեն թողնել այդ դեղատոմսը, որի վրա Սարաջիշվիլու ստորագրությունն էր: Նա դրեց  դեղատոմսը շրջանակի մեջ և պահում էր իր աշխատասենյակում:  Ով կմտածեր, որ տարիներ հետո այդպես կվարվենք նաև մենք: Հիմա սրբությամբ պահպանում ենք նրա ձեռագրով գրված յուրաքանչյուր թերթիկ»,- Նունե Եղիազարյան: 


«Վահագն Ժիրայրովիչը մի գիրք էր հրատարակել, որն ինքն անվանում էր «Դարի երկնագույն գիրքը» և այն նվիրել էր իր ուսուցչին`  ականավոր նյարդաբան Հովակիմ Խոնդկարյանին: Մեր հերթական հավաքույթներից մեկի ժամանակ բաժակ բարձրացրի ու ասացի, որ իմ նվիրական երազանքներից մեկը մի գիտական աշխատություն, մի գիրք գրելն է, որը կնվիրեմ իմ ուսուցչին` Վահագն Ժիրայրովիչին: Տեսնել էր պետք, թե բառերս ինչպիսի հուզմունք պատճառեցին  նրան»,- Արմինե Կտեյան:

 

Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան

  
«Վահագն Ժիրայրովիչի կոլեկտիվն ուրիշ էր ամբողջ Հանրապետությունում: Մենք պաշտպանված էինք ամեն ինչից, մենք ունեինք ամուր մեջք: Բոլոր նրանք, ովքեր կլինիկական օրդինատուրան անցել են Վահագն Ժիրայրովիչի մոտ, դարձել են ոլորտի լավագույն մասնագետներից: Մեր մեջ չեն եղել վատ սովորողներ, թույլ մասնագետներ: Նա բոլորիս  դարձրել է լավ մասնագետներ»,- Նունե Եղիազարյան:

 
Չնայած այն ձեռքբերումներին, որ պրոֆեսոր Դարբինյանը հասել էր իր երկրում, 2006 թվականին նա անսպասելիորեն որոշում է լքել Հայաստանը: Պատճառների մասին վարկածները շատ են, բայց մեծամասնության համոզմունքով Վահագն Դարբինյանը լքել է Հայաստանը` վիրավորված, իրեն զգալով չգնահատված: Մինչ հեռանալը Վահագն Դարբինյանը հրաժարվել էր Նյարդաբանների ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնից: Այնուհետև նրան տեղեկացրել են, որ այլևս ՀՀ ԱՆ գլխավոր նյարդաբանը չէ: Այս միջադեպերից հետո պրոֆեսորը մեկնում է Մոսկվա:

 

«Այնքան էինք կապված, անգամ նեղացել էինք, որ գնում է: Չէինք պատկերացնում մեր աշխատանքն առանց Վահագն Ժիրայրովիչի: Մեկնելուց հետո էլ միշտ կապի մեջ էինք»,- Տատյանա Ստեփանյան:  

 

Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյանն իր թիմակիցների հետ


«Անսահման բարի, հոգատար, բացառիկ համեստություն, սրտացավ…. Չեմ պատկերացնում` կա՞ այդպիսի մեկը, ով նրա անունը տալիս՝ դրական էմոցիաներ չապրի, չհիշի խոսքերը, ժպիտը, էնտուզիազմը…»,- Իրինա Մալխասյան:


Որոշ ժամանակ անց Մոսկվայում Վահագն Ժիրայրովիչն իմանում է իր հիվանդության մասին` քաղցկեղ: «Չեմ տեսել այդպիսի գիտակից պայքար հիվանդության դեմ: Չափազանց լավ գիտակցելով իր հիվանդության բարդության մասին` նա շարունակում էր պայքարել, մինչև վերջ հույս ուներ, որ կկարողանա հաղթանակած դուրս գալ այդ անհավասար պայքարում»,- Նունե Եղիազարյան:


«Ցավով ենք գիտակցում, որ այժմ մեր կողքին  չէ մեր ուսուցիչը: Ամեն անգամ թվում է՝ նորից կհավաքեմ հեռախոսահամարն ու կլսեմ նրա ձայնը»,- Տատյանա Ստեփանյան:


Արմինե Կտեյան. «Հնարավոր չէ բառեր գտնել: Աննկարագրելի մարդ էր…»:


«Այնքա˜ն լուսավոր ու մեծ մարդ էր: Այնպիսի հսկայական ժառանգություն, այնքան մտքի ու հոգու ընկերներ, որ  նա է թողել այս աշխարհում, դժվար է պատկերացնել, որ մեկ ուրիշը կարող էր լինել այդպիսին: Անհավանական, անգերազանցելի մարդ էր…»,- Նունե Եղիազարյան:

 

Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան Նյարդաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահագն Ժիրայրի Դարբինյան


«Վստահություն ներշնչող խաղաղությամբ, հանգիստ, բարի ժպիտով, աչքերի մխիթարող կկոցումով նա հույս ներշնչեց՝ ոտքի կանգնեցնել մորս: Նույնքան աննկատ, որքան հոգատարության ձևն էր` բուժեց:


Սակայն ինքն այլևս չկա...


Հավասարակշիռ էր, հոգու խռովք կարծես չուներ, որտեղի՞ց էր սկիզբ առնում ու սնվում այդքան վստահություն ներշնչող, խաղաղ, հանգիստ, բարի ժպիտը… Տարավ իր հետ հոգու խռովքը, անսահման բարին ու խաղաղությունը, մնաց մի մեծ դատարկություն...
Նրա թողած հիշողությունը նման է լուսավոր, շա՜տ լուսավոր հզոր մի շրջանակի...»

Հեղինակ. Նելլի Ղարիբյան
Սկզբնաղբյուր. med-practic.com
Հոդվածի հեղինակային (այլ սկզբնաղբյուրի առկայության դեպքում՝ էլեկտրոնային տարբերակի) իրավունքը պատկանում է med-practic.com կայքին
Loading...
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

ԵՊԲՀ. Ավելի քան 5 տասնամյակ է՝ Լիլիա Չիլինգարյանը սովորում էր սովորեցնելով
ԵՊԲՀ. Ավելի քան 5 տասնամյակ է՝ Լիլիա Չիլինգարյանը սովորում էր սովորեցնելով

Լիլիա Չիլինգարյանի կյանքում առանցքային է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի դերը: Նրա լուսանկարների հարուստ արխիվում առանձնանում է մի նկար. 19-ամյա ուսանողուհին պրոֆեսոր Գաբրիել Խաչատրյանի հետ...

ՀՀ ԱՆ. Սուրեն Զոհրաբյանը սերունդներին պատգամել է կոչումով բժիշկ լինելու բանաձևը
ՀՀ ԱՆ. Սուրեն Զոհրաբյանը սերունդներին պատգամել է կոչումով բժիշկ լինելու բանաձևը

«Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնի նեյրովիրաբուժական  բաժանմունքում բացված աշխատասենյակ-թանգարանում այսուհետև կարելի է ծանոթանալ Հայաստանում նեյրովիրաբուժության հիմնադիր, պրոֆեսոր Սուրեն Զոհրաբյանի անցած ուղուն...

Սերգեյ Մալայան
Սերգեյ Մալայան

Հավերժական ոչինչ չկա աշխարհում,
Ամենայն ինչ անցողիկ է… Բարի անունն է մնում։
Սաադի...

Հոգեբան-հոգեբույժը` ստալինյան բռնությունների զոհ. Գրիգոր Տեր-Հակոբյանի (Գրո) ծննդյան 125-ամյակը

Մեր ոչ շատ հեռավոր անցյալում գիտության, բժշկության, գրականության և արվեստի բնագավառի շատ երևելիներ ունենք, որոնցից ամեն մեկն իր ուրույն հետքն է թողել ընտրած բնագավառում` մի քանի քայլով առաջ մղելով  առաջադիմության, նորարարության գնացքը...

Առողջապահության լրատու 18-19.2012
Վիրաբուժական ծառայության հիմնադիրը (Համբարձում Քեչեկի ծննդյան 140-ամյակը)
Վիրաբուժական ծառայության հիմնադիրը (Համբարձում Քեչեկի ծննդյան 140-ամյակը)

«Ճշմարիտ աշխարհը իմաստունին, բարեպաշտին, առաքինուն է հասանելի. նա ապրում է նրա մեջ, նա այդ աշխարհն է»: Գերմանացի մեծագույն փիլիսոփա և մտածող Ֆրիդրիխ Նիցշեի թևավոր դարձած այս ասույթն ամբողջությամբ կարելի է վերագրել XX դարի հայ ականավոր բժիշկ...

Առողջապահության լրատու 16-17.2012
Վահան Արծրունի
Վահան Արծրունի

Գիտության վաստակավոր գործիչ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վահան Արծրունին ծնվել է 1857թ., Նոր Բայազետում...

Ապագա բժիշկ (1267-68) 10-11.2012 Հունիս
Գրիգոր Տեր-Հակոբյան (Գրո). հայերեն առաջին բժշկագիտական բառարանի հեղինակ
Գրիգոր Տեր-Հակոբյան (Գրո). հայերեն առաջին բժշկագիտական բառարանի հեղինակ

2012-ը բժշկական համալսարանի երատավորներից մեկի` հոգեբուժության և նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի հիմնադիր վարիչ (1930-37թթ.), մինչև 1930թ. ՀՀ առժողկոմատում մի շարք պատասխանատու պաշտոններ վարած, 1936-ին նյարդաբանական տերմինների...

Ապագա բժիշկ (1265-66) 8-9.2012 Մայիս
Հայ ժողովրդական բժշկության երևելիներ. Սնղչի Գրքո (Գրիգոր Կարապետյան)

1965 թվականի տաք աշնանամուտի ամեն երեկո, ականջը ձենի, աչքը դռան փականքին, անկողնում ծվարած 100-ամյա մի ծերունի համառաբար չէր ուզում հրաժեշտ տալ այս կյանքին. նրա ականջով էր ընկել...

Առողջապահության լրատու 1.2011
Ի հիշատակ Թամազյան Համլետ Սերգեյի
Ի հիշատակ Թամազյան Համլետ Սերգեյի

Ծնվել է 01.05.1974 թ. Հայաստանում, Թումանյան շրջանի Օձուն գյուղում: 1966 թվականին, ավարտելով Երևանի Գրիբոյեդովի անվան դպրոցը ընդունվում է Երևանի Պետական Բժշկական համալսարանի...

Անուշավան Վահանի Ղազազյան
Անուշավան Վահանի Ղազազյան

2009 թ. նոյեմբերին 87 տարեկան հասակում վախճանվեց անվանի հայ բժիշկ, մանկավարժ, պրոֆեսոր Անուշավան Վահանի Ղազազյանը: Նա մեծ ներդրում ուներ համաճարակաբանության, ինֆեկցիոն և աղիքային հիվանդությունների ուսումնասիրության...

Առողջապահության լրատու 3.2010
Միջնադարյան հայ բժիշկներ. Ամիրդովլաթ Ամասիացի
Միջնադարյան հայ բժիշկներ. Ամիրդովլաթ Ամասիացի

Կիլիկյան Հայկական թագավորության կործանումը ԺԳ դարի վերջին, ինչպես նաև ԺԵ-ԺԶ դարերի անընդհատ պատերազմները Օսմանյան Թուրքիայի և Պարսկաստանի միջև պատմական Հայաստանի հողերին...

Արտաշես Ալեքսանդրի Մելիք-Ադամյան
Արտաշես Ալեքսանդրի Մելիք-Ադամյան

1925 թ. բացվեց ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնը, որը մինչև 1949 թ. ղեկավարում էր պրոֆեսոր Արտաշես Ալեքսանդրի Մելիք-Ադամյանը։ Նրա անվան հետ է կապված Հայաստանում թերապիայի և սրտաբանության կայացումը...

Ռուբեն Նիկիտի Գյանջեցյան
Ռուբեն Նիկիտի Գյանջեցյան

Գիտության վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Ռուբեն Նիկիտի Գյանջեցյանը 1935 թ. հիմնադրեց հոսպիտալ թերապիայի ամբիոնը և ղեկավարեց այն մինչև 1954 թ.։ Մինչ 1935 թ. հոսպիտալ թերապիայի դասընթացը...

Լևոն Անդրեասի Հովհաննիսյան
Լևոն Անդրեասի Հովհաննիսյան

ԽՍՀՄ ԲԳԱ և ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս, գիտության վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Լևոն Անդրեասի Հովհաննիսյանը 1923 թ. հիմնադրեց ներքին հիվանդությունների պրոպեդևտիկայի ամբիոնը և ղեկավարեց այն մինչև...

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ